بایگانی

نوشته‌هایی که شامل تگ هستند ‘ضمیمه شرق 9 دی 1389’

گریزی به خرید نامناسب ایرانی‌جماعت!

تا اطلاع ثانوی تبلت‌ها و شبه‌تبلت‌های به‌صورت محدود در بازار داخلی توزیع می‌شوند و شک نکنید که تنوع مدل‌ها از اواسط بهار حداقل هفت هشت برابر خواهد شد. خانواده تبلت‌ها جذابیتی کورکننده دارند و بسیاری از مشکلات یا بهتر بگویم کاستی‌های خود را در پس ذوق و شوق خریدار پنهان می‌کنند. دوستی دارم که ده دوازده روز قبل یک شبه‌تبلت گالاکسی سامسونگ خرید و هنوز دو هفته نشده است که از نبود کیبرد فیزیکی شکایت می‌کند. خانواده تبلت‌ها از نمایشگرهای لمسی هفت هشت اینچی استفاده می‌کنند و کیبرد فیزیکی برای تایپ ندارند. در عوض کیبرد نرم‌افزاری دارند و آنهایی که سابقه استفاده از این کیبردها را دارند خوب می‌دانند که تنها برای رفع نیازهای محدود و ضروری قابل استفاده هستند و برای تایپ مداوم زجرآور هستند. کار با این‌قبیل کیبردها سخت‌تر از کیبردهای فزیکی است و مهم‌تر آنکه کیبردهای نرم‌افزاری بخش قابل توجهی از سطح نمایشگر را اشغال می‌کند و حداکثر چهار پنج اینچ برای نمایش باقی خواهد ماند، چه شود!
قصد آن دارم تا با ذکر مثال بالا، بر انتخاب درست، هوشمندانه و فارغ از هرگونه جوگیری تاکید کنم. فکر می‌کنید مخاطب اصلی دستگاه‌های آی‌پد شرکت اپل کیست؟ چرا کاربری که به‌طور مشخص باید از یک لپ‌تاپ سبک‌وزن دوازده اینچی استفاده کند، راه کج می‌کند و آی‌پد می‌خرد؟ چرا خریدار لپ‌تاپک (Netbook) کج‌سلیقگی می‌کند و لپ‌تاپ چهار اینچی دو کیلوگرمی می‌خرد؟ چرا مخاطب گوشی‌های هوشمند خساست می‌کند و گوشی میان‌قیمت می‌خرد؟ چرا خریدار دسک‌تاپ‌های ارزان‌قیمت که انتظار خاصی از کامپیوتر انتظار ندارد، توصیه‌های مکرر همکاران را برای استفاده از لپ‌تاپک‌های اقتصادی نادیده می‌گیرد؟ و قس علی‌هذه!
از این‌دست مثال‌ها تا دل‌تان بخواهد در کیسه دارم تا ثابت کنم که قاطبه خریداران ایرانی محصولات دیجیتال چه در بازار داخلی و چه در بازارهای جهانی، خوب انتخاب نمی‌کنند و بد می‌خرند. شاید به‌همین دلیل باشد که بخش عمده‌ای از محصولاتی که در سازمان و شرکت‌ها و خانه‌ها جا خوش کرده‌اند کارایی لازم را ندارند و نیازها را آن‌گونه که باید مرتفع نمی‌کنند. پس چه باید کرد؟ طبیعی است که هزینه دیگری پرداخت می‌شود و محصول نونواری دیگزی وارد چرخه مصرف می‌شود و پس از مدتی همان می‌شود که پیش‌تر بر پیشینیان گذشته است و باز هزینه می‌شود و الی‌آخر.
انتخاب صحیح محصول، نیازمند تبعیت از روش موفق نیازسنجی، امکان‌سنجی و اقدام به خرید است. در این‌باره بسیار گفته‌ام. حوصله کردید آی.تی.باز را ببینید!

توصیه‌های صد من یه غاز را جدی نگیرید!

اول؛ کم نیستند افرادی که کانون ژاپنی را بهترین سازنده دوربین‌های دیجیتال آماتوری از عصر مفرغ می‌دانند. درباره صحت و سقم این گزاره باید به مراجع قابل اطمینان مراجعه کرد، نه اینکه به چند پرسش غیرتخصصی از این‌ور و آن‌ور اکتفا کرد و به همان نتیجه مضحک ابتدایی رسید. توصیه می‌کنم وب‌سایت‌های اینترنتی درست و درمان درباره دوربین‌های عکاسی را مانند dpreview.com و dcresource.com تورق کنید و اگر سلطه کانون ژاپنی، نیکون ژاپنی یا سامسونگ کره‌ای یا هر شرکت دیگر بر بازار دوربین‌های دیجیتالی آماتوری مسجل شد، بفرمایید تا ما هم همان را در این ستون برای عالم و آدم تکرار کنیم!

دوم؛ رسم است که در بازار داخلی درباره کارایی مادربردهای میان‌قیمت بسیار اغراق شود. با مدیران و کارشناسان شرکت‌های توزیع‌کننده مادربرد که خودمانی شوید خواهید دید که محصولات رقیب را کمتر از سنگ بیابان می‌دانند. اگر شنیدید که فروشنده مادربرد اسوس یا الایت‌گروپ یا فاکسان با بیانی حرفه‌ای و خداپسندانه در حال هوا کردن مادربردهای گیگابایت یا ام.اس.آی یا دی.اف.آی است، بدانید که با گفته‌های صادقانه‌ای طرف نیستید. اجازه دهید که راز اصلی سازندگان مادربردهای میان‌قیمت را افشا کنم. تفاوت فنی هیچ‌یک از مادربردهای ارزان‌قیمت و میان‌قیمتی که توسط شرکت‌های درست و درمان عالم تولید می‌شوند از ده دوازده درصد بیشتر نیست. این تفاوت در انجام کارهای معمول محسوس نیست. تاکید می‌کنم که این قانون نانوشته برای سازندگان فاخر و مشهور بازار صدق می‌کند و محصولات درجه دوم حکایت دیگری دارند. از این‌رو؛ اگر تا دیروز طرفدار پر و پا قرص گیگابایت بودید، قبول کنید که اسوس و الایت‌گروپ و فاکسان و دیگران هم محصولات ارزشمند تولید می‌کنند. اگر خریدار هستید، به وب‌سایت‌های معتبر سرک بکشید و همانی که را که توصیه می‌کند بخرید، به همین سادگی!

سوم؛ گفته می‌شود که اپل یا سونی بهترین‌ها در بازار لپ‌تاپ هستند. فکر می‌کنید صحت و سقم این گزاره را از چه منبعی می‌توان جویا شد؟ به‌طور کلی بدانید بد نیست که تمامی لپ‌تاپ موجود در زمین و حتی آنهایی که در آسمان استفاده می‌شوند توسط ده دوازده شرکت اصلی تولید می‌شوند. شک دارم نام Quanta یا Compal یا Wistron یا Inventec را شنیده باشید. همین چهار شرکت بیش از چهار‌پنجم لپ‌تاپ‌های هستی را تولید می‌کنند. سهم باقیمانده میان Pegatron و Foxconn و ECS و چند خرده‌شرکت دیگر تقسیم می‌شود. شرکت پگاترون از زیرمجموعه‌های ایسوس است. پس سونی و اچ.پی و دل و لنوو و شارپ و ال.جی و ایسر و اپل و فوجیتسو و پاناسونیک و توشیبا و سامسونگ و گیت‌وی و کام‌پک کجا هستند؟
این دوستان سفارش تولید انواع لپ‌تاپ را به همان چهار شرکت اصلی می‌دهند و در موعد مقرر تحویل می‌گیرند. جهت اطلاع عرض می‌کنم که شرکتی مانند کوآنتا به‌طور همزمان برای دل و توشیبا و سونی و ایسر و ال.جی و لنوو لپ‌تاپ تولید می‌کند. همچنین ممکن است برخی لپ‌تاپ‌های سونی توسط کامپل و برخی دیگر توسط ویسترون تولید شوند. محصولات اپل را بیشتر فاکسکان و ایسوس (پگاترون) تولید می‌کنند. لپ‌تاپ‌های سونی را شرکت‌های کوآنتا و ایسوس تولید می‌کنند. نکته دیگر اینکه کمتر شرکتی از میان جمع لپ‌تاپ‌سازان پیدا می‌شود که برای لنوو و اچ.پی دستگاه تولید نکرده باشد. شاید به همین دلیل باشد که محصولات این دو شرکت این‌قدر بگیر و نگیر دارند. ممکن است چند مدل رقیب که عالم را سر یکدیگر خراب می‌کنند توسط یک شرکت تولید شده باشند. البته طراحی بسیاری از لپ‌تاپ‌ها در شرکت صاحب برند مانند سونی و اپل و اچ.پی . ایسر انجام می‌شود و صرفا مراحل تولید آن به دیگران واگذار می‌شود.

چهارم؛ این‌گونه مطرح می‌شود که سامسونگ و ال.جی بهترین سازندگان نمایشگر درجهان هستند. اینکه سامسونگ یا ال.جی پانل‌های بیشتری تولید می‌کنند را نمی‌دانم، اما محصولات اینها لزوما بهترین نیستند. دوستانی که نمایشگرهای اچ.پی یا ویوسونیک و یا ایسوس را آزموده‌اند خوب می‌دانند که چه می‌گویم. یک نمایشگر کامل از اجزای گوناگونی تشکیل می‌شود و سازندگانی که با نام‌شان آشنا هستید گاهی فقط یکی از اجزا را تولید می‌کند. در میان سازندگان معروف می‌توانم از شارپ نام ببرم که قادر به تولد تمامی اجزای نمایشگر است. شرکت NEC  نیز توان‌مندی بسیاری در این حوزه دارد. این موضوع دلالت بر کیفیت پایین محصولات سامسونگ و ال.جی یا دیگران ندارد. مواد اولیه مناسب، تکنولوژی کارآمد، ساخت با کیفیت، قیمت مناسب و پشتیبانی فاخر است که محصولی را بر صدر می‌نشاند. بارها گفته‌ام که وجود چند مدل فاخر، دلالت بر اعتبار برند ندارد و نیز محصولات برندهای معتبر هم همواره قابل قبول نیستند!

هیچ ارزانی بی‌علت و هیچ گرانی بی‌حکمت نیست!

همین‌طور که در بازار چرخ می‌زدم و قیمت‌ها را برانداز می‌کردم با دو سه اتفاق جالب مواجه شد و تصمیم گرفتم تا چند نکته کلیدی را در رابطه با خرید نمایشگر LCD متذکر شوم.
اول اینکه؛ قیمت نمایشگر رابطه مستقیمی با تعداد پیکسل‌ها دارد. یعنی هر چه تعداد پیکسل‌های افقی و عمودی نمایشگر بیشتر باشد، همین‌طور قیمت را بالا می‌برد. پیش‌تر گفته بودم که کدام رزولوشن برای استفاده مناسب است. برخی اوقات تمامی مشخصات دو نمایشگرها یکسان است، اما تفاوتی در قیمت و کیفیت وجود دارد که به نسبت پانل مربوط می‌شود. نمایشگرهای کنونی را با سه نسبت تصویری تولید می‌کنند. مدل‌های معمولی با نسبت ۴ به ۳ تولید می‌شوند. دسته دوم مدل‌های عریض هستند که با نسبت ۱۶ به ۹ تولید می‌شود و اکثریت را در بازار دارند. دسته سوم مدل‌هایی هستند که با نسبت ۱۶ به ۱۰ تولید می‌شود. ارتفاع نمایشگرهای دسته سوم از مدل‌های مشابه دسته دوم قدری بیشتر است و برای استفاده‌های گوناگون مناسب‌تر!
دوم اینکه؛ پیش از خرید تا می‌توانید درباره تکنولوژی مورد استفاده در پانل نمایشگر اطلاعات گردآوری کنید. مدل‌های ارزان‌قیمت از پانل‌های TN استفاده می‌کنند. پانل‌های LCD باید حداقل هشت بیتی باشند تا بتوانند رنگ‌های طبیعی را تولید کنند. پانل‌های TN در واقع هفت بیتی هستند و چشم انسان را گول می‌زنند و پانل‌های هشت بیتی را با هفت بیت فعال شبیه‌سازی می‌کنند. پانل برخی نمایشگرهای ارزان‌قیمت که خریدار زیادی هم دارند شش بیتی هستند. توصیه می‌کنم کالیبره کردن نمایشگر را یاد بگیرید و پیش از خرید، چند نمایشگر مشابه را در فروشگاه کالیبره کرده و سپس مقایسه کنید. تا حدودی کیفیت رنگ‌ها مشخص خواهد شد!
و آخر اینکه؛ گول تکنولوژی LED را نخورید که خوب و بد دارد. کیفیت مدل‌های ارزان LED به مراتب از تکنولوژی قدیمی CCFL کم‌تر است. تکنولوژی فاخر LED به‌طور معمول در نمایشگرهای درست و درمان استفاده می‌شوند که بیش از ۲۵۰ هزار تومان قیمت دارند. همچنین اگر گیمر نیستید، بی‌خیال سرعت پاسخ‌گویی سریع‌تر از پنج میلی‌ثانیه شوید، چرا که چشم انسان نمی‌تواند تغییرات سریع‌تر از شش میلی‌ثانیه را متوجه شود. پس پول اضافی بابت کیفیتی که چشم‌تان درک نمی‌کند خرج نکنید!

دوران اوج USB 3.0 در راه است!

چهار پنج ماهی می‌شود که استاندارد USB 3.0 خود را بر مادربردها تحمیل کرده است و دور نیست که توسط تمامی دستگاه‌های قابل‌حمل پشتیبانی شوند. هارددیسک‌های اکسترنال چند هفته‌ای است که از راه رسیدند و یکی دو هفته بعدتر بود که حافظه‌های فلش بدون اعلان عمومی در بازار حاضر شدند. در حال حاضر چیپ‌های کنترلی پورت USB 3.0 به‌طور انحصاری توسط NEC تولید می‌شود و با قیمتی بالا در اختیار سازندگان مادربرد قرار داده می شود. از اواسط اسفندماه چیپ‌های سه شرکت دیگر با قیمتی متعادل‌تر در میان سازندگان مادربرد توزیع می‌شود و به‌ضرس قاطع می‌گویم که هزینه استفاده از پورت USB 3.0 کاهش خواهد یافت و مادربردهای بیشتری از این پورت فوق‌العاده پشتیبانی خواهند کرد. لپ‌تاپ‌های انگشت‌شماری از این پورت فوق سریع پشتیبانی می‌کنند و توصیه می‌کنم که اگر می‌توانید، مدلی را تهیه کنید که شامل این پورت بی‌نظیر باشد. دوران اوج پورت USB 3.0 از اواسط بهار آغاز می‌شود.
هارددیسک‌های اکسترنال با پورت USB 3.0 در بازار قابل ابتیاع هستند. هر چند بسته به ظرفیت بین ده تا بیست هزار تومان گران‌تر هستند. از آنجاکه عمر مفید هارددیسک‌های اکسترنال بیش از سه سال است، اکیدا توصیه می‌کنم که بیشتر هزینه کنید و از تکنولوژی جدیدتر استفاده کنید. سرعت انتقال داده با استاندارد USB 3.0 به‌طور واقعی شش تا هفت برابر استاندارد USB 2.0 کنونی است!
اختلاف قیمت حافظه‌های فلش USB 3.0 با مدل‌های مرسوم منطقی نیست و برای ابتیاع مدل‌های جدید تامل کنید. قیمت حافظه‌های فلش چند ماهی می شود که تکان نخورده است. ماه‌هاست که قیمت چیپ فلش NAND در بازار تایوان و چین روند نزولی دارد، اما خبری از کاهش قیمت حافظه‌های فلش نیست.
استاندارد USB 3.0 به‌طور ویژه توسط ابزارهای ذخیره‌ساز استفاده می‌شود. برای ماوس کیبرد همان استاندارد قدیمی USB 1.1 هم کفایت می‌کند. اما افزایش ظرفیت هارددیسک‌های اکسترنال و به‌تبع آن افزایش حجم اطلاعاتی که مبادله می‌شوند موجب شده است که استاندارد USB 3.0 با استقبال سازندگان هارددیسک اکسترنال مواجه شود. به‌طور مشابه هر موجود دیجیتال دیگری که با مشکل سرعت در تبادل همزمان داده‌ها مواجه است مشتری ثابت این استاندارد خواهد شد. به‌تصورم گوشی‌های هوشمند و لپ‌تاپ‌ها و پخش‌کننده‌های فیلم و موسیقی در صف پیوستن به دنیای پرسرعت USB 3.0 ایستاده‌اند!