بایگانی

نوشته‌هایی که شامل تگ هستند ‘سامسونگ’

سامسونگی که می‌شناسم!

یک. مربوط به چهار پنج ماه پیش می‌شود و نمی‌دانم در خاطر دارید یا نه، که آی.بی.ام و سامسونگ تفاهم‌نامه‌ای امضا کرده و گل گفتند و شنیدند و خندیدند و بهترین‌ها را برای یکدیگر آرزو کردند. مفاد تفاهم‌نامه آن بود که آی.بی.ام و سامسونگ درهای هزار قفله مراکز تحقیقاتی‌شان را بر روی محققان یکدیگر گشوند و دسترسی به مشخصات فنی بیش از پنجاه هزار  اختراعاتی را که در ده سال اخیر ثبت کرده‌اند امکان‌پذیر کردند.  این را هم یادآور می‌شوم که آی.بی.ام رکورددار ثبت اختراع است و سامسونگ هم در جایگاه دوم جا خوش کرده و جالب اینکه مجموع اختراعات این دو شرکت بیش از مجموع اختراعات شرکت‌های مایکروسافت، کانون، پاناسونیک، توشیبا، سونی، اینتل، ال.جی و اچ.پی است. از این‌رو؛ سامسونگ به مدد دسترسی به اختراعات ناب آی.بی.ام که زبانزد خاص و عام است، باب جدیدی را در طراحی محصولات دیجیتالی خواهد گشود و پیش‌تر تجربه نشده است. یعنی چشم‌ها را باید شست و سامسونگ را جور دیگر باید دید.

دو. اپل و سامسونگ در سرزمین آمریکا حسابی سرشاخ شده‌اند و خبر آمده که اگر اپل به‌طرق قانونی در پی محدودسازی عرضه و فروش چهار مدل از محصولات سامسونگ در خاک ایالات متحده است و تمامی نیروهای پشت پرده را نیز برای ضربه فنی سامسونگ فراخوانده است. هم‌اکنون دموکرات‌ها بر سریر قدرت تکیه زده‌اند و بدانید بد نیست که استیو جابز رفیق فابریک قاطبه سیاست‌مداران گردن‌کلفت دموکرات‌مأب اعم اوبامای رئیس‌جمهور، بیل کلینتون خانواده‌دوست و ال‌گور (معاون اول جناب کلینتون) و جان کری سناتور است. چنان‌که برخی از این حضرات برای مدتی در خانه اشرافی استیو جابز اقامت داشته‌اند. البته سامسونگ هم بی‌دفاع نیست. بخش قابل توجهی از سهام سامسونگ در اختیار سیاست‌مداران آمریکائی است و ایشان خوش ندارند که مسیر موفقیت سامسونگ مسدود شود.

سه. بین خودمان بماند که اپل و سامسونگ خیلی هم پایبند اخلاق حرفه‌ای نیستند و اگر فرصتی دست دهد، هست و نیست رقیب را بر باد می‌دهند. اتصال سامسونگ به آی.بی.ام خیلی از شرکت‌ها ترسانده است. این‌قبیل شرکت‌ها اگرچه در ظاهر رقیب قسم خورده هستند، اما در پس ماجرا، خط و خط‌کشی‌هایی دارند و هر یک در دسته‌ای خاص قرار می‌گیرند. آی.بی.ام و ای.ام.دی و وسترن‌دیجیتال و سامسونگ  و به گمانم سی‌گیت در یک دسته قرار دارند، چرا که آی.بی.ام مدت‌هاست که در سطح بالا به محققان و کارشناسان فنی ای.ام.دی مشاوره می‌دهد و سال‌های پیش و در اوج بحران شرکت‌ها ذخیره‌سازی، وسترن‌دیجیتال را از ورشکستگی نجات داده و با سامسونگ تفاهم‌نامه نامحدود دسترسی به اختراعات امضا می‌کند. طبیعی است که سامسونگ بخش ذخیره‌سازی خود را به غیربه نمی‌فروشد و همین‌که بخش قابل توجهی از سهام سی‌گیت به‌طور غیرمستقیم در اختیار آی.بی.ام است برای درک ماجرا کفایت می‌کند. در سوی دیگر ماجرا اپل است که سه چهار سال پیش از آی.بی.ام به‌عنوان پدرخوانده آن‌طرفی‌ها جدا شد و با اینتل عقد اخوت بست. پس جدال سامسونگ و اپل را نباید جدال دو شرکت خوش‌قریحه در تولید محصولات دیجیتالی دانست که ماجرا چیز دیگری است و جدال این حضرات به‌طور کامل سیاسی است!

چهار. اگر ماجرای اپل و سامسونگ را پیچیده نبینیم، داستان این می‌شود که اپل از توزیع محصولات جدید و البته خوش رنگ و لعاب سامسونگ شامل گوشی‌های Galaxy S 4G و Infuse 4G و Droid و تبلت GalaxyTab 10.1 واهمه دارد و می‌داند و می‌ترسد که این محصولات در دو جبهه قیمت و امکانات، بازار خانواده‌های آی‌پد و آی‌فون را با خاطره مواجه کنند. بی‌شک اندکی بعد انگشت اتهام متوجه لپ‌تاپ‌های سری ۹ سامسونگ هم خواهد شد و پیش‌بینی می‌شود که توسط اپل متهم به کپی‌برداری بی‌مجوز از مک‌بوک‌ایر شود!

پنج. موفقیت‌های سامسونگ در حوزه سیستم‌های قابل‌حمل اعم از گوشی‌موبایل و تبلت و کامپیوترهای سبک‌وزن و نت‌بوک و هارددیسک‌های قابل‌حمل بی‌دلیل نیست. سامسونگ همانند اپل از شیوه مدیریت جدیدی استفاده می‌کند که استراتژی اقیانوس آبی خوانده می‌شود. استفاده از مشاوران فرانسوی‌تباری که در این مکتب درس خوانده‌اند، تحول بزرگی در شیوه مدیریت سامسونگ ایجاد کرده و به‌گمانم اپل بی‌نوا نیک می‌داند که با چه غول بی‌شاخ و دمی طرف است و همین است که این‌گونه دست و پا می‌زند.
سامسونگی که به‌شخصه بسیاری از محصولاتش را دوست ندارم با سامسونگ چهار پنج سال پیش تفاوت‌های شگرفی دارد. دو سه سال بعد خواهید دید که سامسونگ سهم قابل توجهی از بازار گوشی‌های هوشمند، تبلت، نت‌بوک و لپ‌تاپ را در اختیار خواهد داشت و همزمان، سیر نزولی اپل آغاز خواهد شد.

آیا سی‌گیت در تصاحب بخش هارددیسک‌های سامسونگ اشتباه کرده است؟

۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۰ ۲ دیدگاه‌ها

آمار فروش هارددیسک در سال ۲۰۰۵ میلادی نشان می‌دهد که سی‌گیت یک‌تنه ۳۰ درصد ذخیره‌سازهای مغناطیسی عالم را تولید می‌کرد. وسترن دیجیتال هم ۱۷ درصد و هیتاچی ۱۵ درصد و ماکستور ۱۳ درصد و توشیبا ۸ درصد و سامسونگ ۷ درصد و فوجیتسو نیز ۶ درصد نیاز بازار را تامین می‌کردند. اندکی بعد ماکستور طعمه سی‌گیت شد و سهم سی‌گیت تا ۴۳ درصد افزایش یافت و این شرکت یکه‌تازی‌اش را آغاز کرد. اما دیری نپایید که رفتار رقبا تغییر کرد و جدال عجیبی برای جذب شرکت‌های کوچک، اما موثر در بازار هارددیسک‌ها آغاز شد. این روند نیز دیری نپایید، چرا که بازار درایوهای جامد رونق گرفت و شرکت‌های حاضردر بازار هارددیسک دست‌گیرشان شد که بازار آتی سیستم‌های ذخیره‌سازی در کنف قدرت چیپ‌های فلش خواهد بود، از این‌رو سرمایه‌ها به سوی جذب شرکت‌های فعالیت در حوزه چیپ‌ها و تکنولوژی‌ها فلش تغییر مسیر دادند تا اینکه چند اتفاق جالب پدیدار شد.
هیتاچی اعلام کرد که قصد فروش بخش هارددیسک‌هایش را دارد. ولوله‌ای در بازار شکل گرفت. سی‌گیت پا پیش نهاد و وسترن دیجیتال سوکت اختیار کرد. شرکت‌های ژاپنی هیتاچی و توشیبا و فوجیتسو به توافق رسیدند که بخش‌های ذخیره‌سازهای مغناطیسی را در یکدیگر ادغام کنند. هیتاچی پا پس کشید و ماجرا فیصله پیدا کرد، اما نه، توشیبا دوباره وارد گود شد و بیش از یک میلیارد دلار هزینه کرد و هست و نیست شرکت فوجیتسو در حوزه سیستم‌های ذخیره‌سازی را تصاحب کرد. ماکستور هم که مدت‌ها قبل در بطن سی‌گیت حل شده بود. ماندند سی‌گیت و وسترن و هیتاچی و سامسونگ و توشیبا و همگان حرکت بعدی را انتظار می‌کشیدند. ناگهان خبری منتشر شد که بازار را باز متلاطم کرد. شرکتی که سهام سی‌گیت را در اختیار داشت، اعلام کرد که فروش سی‌گیت را در برنامه دارد. متولیان سی‌گیت نمی‌دانستند که چه خاکی باید بر سر بریزند. بالاخره ماجرا به خوبی و خوشی حل شد و سرمایه‌گذار محترم از تصمیم خود انصراف داد و خبری دیگری منتشر شد و شوک دیگری به بازار منتقل کرد. وسترن دیجیتال آمریکایی، هیتاچی جی.اس.تی ژاپنی را مالک شد و ناگهان سی‌گیت ترسید. پیش‌تر؛ سی‌گیت بزرگ‌ترین تولیدکننده هارددیسک در جهان بود و حال، دومین شده بود. در همین هاگیر واگیر بود که سامسونگ، چوب حراج بر داشت و بر بخش سیستم‌های ذخیره‌سازی‌اش زد. سی‌گیت فرصت‌طلبی کرد و بخش هارددیسک‌ساز سامسونگ را یک‌جا بالا کشید و بزرگی خود را حفظ کرد. حال؛ بازار هارددیسک‌ها خلوت شده است و از سازندگان هفت‌گانه سال‌های دور خبری نیست. سی‌گیت مانده است و وسترن دیجیتال و توشیبا که سومی کاری به بازار عام ندارد و آن را به آمریکایی‌ها واگذار کرده است. آیا سی‌گیت در خرید سامسونگ مرتکب اشتباه شده است؟

مشاهده متن کامل …

می‌رفت که آبروی سامسونگ بر باد رود!

هفته پیش هیاهویی در وب‌سایت‌های تخصصی لپ‌تاپ و سیستم‌های امنیتی بر پا شده بود که علی‌الظاهر فروکش کرده است. سامسونگ متهم به نصب نرم‌افزار کی‌لاگر (key logger) بر روی برخی از لپ‌تاپ‌هایش شده است. کی‌لاگر، برنامه‌ای است که به‌طور عمدی یا سهوی بر روی کامپیوترجماعت نصب می‌شود و داده‌هایی را که توسط کیبرد وارد می‌شود ثبت می‌کند. این‌قبیل برنامه‌ها هنگامی دردسرساز می‌شوند که به‌طور ناخواسته در بطن دستگاه قرار گیرند و اطلاعات را که گردآوری کرده و از طریق اینترنت برای طرف ثالث ارسال کنند. چنانچه کی‌لاگر در دستگاه‌تان نصب شده باشد، شک نکنید که تمامی اطلاعاتی را که توسط کیبرد وارد دستگاه می‌کنید شنود می‌کند.
کاربرانی که ظرف همین هفته‌ها لپ‌تاپ‌های R525 و R540 سامسونگ را ابتیاع کرده و از سیستم امنیتی VIPRE استفاده می‌کنند، با اخطار شدیدی مبنی بر وجود کی‌لاگر غیرقانونی مواجه می‌شوند که به‌طور مشخص به فولدر SL در محل نصب ویندوز اشاره می‌کند. در برخی سیستم‌ها به‌طور صریح به وجود برنامه کی‌لاگر StarLogger اشاره می‌شود. بحث‌های بسیاری در این‌باره مطرح شده و برخی از خیانت سامسونگ به کاربران اعلام انزجار کرده و برخی دیگر آن را توطئه رقبا برای خدشه‌دار کردن سامسونگ در بازار رو به روشد لپ‌تاپ‌ها ی این شرکت نسبت دادند. بودند متخصصانی هم بودند که درگیر بخش زرد ماجرا نشدند و داستان را به‌گونه‌ای موشکافانه و بدون غرض و مرض دنبال کردند و همین‌ها بودند که پی به کنه ماجرا بردند و سامسونگ را از بی‌آبرویی بزرگی رهانیدند. سامسونگ بانوا یا بی‌نوا به سرعت متهم شد که اطلاعات مهم کاربرانش را از طریق این برنامه کی‌لاگر و بدون رعایت حریم خصوصی کاربران، گردآوری می‌کند. متولیان سامسونگ بدون فوت وقت، تمامی اتهامات را رد کرد و اعلام کرد که موضوع را به‌طور جدی در دست بررسی دارند و در اسرع وقت موضع رسمی خود را منتشر خواهند کرد. در همین گیر و دار حرکت‌هایی برای تحریم محصولات سامسونگ نمایان شد و همین بود که دخالت رقبا در این موضوع را پررنگ کرد.

و اما اصل ماجرا
یکی از مدیران وب‌سایت امنیتی سوفوس (Sophos) که اعتباری در حوزه امنیت دارد دست به کار می‌شود و به‌طور فردی به بازار مراجعه می‌کند و دو مدلی را که در بالا ذکر شد ابتیاع می‌کند و VIPRE را نصب و داستان را بررسی می‌کند. در نهایت اعلام می‌کند که مشکل نه به دلیل وجود برنامه کی‌لاگر که، اشتباه برنامه امنیتی است. این فولدر به طور واقعی وجود دارد، اما توسط StarLogger استفاده نمی‌شود و محلی است که Windows Live برای نصب زبان اسلوونیایی استفاده می‌کند. بررسی‌های دقیق‌تر با سیستم‌های امنیتی مختلف مانند مک‌آفی، ای‌ست، کاسپرسکی، بیت‌دفندر، سوفوس و امثالهم نشان داد که VIPRE اشتباه کرده است و هیچ برنامه کی‌لاگری توسط ساموسنگ بر روی لپ‌تاپ نصب نشده است.

و اما بعد…
نرم‌افزاری VIPRE از محبوب‌ترین آنتی‌ویروس‌های تجاری است که توسط بسیاری از مجربین امنیتی توصیه شده است. اینکه پیام وجود برنامه کی‌لاگر توسط VIPRE را اشتباهی سهوی قلمداد کنیم ذهن‌های خبره‌جماعت را اغنا نمی‌کند. از منظر امنیتی، عبارت تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها بسیار مورد استفاده است. به‌بیان دیگر، از منظر سیستم‌های امنیتی هر برنامه‌ای می‌تواند ریسک سیستم را افزایش دهد. شاید VIPRE چیزی دیده است که این‌چنین واکنش نشان داده است. شاید VIPRE مشکلی را به درستی و با هوشمندی یافته است، اما آدرس غلط داده است. ماجرا را از این زاویه بنگریم که VIPRE مشکلی را رصد کرده است، اما به درستی نتوانسته اصل مشکل را شناسایی کند و پیام نادرستی منتشر کرده است. برخی دوستان حرفه‌ای تعمق کرده‌اند و به‌شیوه‌های صحیح اعلام کرده‌اند که آنچه VIPRE اعلام کرده است اشتباه بوده و به‌قولی دچار توهم شده است، اما اشاره نشده که چرا شاخک‌های VIPRE جنبیده است. از این منظر، سامسونگ همچنان در مظان اتهام است و تا پاسخ درست و درمانی ارایه نکند، رفع اتهام نخواهد شد. بین خودمان بماند که رد وجود کی‌لاگر برای بسیاری کفایت می‌کند و کمتر کابری است که علاقه‌ای به کنکاش بیشتر داشته باشد. به‌همین خاطر است که می‌گویم خطر از بیخ گوش سامسونگ رد شده است.

کلام آخر
اینکه سامسونگ چنین کاری کرده است یا خیر را کاری ندارم، اما به شخصه اعتماد چندانی به شرکت‌های چندملیتی ندارم. رابطه سونی با دزدان دریایی دریای سنگاپور را که از یاد نبرده‌اید!
این حضرات برای کسب سود و سهم بیشتری کارهای عجیب و غریبی می‌کنند که نصب کی‌لاگر در برابرش ناچیز است!

اتحاد سه‌گانه برای دنیای ۱۰ نانومتری!

شرکت اینتل چندان علاقه‌ای به همکاری مشترک با شرکت‌های دیگر ندارد، اما شنیده‌ها حاکی است که این شرکت همراه با شرکت‌های توشیبا و سامسونگ اقدام به تشکیل کنسرسیومی با هدف فراهم کردن امکان تولید چیپ با تکنولوژی ۱۰ نانومتری کرده‌اند. دولت ژاپن نیز حدود ۶۱ میلیارد دلار در این‌باره سرمایه‌گذاری خواهد کرد. شرکت اینتل از این تکنولوژی برای تولید پردازنده و توشیبا و سامسونگ برای تولید چیپ‌های حافظه  فلش NAND استفاده خواهند کرد و بهره‌برداری از این تکنولوژی در سال ۲۰۱۶ ممکن خواهد شد. از سوی دیگر؛‌سامسونگ و توشیبا قصد دارند تا با تشکیل اتحادی قوی، سررشته تولید چیپ‌های فلش NAND را در سال‌های آتی در دست بگیرند!