بایگانی

نوشته‌هایی که شامل تگ هستند ‘بزرگراه فناوری شماره 242’

آنتی‌ویروس مجانی؛ با اجازه یا بی‌اجازه؟

اول. ماه‌ها پیش به‌طور مفصل درباره استفاده از آنتی‌ویروس‌های رایگان صحبت کرده‌ام و راستش تکرار همان صحبت‌ها از حوصله‌ام خارج است. ایرانی‌جماعت را به خرید آنتی‌ویروس درست و درمانی که پشتیبانی آدمیزادی هم دارد توصیه نمی‌کنم. نه اینکه توصیه نکنم نه، بلکه می‌دانم قاطبه کاربران ایرانی علاقه به صرف هزینه برای استفاده از نرم‌افزار آنتی‌ویروسی که پسوردش را ظرف سه سوت می‌تواند در اینترنت پیدا کند ندارد. اس و اساس نرم‌افزار آنتی‌ویروس با هزینه و بی‌هزینه یکسان است و شرکت‌ها اغلب برای امکانات اضافی و البته پشتیبانی طلب هزینه می‌کنند. تفاوت اصلی گونه با هزینه و بی‌هزینه آنتی‌ویروس‌ها در توافق‌نامه‌ای است که در ابتدای نصب نمایش داده می‌شود. همان‌که مطالعه نمی‌شود و تیک می‌خورد تا امکان نصب مهیا شود. مالک نرم‌افزار در آن توافق‌نامه شرط و شروطی برای استفاده قایل می‌شود و البته رعایت برخی موارد را نیز متعهد می‌شود. قاطبه شرکت‌های امنیتی در این توافق‌نامه‌ها، پرهیز از سوء‌استفاده نرم‌افزاری از سیستم کاربر و نصب عمدی برنامه‌های مخرب توسط سازنده آنتی‌ویروس را تضمین می‌کنند. پس اگر موفق به نصب آنتی‌ویروس شده‌اید، یعنی توافق‌نامه را تایید کرده‌اید و ملزم به رعایت مفاد آن هستید. اما وضعیت برنامه‌هایی که به صورت غیرقانونی استفاده می‌کنند چیست؟
چه قانونی و چه غیرقانونی، اگر برنامه را نصب کرده‌اید، باید پایبند به مندرجات آن باشید و اغلب شرکت‌ها در همان توافق‌نامه قید کرده‌اند که نصب بی‌مجوز تبعاتی برای کاربران دارد. یعنی هر بلایی بر دستگاه کاربر نازل شود، شرکت سازنده آنتی‌ویروس تعهدی در قبال رفع مشکلات ندارد. از سوی دیگر؛ عدم پایبندی طرفین به توافق‌نامه، این امکان را به سازنده آنتی‌ویروس می‌دهد تا هرگونه که صلاح می‌داند با دستگاه کاربر رفتار کند. یعنی امنیت مترادف می‌شود با کشک. از این‌رو؛ توصیه می‌کنم که اگر نمی‌خواهید یا نمی‌توانید برای آنتی‌ویروس اصیل هزینه‌ای صرف کنید، لااقل از آنتی‌ویروس‌های رایگان و معتبری استفاده کنید که صاحبش به توافق‌نامه‌ای که با کاربر امضا کرده پایبند باشد. اینکه کدام‌یک از آنتی‌ویروس‌های رایگان برای استفاده توصیه می‌شد را راستش به ضرس قاطع نمی‌توانم بگویم. به شخصه از نسخه رایگان و رسمی آنتی‌ویروس آویرا (Avira) استفاده می‌کنم، اما دوست دارم امکانات نسخه رایگان آنتی‌ویروس‌های معتبری چون AVG و Avast! و Comodo را هم بررسی کنم. آنتی‌ویروس‌های رایگان دیگری هم هستند که اگر دوست دارید امتحان‌شان کنید، اما اینها گفتم بهترین هستند.

دوم. امکانات قاطبه آنتی‌ویروس‌های رایگان محدودتر از نسخه‌های تجاری است. همین موجب می‌شود که برخی کاربران برای همان امکانات از نسخه رایگان به نسخه تجاری مهاجرت کنند. برای ایرانی‌جماعت که صرف هزینه برای این‌قبیل نرم‌افزارها را اسراف نعمات می‌داند راه‌حل دیگری وجود دارد. برای تکمیل امکانات آنتی‌ویروس‌های رایگان در زمینه کشف و شناسایی و ترکاندن موجودات مخرب، توصیه می‌شود که از برنامه‌های رایگان دیگری که Anti-Malware یا Anti-Spyware خوانده می‌شوند استفاده شود. قدیم‌ترها استفاده از نرم‌افزار رایگان Spybot رایج بود. این نرم‌افزار نتوانست خود را با نیازهای روز وفق دهد و استفاده از گزینه‌های دیگر چون IObit بیشتر توصیه می‌شود. اگر نسخه اصیل آنتی‌ویروس را خریده‌اید، نیاز چندانی به نرم‌افزارهای مکمل رایگان ندارید. نرم‌افزارهای امنیتی تجاری اغلب در دو نسخه Antivirus و Internet Security عرضه می‌شوند که وظیفه اولی محدود به کشف، شناسایی و حذف برنامه‌های مخرب است، اما دومی به سوراخ‌های نانومتری جوراب‌تان هم کار دارد!
اگر با نسخه‌های Internet Security که کامل‌تر از نسخه‌های Antivirus هستند حال می‌کند، استفاده از نسخه رایگان Comodo توصیه می‌شود.

سوم. امنیت، موضوعی محدود به حوزه نرم‌افزار نیست. بسیاری از برنامه‌های مخرب می‌توانند ظرف یکی دو ثانیه هست و نیست هارددیسک‌تان را بر باد دهند. کم نیستند برنامه‌های مخربی که می‌توانند قطعات ظریف‌الجثه مادربورد کامپیوترتان را با تغییر مختصر ولتاژ از هستی ساقط کنند، کنترل هد خواندن و نوشتن هارددیسک را در اختیار بگیرند و هم اطلاعات‌تان را پاک کنند و هم سطح پلاتر مغناطیسی هارددیسک نازنین‌تان را خط‌خطی کنند و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!
اینها را گفتم که برنامه‌های امنیتی دستگاه‌تان را همین‌طوری و بی‌حساب و کتاب انتخاب و نصب نکنید. کمی بیشتر دقت کنید و حالش را ببرید. این را هم بگویم و خلاص که برنامه‌هایی که در این نوشتار معرفی کردم، در استفاده از منابع سخت‌افزاری هوشمند و صرفه‌جو هستند.

چهارم. موسسه اروپایی تحقیقات برنامه‌های مخرب کامپیوتری برای بررسی صحت عملکرد آنتی‌ویروس‌ها از تکنیک مختصر و مفیدی استفاده می‌کند که به آزمون ایکار (EICAR) شهرت دارد. برای بررسی صحت عمکلرد ویروس‌ها بهتر آن است که چند ویروس درست و درمان را به جان کامپیوتر بی‌نوا بیندازید که البته تبعات وحشتناکی دارد. در آزمون ایکار از فایل غیرمخربی استفاده می‌شود که مشخصاتی شبیه به ویروس‌ها دارد. اگر برنامه امنیتی دستگاه‌تان را فعال کنید باید که ظرف هفت هشت ثانیه واکنش نشان دهد و فایل ایکار را به‌عنوان ویروس شناسایی کند. اگر آنتی‌ویروسی این فایل را از گونه ویروس‌جماعت تشخیص ندهد، همان بهتر که نباشد و بهتر است که بی‌خیالش شوید، حتی اگر نسخه تجاری باشد. اگر دل‌تان خواست که صحت عملکرد برنامه امنیتی دستگاه‌تان را ظرف سه سوت بررسی کنید،‌ می‌توانید فایل مزبور را از ستون سمت راست همین وب‌سایت ریافت کنید. حال از آنتی‌ویروس بخواهید که فایل مزبور را برای کشف ویروس بررسی کند. اگر چیزی پیدا کرد که هیچ و اگر نتوانست، بی‌خیالش شوید.
صرفا جهت اطلاع عرض می‌کنم که آنتی‌ویروس آویرا در چهار ثانیه واکنش نشان داد و Anti-Malware زیادی معروف Malwarebytes نتوانست خطری را کشف کند و در کسری از ثانیه از سیستم حذف و با نسخه رایگان IObit Malware Fighter جایگزین شد. به همین سادگی!

و لینوکس بیست ساله شد!

یکم. نمی‌دانم اگر بیست سال پیش لینوس توروالدز دانشجوی بیست و یک ساله فنلاندی سوئدی‌زبان جوگیر نمی‌شد و هسته اصلی سیستم‌عامل لینوکس را بر مبنای سیستم‌عامل یونیکس طراحی نمی‌کرد مدیران فنی بیش از چهار پنجم سرورهای درست و درمان عالم چه خاکی باید بر سر می‌ریختند؟ آمارهای نیمه‌رسمی نشان داده که اگر چه لینوکس در کمتر از سه درصد کامپیوترهای شخصی نصب شده، اما گزینه اصلی قاطبه سرورهای عالم است. حتی شایعه‌ای در وب‌سایت‌ها دست و به دست شد که مایکروسافت هم در سرورهای اصلی خود از لینوکس استفاده می‌کند. همچنین گفته که عامل انتشار این خبر از مایکروسافت اخراج شده است. بگذریم.
لینوکس مدت‌هاست که از نقطه بی‌بازگشت عبور کرده است و نه توسط متولیان فنی سازمان‌های دولتی و نهادهای گردن‌کلفت و نه توسط کاربران عادی که سال‌هاست به ویندوز جماعت عادت کرده‌اند قابل چشم‌پوشی نیست. توجه ایرانی‌جماعت هم به لینوکس نرم‌نرمک بیشتر خواهد شد و جای نگرانی نیست، اما از آن ترس دارم که متولیان دولتی جوگیر وادی متن‌باز شوند و بخواهند که تمامی کامپیوترهای داخل کشور را لینوکسی کنند. بین خودمان بماند که سرور لینوکسی از منظر امنیتی به‌شکل استاندارد تنظیم نشود نقاط آسیب‌پذیر بیشتری در قیاس ویندوز دارد. بیست سالگی لینوکس مبارک. همین!

دوم. اینکه خرید خدمات اینترنت کدام‌یک از شرکت‌های داخلی برای کاربران با صرفه است به‌گمانم موضوع جذابی برای کاربرجماعت است و اگر فرصت شود در همین صفحه مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت. همین‌قدر بگویم که کاربران کنونی با دو تکنولوژی اینترنت ADSL و اینترنت بی‌سیم مواجه هستند و کم نیستند شرکت‌هایی که اینترنت ADSL درست و درمان ارایه می‌کنند. بی‌شک درباره وایمکس صحبت نمی‌کنم که هنوز دوران نوباوگی را طی می‌کند، اما خدمات اینترنت ADSL به‌گمانم بالغ شده است. پارامترهای متعددی در انتخاب اینترنت علی‌الظاهر پرسرعت (ADSL) دخالت دارند که به‌طور مفصل درباره‌شان صحبت خواهم کرد.

سوم. از قرار معلوم باید بزرگ‌منشی را از بزرگان بیاموزیم، اما افزایش نرخ ارز در هفته‌های اخیر نشان داد که برخی از بزرگان، همین‌طوری یا با لطف روزگار و فرصت‌طلبی بزرگ شده‌اند و آنگونه که باید بلد نیستند بزرگی کنند. نرخ ارز که افزایش یافت برخی شرکت‌ها قیمت‌ها را بی‌درنگ افزایش دادند. حال آنکه موجودی انبار را با نرخ ارز دو سه ماه پیش تهیه کرده‌اند. بالفرض اگر نرخ ارز از هزار تومان کمتر می‌شد، آیا مورد توجه حضرات قرار می‌گرفت؟ رفتار شتاب‌زده برخی از این شرکت‌ها در واکنش به افزایش نرخ ارز قابل دفاع نبود، اما پرده از چهره مشتری‌پسندشان کنار زد و معلوم شد که در پس پرده، چه فرصت طلبانی نشسته‌اند. وای به حال بازار ایران که بخش قابل توجهی از افسارش در دستان این حضرات قرار دارد. خدا به مشتریان بازار دیجیتال رحم کند!

چهارم. دو هفته دیگر؛ مقاله جامعی درباره خرید لپ‌تاپ و نت‌بوک در بازار کنونی در همین صفحه منتشر خواهد شد. اگر خریدار لپ‌تاپ هستید، توصیه می‌کنم صبر پیشه کنید!

تولید انرژی از فشردن کلیدهای لپ‌تاپ

کاهش مصرف انرژی در تجهیزات قابل‌حمل مدت‌هاست که در دستور کار سازندگان قطعات الکترونیکی قرار گرفته است و تلاش سازندگان چیپ‌ها، چیپ‌ست‌ها و تکنولوژی‌های نوردهی بیش از دیگران ملموس است. مصرف انرژی پردازنده‌ها را تا چه مقدار می‌توان کاهش داد؟ آیا می‌توان پردازنده‌ای طراحی کرد که بدون منبع انرژی خارجی کار کند؟ نمایشگرها چطور، آیا نمایشگرها می‌توانند نور محیط را جذب کنند، ذخیره کنند و آن را منتشر کنند؟ هارددیسک‌ها چطور، آیا هارددیسک‌های گردان می‌توانند انرژی دورانی پلاتر را به‌گونه‌ای به مجموعه بازگردانند و الی‌اخر…
پرسش‌هایی که در بالا مطرح شد، خواب و خیال نیست و هستند افرادی که در حوزه انرژی‌های نوین و البته بازتولید انرژی فعالیت می‌کنند و از این‌قبیل ایده‌ها استقبال می‌کنند. اما جدیدترین و به نظر می‌رسد عملی‌ترین ایده‌ای که قرار است در لپ‌تاپ‌ها پیاده‌سازی شود، تولید انرژی از کیبورد است. بدین‌صورت که تغییر موضع کلیدی که فشرده می‌شود تبدیل به انرژی الکتریسیته شده و در باتری ذخیره شود. برای این کار قرار است که از مواد پیزوالکتریک استفاده شود. پیزوالکتریک‌ها، موادی هستند که نسبت به جریان الکتریکی واکنش مکانیکی نشان می‌دهند. یعنی اگر جریان مختصری به ماده پیزوالکتریک اعمال شود، تغییر طول یا تغییر حجم می‌دهد. پیش‌تر اپسون از این تکنولوژی در چاپگرهای جوهرافشان استفاده کرده است. مکعبی توخالی را فرض کنید که صفحه پشتی‌اش از ماده پیزوالکتریک ساخته شده و سوراخی بسیار باریک در صفحه مقابل تعبیه شده است. حال مکعب توخالی با جوهر رنگی پر می‌شود و جریان الکتریکی مختصری به صفحه پشتی اعمال می‌شود. علی‌القاعده ابعاد صفحه پیزوالکتریک باید گسترش یابد که نمی‌تواند، بنابراین قوس پیدا می‌کند و باعث می‌شود که جوهر داستان ما از سوراخ مقابل به بیرون پرتاب شود. نقطه‌های رنگی در چاپگرهای جوهرافشان اپسون این‌گونه بر کاغذ نقش می‌بندند و به‌همین دلیل است که چاپگرهای اپسون در قیاس با چاپگرهای کانون و اچ.پی هم سریع‌تر چاپ می‌کنند و هم نقاط بیشتری را سطح برابر ایجاد می‌کنند، یعنی از رزولوشن چاپ بالاتر پشتیبانی می‌کنند. چاپگرهای کانون و اچ.پی از تکنولوژی حباب‌سازی (Bubble Jet) استفاده می‌کنند. یعنی ایجاد و ترکاندن حباب با جوهرهای رنگی برای ایجاد نقطه‌های رنگی بر روی کاغذ!
مواد پیزوالکتریک معایبی نیز دارند که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بهترین مواد پیزوالکتریک را می‌توان در میان کریستال‌ها جست. عدم وجود تقارن مرکزی در کریستال‌ها، شرط اصلی برای بروز رفتار پیزوالکتریسیته است. اما همین عدم تقارن می‌تواند گاهی دقت را مخدوش کند که البته راه‌حل‌هایی برای کنترل این مواد ارایه شده است تا دقت فدای سرعت نشود. یعنی مواد پیزوالکتریک اگر به درستی تولید نشوند، می‌تواننند رفتارهای مخرب بروز دهند.

رفتار معکوس!
همان‌گونه که اعمال جریان الکتریکی منجر به بروز رفتار مکانیکی در مواد پیزوالکتریک می‌شود، محققان در تلاش‌اند راهی پیدا کنند تا بشود رفتار مکانیکی مواد پیزوالکتریک را به جریان الکتریکی تبدیل کنند. یعنی راهی پیدا شود که اگر صفحه‌ای از جنس پیزوالکتریک فشرده شود، در حالت بازگشت، جریان الکتریسیته ایجاد کند. این رفتار از منظر تئوری امکان‌پذیر است و رفقای ما در دانشگاه‌های معتبر دنیا، تحقق عملی همین ایده را دنبال می‌کنند!
کیبرود لپ‌تاپ، بهترین گزینه برای تحقق این ایده است. روزانه میلیاردها کلید لپ‌تاپ فشرده می‌شوند و بی‌آنکه خیری برسانند به مکان اولیه باز می‌گردند. قرار است که در زیر هر کلید، لایه‌ای پیزوالکتریک تعبیه شود که با فشردن کلید تغییر شکل حالت دهد و در بازگشت، جریان بسیار مختصر الکتریسیته تولید کند. همین ایده را می‌توان در نمایشگرهای لمسی مورد استفاده در لپ‌تاپ‌ها و تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند پیاده‌سازی کرد، با این تفاوت که فشردن کلیدهای واقعی لپ‌تاپ، انرژی بیشتری تولید می‌کند. قاطبه نمایشگرهای لمسی جدید از صفحات حساس به تماس خازنی استفاده می‌کنند که نیاز چندانی به فشردن ندارند. به نظر می‌رسد این مشکل نیز قابل حل است. البته طرحی در دست است که از تغییر موضوع دستگاه‌های قابل‌حمل انرژی تولید شود. بدین‌صورت که زحمت کشیده و گوشی محترم را در دست می‌گیرید و آن را حرکت می‌دهید. چیپ‌هایی در بطن گوشی تعبیه می شوند که این‌قبیل حرکات را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کنند. همین!
در حال حاضر با فشردن کلیدهای لپ‌تاپ در طی دو ساعت می‌توان سه چهار دقیقه انرژی الکتریکی تولید کرد. کافی است، نه!
گفتم در خرابی بازار محصولات دیجیتال بد نیست قدری از آینده محتوم صحبت کنم.
 

صرفه و صلاح در خرید ذخیره‌سازها

به نظر شما هارددیسک ۳.۵ اینچی ۵۰۰ گیگابایت که بین ۵۰ تا ۵۸ هزار تومان قیمت دارد ارزان‌تر است یا مدل یک ترابایتی که بین ۷۰ تا ۷۷ هزار تومان قیمت دارد؟
در نگاه اول بدیهی است که برای ابتیاع مدل ۵۰۰ گیگابایت هزینه کمتری باید پرداخت کرد، اما اگر دقیق‌تر شویم و خرید هارددیسک را بر اساس قیمت هر گیگابایت بررسی کنیم مشخص می‌شود که خرید مدل یک ترابایتی به صرفه و صلاح خریدار است. چرا؟
اگر قیمت را به تومان بر ظرفیت به گیگابایت تقسیم کنید، قیمت یک گیگابایت هارددیسک حاصل می‌شود. بر این اساس متوسط قیمت یک گیگابایت برای هارددیسک ۵۰۰ گیگابایتی ۱۱۰ تومان، برای مدل یک ترابایتی حوالی ۷۵ تومان و برای مدل دو ترابایتی حدود  65 تومان است. از این‌رو؛ مدل دو ترابایتی ارزان‌ترین هارددیسک موجود در بازار است. اما توجه همین پارامتر برای خرید کفایت نمی‌کند. برای خرید لازم قانون نانوشته دیگری هم رعایت شود که می‌گوید باصرفه‌ترین هارددیسک، همان است که حداکثر ۵۰ درصد گران‌تر از قیمت مدل پایه بازار باشد. مدل‌های ۵۰۰ گیگابایت را باید مدل پایه بازار قلمداد کنیم  که به‌طور متوسط ۵۵ هزار تومان قیمت دارد. پس بهترین مدل نباید از ۷۸ هزار تومان گران‌تر باشد. از این‌رو؛ مدل‌های یک ترابایتی باصرفه‌ترین برای مشتری هارددیسک محسوب می‌شوند. وحی منزل نیست، اما قانون ونانوشته دیگری هم هست که می‌گوید هنگامی اقدام به خرید هارددیسک حجیم کنید که حداکثر ۳۰ درصد بیش از قیمت هارددیسک باصرفه بازار قیمت داشته باشد. اگر مدل یک ترابایتی را هارددیسک باصرفه کنونی فرض کنیم، انتخاب دوم باید کمتر از ۱۰۰ هزار تومان قیمت داشته باشد. از این‌رو؛ خرید مدل‌های دو ترابایتی صرفه اقتصادی ندارد. اگر خرید این مدل را در نظر دارید‌، اندکی صبر پیشه کنید تا قیمت‌شان تا نزدیکی‌های ۱۰۰ هزار تومان کاهش پیدا کند. به‌گمانم با کاهش نرخ ارز و افزایش تقاضا، افت قیمت هارددیسک چندان دور نیست!

هارددیسک‌های ۲.۵ اینچی قابل‌حمل
همان قاعده بالا رادر انتخاب مدل‌های قابل‌حمل می‌توان استفاده کرد، با این تفاوت که تفاوت قیمت برندها در این حوزه بیشتر است و باید که افزایش قیمت محصول به دلیل استفاده از رابط سریع‌السیر USB 3.0 را نیز لحاظ کرد. به‌طور سنتی قیمت مدل‌های اکسترنال ۳.۵ اینچی حداکثر ۵۰ درصد گران‌تر است از قیمت مدل‌های ۳.۵ اینچی معمولی که در بطن دسک‌تاپ‌ها نصب می‌شوند. بازار کنونی به‌شکلی نیم‌بند از این قانون تبعیت می‌کنند و مدل‌های اکسترنال حوالی ۵۰ تا ۷۰ درصد گران‌تر از مدل‌های معمولی عرضه می‌شوند. این قاعده در رابطه با هارددیسک‌های دو تراباتی بهتر رعایت می‌شود. ارزان‌ترین هارددیسک اکسترنال ۳.۵ اینچی با حجم دو ترابایت حوالی ۱۴۰ هزار تومان قیمت دارد که راستش برای ابتیاع توصیه می‌شود. بازار هارددیسک‌های اکسترنال مدل‌هایی با حجم‌های ۷۵۰ گیگابایت و ۱.۵ ترابایت هم دارد. توزیع قیمت مدل‌های اکسترنال قابل‌حمل (۲.۵ اینچی) به گمانم بهتر است و مدل‌ها را منصفانه‌تر قیمت‌گذاری کرده‌اند. شرایط بازار که به ثبات برسد، شک ندارم که قیمت‌ها روند نزولی‌شان را آغاز خواهند کرد. مدل‌هایی که با رابط سریع‌السیر USB 3.0 عرضه شده‌اند، مدت‌هاست که افت قیمت نداشته‌اند. افزایش فروش مادربوردها و لپ‌تاپ‌هایی که از رابط USB 3.0 پشتیبانی می‌کنند بدون‌شک تاثیر مثبتی بر بازار هارددیسک‌های اکسترنال USB 3.0 خواهد داشت. به‌گمانم روند افزایش تقاضا برای این‌قبیل هارددیسک‌ها از نیمه سال آغاز شود. تا اطلاع ثانوی استفاده از همان مدل‌های USB 2.0 برای کاربرانی که نبادل محدود داده دارند کفایت می‌کند. اما دوستانی که حجم قابل توجهی از داده را به‌طور روزانه با هارددیسک اکسترنال مبادله می‌کنند به خرید مدل‌های USB 3.0 ترغیب می‌کنم. بدانید که گران می‌خرید، اما ارزشش را دارد.

و کلام آخر اینکه…
درایوهای جامد بازار مختصر و مفیدی در داخل کشور دست و پا کرده‌اند، اما خریدشان تا اطلاع ثانوی برای مصرف‌کننده عام توصیه نمی‌شود. حتی برخی افراد حرفه‌ای در عوض خرید درایو جامد، از هارددیسک‌های سریع با تکنولوژی RAID استفاده می‌کنند. پرداخت ۲۰۰ هزار تومان برای ابتیاع مدل ۴۰ گیگابایتی برای عامه کاربران قابل تصور نیست. اما هستند کاربران حرفه‌ای که به دلایل فنی نیاز به این‌قبیل قطعات دارند.
و آخر اینکه اگر تغییری چیزی در این بازار حادث شد، بی‌خبرتان نخواهم گذاشت!

و اما بعد اینکه …

اول؛ شرکت سونی به‌طور رسمی تایید کرد که طراحی نسل چهارم کنسول‌های بازی پلی‌استیشن (PlayStation) را در دستور کار قرار داده، اما تا اطلاع ثانوی درباره مشخصات و ویژگی‌های فنی اطلاع‌رسانی نخواهد کرد. پیش‌تر شایعات بسیاری درباره توقف طراحی نسل‌های بعدی پلی‌استیشن شنیده می‌شد. شایعه جدید این است که سونی و مایکروساقت قصد آن دارند تا کنسول‌های بازی PS4 و Xbox را در سال ۲۰۱۴ میلادی ادغام کنند. موفقیت‌های مسلسل‌وار نینتندو با کنسول‌های نسل Wii  هم مایکروسافت و هم سونی را به هراس انداخته است!
دوم؛ شرکت نوکیا بالخره از گوشی موبایل جدید خود که از سیستم‌عامل ویندوز ۷ استفاده می‌کند رونمایی کرد. درباره پردازنده مورد استفاده در بطن این گوشی اطلاع‌رسانی نشده است. قبول باشد انشالله!

دو خبر درباره ای.ام.دی!

اول اینکه همین هفته پیش بود که درباره خروج پردازنده‌های شش‌هسته‌ای Phenom II X6 صحبت کردیم و هنوز یک هفته نشده، خبر آمده که ای.ام.دی قصد دارد تا مدل چهارهسته‌ای سه گیگاهرتزی جدیدی با نام Phenom II X4 960T روانه بازار کند که از همان هسته سیلیکونی شش‌هسته‌ای فقید استفاده می‌کند. مدل چهارهسته‌ای ۹۶۰T به‌طور کامل از تکنولوژی Turbo Core ای.ام.دی که چیزی شبیه به Turbo Boost اینتل است پشتیبانی می‌کند.
دوم اینکه ای.ام.دی در کنفرانس ابرکامپیوترها از پردازنده شانزده‌هسته‌ای Opteron رونمایی کرد. این پردازنده بر مبنای معماری بولدوزر ساخته شده و به‌طور اختصاصی برای استفاده در ساخت ابرکامپیوترها طراحی شده است. کارایی این پردازنده در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، چرا که ای.ام.دی عملکرد نرم‌افزار SYSmark 2012 را نپذیرفته است!

نت‌بوک‌ها به زودی نخواهند مرد!

هفته پیش فشرده نظریات یکی از متولیان لنوو را در همین ستون درج کردیم و تیتر زدیم که نت‌بوک‌ها به زودی خواهند مرد، اما راستش موسسه‌ای معتبر پیدا شده و نظرسنجی گسترده‌ای انجام داده و از لحاظ آماری خط بطلانی بر این گفته کشیده و اذعان داشته که نت‌بوک‌ها قرار نیست که به این زودی‌ها از بازار خارج شوند. پیش‌تر اعلام شده بود که اگر تبلت‌ها از پردازنده‌های درست و درمون و سیستم‌عامل آدمیزادی و قیمت مناسب برخوردار باشند، قاطبه مخاطبان، نت‌بوک‌ها را وانهاده و تبلت‌ها بر تخم چشمان‌شان می‌نهند. بررسی‌های کارشناسی نشان داده که بسیاری از خریداران تبلته هیچ مشکلی با نت بوک‌شان ندارند و از هر دو دستگاه در کنار یکدیگر استفاده می‌کنند. یکی تکلیف ما را مشخص کند!

و آنگاه PCIe وارد می‌شود!

رابط‌های پرسرعت USB 3.0 و ThunderBolt و eSATA همگی بر اساس تکنولوژی PCIe طراحی شده‌اند. حال متولیان این بستر ارتباطی ناگهان از خواب چند ساله برخواسته و مدعی میدان شده‌اند، با این استدلال که لازم نیست تا کاربران از رابط‌های متنوعی استفاده کنند که همگی‌شان مشتری PCIe هستند. این‌گونه که اعلام شده، مشخصات فنی نسل سوم رابط PCIe ده دوازده ماه دیگر اعلام می‌شود. کابل‌های PCIe با توان تبادل ۳۲ گیگابیت در ثانیه، سه برابر سریع‌تر از تاندربولت اینتل هستند. البته اینتل قول داده تا آن زمان، سرعت تبادل تاندربولت را تا ۵۰ گیگابیت در ثانیه ارتقا دهد و البته بعید نیست که PCIe را وانهاده و از تکنولوژی دیگری بهره جوید. تا اطلاع ثانوی و به دلایل عدیده؛ برنده میدان USB 3.0 است!

هارددیسک کمر باریک سی‌گیت!

شرکت Archos دو فقره تبلت تولید کرده و در بطن آنها از نازک‌ترین هارددیسک ۲.۵ اینچی عالم استفاده کرده است. تمامی تلبت‌های قابل ابتیاع در عالم هستی از چیپ‌های فلش ۱۶ تا ۶۴ گیگابایتی استفاده می‌کنند و قیمت‌شان از حوالی ۴۵۰ دلار آغاز می‌شود. هارددیسک‌های ۲.۵ اینچی سی‌گیت از خانوده Momentus هستند و هفت میلی‌متر ضخامت دارند و در ظرفیت‌های ۱۶۰ و ۲۵۰ و ۳۲۰ گیگابایتی تولید شده و ۱۶ مگابایت حافظه بافر دارند. پلاتر مدل‌هایی که در بدطن تبلت‌ها استفاده شده با سرعت ۵۴۰۰ دور در دقیقه می‌چرخد و گفته شده که مدل‌های بعدی با سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه می‌چرخد. جالب این است که ارزان‌ترین تبلت این شرکت حوالی ۲۸۰ دلار قیمت دارد!

همه بر علیه SYSmark 2012 جز …!

BAPco کنسرسیومی غیرانتفاعی است که ابزارهای نرم‌افزاری لازم را برای سنجش کارایی قطعات سخت‌افزاری توسعه می‌دهد. ده دوازده هفته پیش شرکت‌ ای.ام.دی اشکالات وارده بر شیوه سنجش کارایی پردازنده‌ها در نرم‌افزار SYSmark 2012 را به‌طور رسمی به این کنسرسیوم متذکر شد، اما نتیجه‌بخش نبود. دعوا از آنجا نشأت گرفته که این نرم‌افزار، کارایی موتورهای گرافیکی تعبیه شده در بطن پردازنده‌های جدید را در سنجش کارایی کلی پردازنده لحاظ نمی‌کند. حال آنکه در معماری این‌قبیل پردازنده‌ها، هسته اصلی پردازنده در برخی مواقع از توان پردازشی موتور گرافیکی نیز سود می‌برد. هفته گذشته ویا (VIA) و انویدیا نیز در پی بی‌توجهی این کنسرسیوم از آن خارج شدند. اینتل و سامسونگ و سونی هم عضو این کنسرسیوم هستند، اما اعتراضی به این داستان ندارند.

بازگشت ژاپن زخمی به صدر!

برنده و بازنده ژاپنی‌جماعت مغرور است و خودش را با بهانه و بی‌بهانه به رخ می‌کشد. هنوز کفن بسیاری سیل‌زدگان و زلزله‌دیدگان خشک نشده که متخصصان شرکت فوجیتسو عزم خود را جزم کردند و ابرکامپیوتری تولید کرده و پشت تمامی را بر خاک مالیدند. در بطن ابرکامپیوتر فوجیتسو که K Computer نام دارد، بیش از هشتاد هزار پردازنده شش‌هسته‌ای و هشت‌هسته‌ای SPARC64 تعبیه شده است و با سیستم‌عامل لینوکس مدیریت می‌شود و ۸.۱۲۶ پتافلاپس (PFLOPS) معادل هشت میلیون میلیارد محاسبه اعشاری را در هر ثانیه انجام می‌دهد. ژاپنی‌ها ۲۶ ابرکامپیوتر در جمع ۵۰۰ ابرکامپیوتر برتر عالم دارند. صرفه جهت اطلاع می‌گویم که سعودی‌ها هم با ابرکامپیوتر شاهین در جایگاه ۳۹ قرار دارند.

خفن‌ترین نمایشگر کنونی بازار!

شرکت ژاپنی EIZO نمایشگر ۳۶ اینچی درست و درمون با رزولوشن ۴۰۹۶ در ۲۱۶۰ تولید کرده و عن‌قریب است که روانه بازار کند. مدل DuraVision FDH3601 از پانل فاخر AVS شرکت شارپ استفاده می‌کند. پیکسل‌های پانل AVS به‌صورت ۱۰ بیتی کار می‌کنند و بیش از یک میلیارد رنگ را شبیه‌سازی می‌کنند. پانل‌های عام بازار به‌صورت هشت‌بیتی کار می‌کنند و همان ۱۶ میلیون رنگ را در بهترین حالت شبیه‌سازی می‌کنند. البته پانل‌های IPS هم ۱۰ بیتی هستند. نمایشگر ۳۶ اینچی EIZO در کمال تعجب از تکنولوژی نوردهی CCFL بهره می‌برد و نمی‌دانم چرا از تکنولوژی فاخر RGB LED صرف‌نظر کرده است. خودتان را ناراحت نکنید، چرا که قیمت ۳۶ هزار دلاری این مدل برای امثال ما قابل هظم نیست!