بایگانی

نوشته‌هایی که شامل تگ هستند ‘بزرگراه فناوری شماره 234’

گزارشی از وضعیت لپ‌تاپک‌ها در بازار ایران!

میان علمای بازار اختلافی شگرف درباره تاثیر لپ‌تاپک‌ها و شبه‌تبلت‌ها بر بازار لپ‌تاپ وجود دارد. برخی لپ‌تاپک و برخی دیگر شبه‌تبلت‌ها را تاثیرگذار می‌دانند. اینکه کدام‌یک تاثیرگذارتر است به‌تصورم موضوع اصلی بازار داخلی نیست، چرا که هنوز بازار درست و درمانی برای شبه‌تبلت‌ها ایجاد نشده است و فروش لپ‌تاپک‌ها اگر چه در طی ده دوازده ما اخیر روند صعودی داشته، اما خیلی مانده تا بر بازار لپ‌تاپ اثر محسوس بگذارد. جابجایی سهم حتی چهار پنج درصدی را نباید تاثیرگذاری جدی قلمداد کرد. البته لپ‌تاپک‌ها به زعم نگارنده این قابلیت را دارند تا سهم بیشتری از بازار کامپیوترهای قابل‌حمل را تصاحب کنند. شبه‌تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها در آدرس‌های متفاوتی از بازار سکونت دارند. شبه‌تبلت‌ها با بازار لپ‌تاپک‌ها و گوشی‌های هوشمند هم‌پوشانی دارند و علی‌القاعده نباید ارتباط مستقیمی با بازار لپ‌تاپ‌جماعت دارشته باشند و در بهترین حالت می‌توانند بازار نیمه‌جان لپ‌تاپک‌ها را تحت تاثیر قرار دهند که تا اطلاع ثانوی چنین اتفاقی را در بازار داخلی شاهد نخواهیم بود. بنا بر اقوال نه چندان معتبر و البته نه چندان پرت، بیش از دویست هزار لپ‌تاپک در چهارده ماه اخیر در بازار داخلی فروخته شده است که عدد فوق‌العاده‌ای است. اگر فروش شبه‌تبلت‌ها به یک‌پنجم این عدد برسد، داستان را باید به‌گونه‌ای دیگر روایت کرد. فعلا که چنین چیزی رخ نداده است و گفتگو درباره شبه‌تبلت‌ها را به زمانی دیگر محول کرده و بر بازار لپ‌تاپک‌ها تمرکز می‌کنیم.
مدل‌های متنوعی از لپ‌تاپک‌ها را در بازار داخلی می‌توان ابتیاع کرد. بازار لپ‌تاپ‌های ۸.۹ اینچی به‌طور کامل برچیده شده است و قاطبه مدل‌های جدید در سه اندازه ۱۰.۱ اینچی، ۱۱.۶ اینچی و ۱۲.۱ اینچی تولید می‌شوند. البته اندازه نمایشگر برخی مدل‌های چند دهم اینچی این‌ور و آن‌ور می‌شود، اما سازندگان لپ‌تاپک‌ها به‌طور کلی از همین ابعاد تبعیت می‌کنند.
بازار لپ‌تاپک‌های داخلی را از دو منظر می‌توان مورد بررسی قرار داد. اول؛ لپ‌تاپک‌هایی که قابل ابتیاع هستند و دوم؛ لپ‌تاپک‌هایی که ابتیاعشان توصیه می‌شود. درباره مورد اول بگویم که بخش قابل توجهی از لپ‌تاپک‌های موجود در بازار از مبادی غیررسمی (کنارگذرها) وارد کشور شده و در بازارهای داخلی توزیع می‌شود. از این‌رو لیست دقیقی از مدل‌های موجود در بازار نمی‌توان تهیه کرد. واردکننده ریسک نمی‌کند و لپ‌تاپک‌ها را در تعداد محدود وارد می‌کند. از این‌رو؛ بازار لپ‌تاپک‌ها همانند بازار لپ‌تاپ نیست که مدل‌های مطلوب تا مدت‌ها قابل دسترس باشند. حدود و ثغور بازار لپ‌تاپ‌ها بسیار محدودتر از بازار لپ‌تاپ‌هاست و اگر دیر بجنید مدل مطلوب‌تان پریده است!

کشف مدل مطلوب!
وب‌سایت‌ها و نشریات معتبر از شیوه‌هایی متفاوت برای تست قابلیت‌های لپ‌تاپک‌ها استفاده می‌کنند و تفاوت آنها علی‌الخصوص در زمینه طراحی امری طبیعی است. اما نباید از ذهن دور داشت که این‌قبیل وب‌سایت‌ها خرج دارند و باید که هزینه‌ها را به‌گونه‌ای جبران کنند، از این‌رو در برخی تست‌ها با ذهنیتی مثبت به ماجرا نظر می‌کنند و همین می‌شود که مدل‌های برتر وب‌سایت‌ها متفاوت می‌شوند. البته نمی‌گذارند که آش داستان خیلی شور شود و قدری هم اخلاق چاشنی کار می‌کنند تا مدل‌هایی که برچسب برتر می‌گیرند خیلی هم پرت نباشند. اگر وب‌سایت‌های معتبر را بال و پایین کنید دو نکته دست‌گیرتان می‌شود. اول؛ با سازندگان برتر لپ‌تاپک آشنا می‌شوید و دوم؛ مدل‌های درست و درمان را شناسایی می‌کنید. کافی است همین جدول زیر را با سرعت بررسی کنید. لیستی پیدا نمی‌کنید که سامسونگ و اسوس و ایسر و اچ.پی در آن غایب باشند. توشیبا هم سازنده قهاری است، اما مدت‌هاست که مشتری‌های خود را در بازار داخلی از دست داده است. لنوو، ام.اس.آی و دل هم نمایندگانی در میان بزرگان دارند، اما حضورشان چشم‌گیر نیست. برای انتخاب لپ‌تاپک مناسب توصیه می‌کنم قبل از انتخاب مشخصات فنی، درباره سازنده لپ‌تاپک فکر کنید. به نظر شما هنگامی که نیمی از ده دوازده مدلی که اسوس تولید می‌کند در زمره بهترین‌ها قرار می‌گیرند، بدیهی است که احتمال یافتن لپ‌تاپک مناسب در دنیای اسوس بیش از دیگر سازندگان است. شرایط مشابهی بر برندهای سامسونگ و ایسر و اچ.پی حاکم است. نمی‌گویم که دیگر لپ‌تاپک‌های عالم را بی‌خیال شوید، بلکه بر این نکته تاکید دارم که اگر این‌کاره نیستید، یعنی بر حوزه لپ‌تاپک‌ها تسلط فنی ندارید، بی‌خیال مدل‌های خاص شوید. مثالی می‌زنم؛ لنوو سازنده مدل IdeaPad S10 یکی دو سال است در زمره بهترین‌ها جای گرفته است، اما اینکه IdeaPad S10 بهترین است را باید با نگاهی دقیق‌تر مورد کنکاش قرار داد. نوع قطعات و حتی طراحی فنی همین مدل در طی هجده ماه گذشته چندین مرتبه تغییر کرده و اگر که می‌خوانیم S10 در زمره بهترین‌هاست، به‌طور دقیق باید جویا شویم که کدام نوع از خانواده S10 بهترین است. برای اینکه مشتری‌جماعت سرگردان نشود، شرکت‌های سازنده مشخصات دقیق لپ‌تاپک‌ها را در ادامه نام مدل ذکر می‌کنند. مثالی دیگر؛ حداقل پنج گونه EeePC 1015 در بازار قابل ابتیاع است که با پسوندهای P، PN، T، PEM و N مشخص شده‌اند. ممکن است مدل‌های دیگری از همین خانواده تولید شوند، اما برای استفاده مناسب نباشند. پس به خاطر داشته باشید که هیچ‌گاه نباید به نام خانواده لپ‌تاپک‌جماعت بسنده کنید و اگر می‌خوانید که EeePC 1215 فوق‌العاده است باید جستجو کنید که عبارت فوق‌العاده به کدام‌یک از مدل‌های ۱۲۱۵T و  1215N اشاره می‌کند. آنچه در جدول وارد شده از این نظر کامل نیست. وب‌سایت‌های معتبر مشخصات مدل‌ها را به جزئیات شرح می‌دهند تا خواننده سردرگم نشود.

و اما بازار ایرانی لپ‌تاپک
اصلی‌ترین لپ‌تاپک‌های موجود در بازار داخلی را همین‌هایی می‌سازنند که نام‌شان در جدول قید شده است. سونی هم چیزی شبیه به لپ‌تاپک تولید می‌کند که فقط شبیه لپ‌تاپک است. به‌بیان دیگر سونی هیچ‌گاه لپ‌تاپک‌ساز نبوده و علاقه‌ای هم به این عنوان ندارد.
شرایط بازار داخلی لپ‌تاپک اظهر من‌الشمس است. بماند که فروشگاه‌ها نیز به‌صورت مستقل لپ‌تاپک وارد می‌کنند و همین می‌شود که نمی‌توان به قطعیت درباره بازار لپ‌تاپک صحبت کرد. علی‌ای‌حال شرایط آن قدرها هم وخیم نیست و با کمی دقت می‌توان لپ‌تاپکی مناسب با گارانتی متناسب ابتیاع کرد. بازار داخلی را در ادامه نوشتار بر اساس برندها بررسی می‌کنیم.

لیست بهترین لپ‌تاپک‌های  بازار جهانی

مشاهده متن کامل …

نکاتی چند درباره خرید خدمات هاست ایرانی و فرنگی!

۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۰ یک دیدگاه

در شماره‌های پیشین به‌طور مفصل درباره هاست صحبت کرده‌ام. برای یادآوری مطالب ضرر نمی‌کنید اگر مطالب زیر را مطالعه کنید.

شماره ۲۱۴      نکته‌هایی درباره خرید خدمات فضای هاست

شماره ۲۲۲     همه‌چیز درباره راه‌اندازی وب‌سایت (ثبت دامنه، اجاره هاست و انتخاب نرم‌افزار مدیریت محتوای مناسب)

هاست ایرانی یا فرنگی؟
اگر سه چهار سال پیش با این پرسش مواجه می‌شدم، بی‌درنگ هاست خارجی را توصیه می‌کردم، اما شرایط در داخل کشور تغییر کرده و تجربه و امکانات شرکت‌های داخلی از یک‌سو؛ و تقاضای مشتری‌جماعت از دیگرسو موجب شده تا صنعت ارایه خدمات هاست به‌شکلی نیم‌بند در داخل کشور شکل گرفته و مراکز داده بسیاری ایجاد شده و گزینه‌های ایرانی هم لابلای گزینه‌های فرنگی درج شوند. پیشنهاد می‌کنم به موضوع هاست ایرانی از منظر تحقیر نگاه نکنید، چرا که برخی هاست‌های وطنی در جایگاهی قرار گرفته‌اند که برای کاربر ایرانی مزیت نسبی ایجاد می‌کنند. قبول دارم که اگر زور دولت مبنی بر استفاده از هاست‌های داخلی برای وب‌سایت‌های دولتی و بانک‌ها و غیره نبود، صنعت هاست وطنی به این زودی‌ها پا نمی‌گرفت. از این‌رو؛ سعی بر آن داریم تا کاربر ایرانی را در مسیر انتخاب و خرید خدمات هاست ایرانی و فرنگی یاری کنیم.

هاست وطنی و فرنگی: محل سرورها
برای تهیه این نوشتار از ساختار مقایسه‌ای استفاده شده است. سرور هاست یا در ایران مستقر است یا در خارج کشور. از این‌رو هاست‌ها را می‌توان به‌طور صریح، وطنی و فرنگی خطاب کرد. هاست‌های وطنی و فرنگی را می‌توان بر اساس محل قرارگیری سرورها دسته‌بندی کرد. سرورهای که خدمات هاست عرضه می‌کنند یا در مراکز داده مستقر هستند یا در داخل شرکتی بی‌نام ونشان که استفاده از گونه اول توصیه می‌شود. این مورد شامل تمامی سرورهای عالم می‌شود. کم نیستند عزیزانی که در این‌ور و آن‌ور هستی زندگی می‌کنند، به پهنای باند بالا و البته ارزان‌قیمت دسترسی دارند. از این‌رو؛ دست به کار می‌شوند و سروری بر پا می‌کنند و وب‌سایت نیم‌بندی هم راه‌اندازی می‌کنند و در انجمن‌های مرتبط با موضوع هاست عضو می‌شوند و برای خود تبلیغ می‌کنند و یا از کمک دوستان یا شرکت‌های مستقر در داخل کشور برای فروش خدمات هاست مادون ارزان استفاده می‌کنند. به‌طور مشابه هستند شرکت‌های داخلی که سروری در داخل شرکت راه‌اندازی می‌کنند و هاست وطنی عرضه می‌کنند. به‌طور مشخص در این نوشتار وقتی درباره هاست صحبت می‌کنیم، منظور شرکت‌هایی هستند که سرورهاشان را در مراکز داده و درست و درمان مستقر کرده‌اند که هم پهنای باند بالا، هم ساختمان ویژه مرکز داده و هم از سطح امنیتی قابل قبول بهره می‌برند. سرور قاطبه شرکت‌های مستقر در آمریکا و کانادا در مراکز داده معتبر قرار دارد، مگر خلافش ثابت شود. هاست‌های اروپایی هم بد نیستند. بهترین هاست‌های اروپایی در کشورهای انگلستان و آلمان و هلند و فرانسه فعالیت می‌کنند.

هاست وطنی و فرنگی: شیوه ابتیاع
شیوه خرید هاست‌های وطنی که تلکیف‌شان مشخص است. گزینه مطلوب را انتخاب می‌کنید و هزینه‌ها را از طریق کارت‌های شتاب واریز می‌کنید بین یک تا ۲۴ ساعت بعد؛ دسترسی شما به پانل کاربری مهیا می‌شود. می‌ماند خدمات هاست‌های فرنگی که به دو طریق قابل ابتیاع هستند.
راه مستقیم؛ اگر کارت اعتباری بین‌المللی مانند ویزاکارت یا مسترکارت در اختیار داشته باشید، می‌توانید هزینه‌ها را به‌طور مستقیم پرداخت کنید. یعنی در وب‌سایت شرکت ارایه‌کننده خدمات هاست عضو می‌شوید و گزینه دلخواه را انتخاب کرده و در اغلب موارد، پانل کاربری را در کمتر از نیم‌ساعت تحویل می‌گیرید.
راه غیرمستقیم؛ شرکت‌های بسیاری در داخل کشور یا نمایندگی هاست‌های خارجی را برعهده دارند یا سروری از ایشان اجاره کرده و خدمات هاست عرضه می‌کنند. برخی از این شرکت‌ها به‌صراحت عنوان می‌کنند که از کدام مرکز داده استفاده می‌کنند، اما بسیاری از این شرکت‌ها در این باره سکوت می‌کنند یا با تمجیدهای غیرواقعی سعی بر ایجاد ذهنیت مثبت نسبت به خدمات‌شان می‌کنند.
به‌طور کلی چه از راه مستقیم و چه غیرمستقیم؛ توصیه می‌شود که از خدمات شرکت‌های بزرگ و معروف استفاده کنید. شرکت‌های معروف خارجی از بیست مورد فراتر نمی‌روند و کافی است عبارت‌های best webhost و webhost share و top webhost و عبارت‌هایی شبیه به آن را گوگل کنید و شرکت‌هایی را که در وب‌سایت‌های گوناگون مشترک هستند غربال کنید. البت بد نیست قبل از خرید مستقیم خدمات هاست فرنگی، به‌طور دقیق در وب‌سایت webhostingtalk.com پرسه بزنید. انجمن‌های فارسی‌زبان بسیاری درباره خدمات هاست راه‌اندازی شده‌اند که قاطبه آنها جنبه تبلیغی دارند و قابل اعتماد نیستند، مگر خلافش ثابت شود!
درباره هاست‌های وطنی هم تعداد شرکت‌هایی که مراکز داده راه‌اندازی کرده‌اند کمتر از انگشتان دست هستند و تا آنجا که مطلع‌ام، مراکز داده شرکت‌های پارس‌آنلاین و افرانت و داده‌پردازی و فن‌آوا به‌طور رسمی افتتاح شده و موسسه تبیان هم سال‌هاست که ایجاد مرکز داده را در دستور کار دارد و از تجربه شرکت داده‌پردازی استفاده می‌کند، توصیه می‌کنم از به خدمات همان چهار بزرگوار بسنده کنید.
نتیجه‌گیری اخلاقی آن می‌شود که اگر با موضوع هاست آشنا هستید و امکان پرداخت از طریق کارت‌های بین‌المللی را دارید و البته زبان انگلیسی را خوب هم می‌فهمدید، استفاده از شیوه خرید مستقیم را توصیه می‌کنم، اما اگر با زیر و بم ماجرا آشنا نیستید، بهتر است شرکت‌های ایرانی را برای این کار واسطه کنید. هر چند هزینه بیشتری پرداخت می‌کنید، اما خیال‌تان از برخی موضوعات آسوده می‌شود. اینکه کدام شرکت ایرانی مناسب است را به‌صراحت نمی‌توانم نام ببرم، چرا که تجربه کار با تمامی آنها را ندارم، اما این نکته برایم مسجل شده است که شرکت‌هایی که بیشترین سهم از بازار هاست داخلی را در اختیار دارند لزوما بهترین گزینه نیستند. توصیه می‌کنم به وب‌سایت webhosting.info مراجعه کرده و لیست ۲۵ شرکت برتر ایرانی در این حوزه را مشاهده کنید.

هاست وطنی و فرنگی: امکانات و قیمت
شرکت‌های معتبر فرنگی در ارایه خدمات هاست از سیاست‌های مختلفی پیروی می‌کنند. به‌طور مثال بلوهاست (Bluehost)‌ سیاست "آتش زده‌ام به مالم" را انتخاب کرده است و تمامی امکانات هاست را به‌شکل نامحدود در قبال پرداخت ماهی هفت دلار ارایه می‌کند و شرکتی دیگر، ماهی سی چهل دلار بابت یک‌دهم همین امکانات مطالبه می‌کند. راستش به‌ضرس قاطع نمی‌توانم درباره کیفیت صحبت کنم. به‌طور قطع نظر دوستانی که مشتری این شرکت‌ها هستند موثق‌تر است. البته شرکتی هم مانند یک و یک (۱&1) که از اساس با سس‌فروش وطنی متفاوت است، برخی امکانات نامحدود خود را برای دوره‌ای کوتاه به رایگان عرضه می‌کنند!
برای کسب اطمینان از کیفیت هاست، به‌طور کلی خرید از واسطه‌های داخلی را توصیه می‌کنم. این عبارت واسطه شاید به مذاق بسیاری از شرکت‌ها خوش نیاید. راستش دو گنه واسطه در میان شرکت‌های داخلی وجود دارد. دسته اول؛ شرکت‌هایی هستند که نمایندگی هاست‌های فرنگی هستند و سروری به طور مستقل در اختیار ندارند. این‌قبیل شرکت‌ها را در اصطلاح نماینده (Reseller) خطاب می‌کنند. دسته دیگر؛ شرکت‌هایی هستند که سرور اختصاصی از شرکت‌های فرنگی اجاره می‌کنند و محدودیت کمتر در تعریف پلان‌ها دارند. قاطبه شرکت‌های معتبر داخلی در این دسته قرار می‌گیرند.
بیشتر وب‌سایت‌هایی که مدعی عرضه خدمات هاست هستند از خانه مدیریت می‌شوند و در اصطلاح شرکت‌های خانگی خطاب می‌شوند. استفاده از خدمات این‌قبیل شرکت‌ها را از اساس توصیه نمی‌کنم. این‌گونه شرکت‌ها برای جذب مخاطب سعی می‌کنند تا محدودیت‌های کمتری ایجاد کنند و البته خدمات‌شان را در رقابت با محصولات میدان‌های میوه و تره‌بار قیمت‌گذاری می‌کنند. در آن سوی کارزار هم کم نیستند شرکت‌های معتبر وطنی که نیت کرده‌اند تا هزینه اجاره سرورشان را در ینگه دنیا از همان چهار پنج مشتری بی‌نوا تهیه کنند و جالب این است که در جذب مشتری موفق هستند!
جدول زیر مقایسه‌ای کلی میان خدمات برترین شرکت‌های هاست ایرانی است که لیست امکانات آنها حداقلی شده است. قیمت‌های زیر اغلب برای سرورهای لینوکسی ارایه شده‌اند.

مشاهده متن کامل …

اینتل، پردازنده و باز هم تغییر سوکت!

از قرار معلوم این اینتل قصد ندارد از تغییر سوکت دست بردارد. تازه‌ترین خبری که از اینتل به بیرون درز کرده نشان می‌دهد که اینتل قصد دارد تا نسل جدیدی از پردازنده‌های Core i7 را از اواسط تابستان روانه بازار کند که از سوکت جدید LGA-2011 استفاده می‌کنند. همچنین خبر رسیده است که پردازنده‌های خانواده Core i5 از زمستان سال جاری با معماری نوظهور آی‌وی‌بریج (Ivy Bridge) تولید می‌شوند و هنوز مشخص نشده است که آیا از سوکت‌های قدیمی استفاده می‌کنند یا اینتل در تدارک سوکت جدیدی است!
این را هم بخوانید که هیأت مدیره متولیان اینتل نمی‌دانند با خبر فروش سه میلیون پردازنده فیوژنی ای.ام.دی برای لپ‌تاپ‌ها چه باید بکنند.

عقد موافقت‌نامه میان سی‌گیت و سامسونگ

۹ اردیبهشت ۱۳۹۰ یک دیدگاه

شرکت‌های سی‌گیت و سامسونگ به شایعه‌ها پایان داند و موافقت‌نامه‌ای در شش حوزه امضا کردند، بدین‌صورت که سامسونگ موافقت می‌کند تا بخش هارددیسک‌هایش در سی‌گیت ادغام شود و تضمین می‌دهد تا چیپ‌های فلش موردنیاز سی‌گیت را برای استفاده در درایوهای جامد و هارددیسک‌های هیبریدی تامین کند. همچنین مجوز استفاده طرفین برای مبادله کشفیات و اختراعات در حوزه سیستم‌های ذخیره‌سازی را صادر کردند. از سوی دیگر سی‌گیت تضمین می‌کند که تمامی نیازهای هارددیسکی سامسونگ برای استفاده در لپ‌تاپ‌ها و دسک‌تاپ‌ها و دیگر تجهیزات را تامین کند. در عوض، بخشی از سهام سی‌گیت به سامسونگ منتقل می‌شود و جایگاهی در هیات مدیره سی‌گیت پیدا می‌کند. هفته آینده به‌طور مفصل درباره وضعیت بازار هارددیسک خواهم نوشت!

کامپیوترهای مجتمع msi

۹ اردیبهشت ۱۳۹۰ ۲ دیدگاه‌ها

برخی گله کرده بودند که چرا به محصولات ام.اس.آی روی خوش نشان نمی‌دهیم و بیشتر انتقاد می‌کنیم، گفتیم خبری از این شرکت کار کنیم تا روی خوش حساب شود. کامپیوترهای مجتمع (All In One) همان کامپیوترهایی هستند که با نمایشگر ادغام شده‌اند. چیزی شبیه آی‌مک‌های شرکت اپل که ام.اس.آی کپی‌برداری کرده و در بازار توزیع می‌کند. جدیدترین محصول این شرکت که Wind Top AE2410 نام دارد از پردازنده‌های سندی‌بریجی اینتل استفاده می‌کند و ۲۳.۶ اینچی است و از رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پشتیبانی می‌کند و اگر مشتری انتخاب کند، مالتی‌تاچ می‌شود و دو پورت USB 3.0 و کلی پورت دیگر هم دارد و کلا ۱۸۰ وات انرژی مصرف می‌کند. قیمت را از شرکت ماتریکس بپرسید!

پردازنده‌های فیوژنی در بطن لپ‌تاپک‌ها

مدلی دیگر از مجموعه لپ‌تاپک‌های ایسر با نام Aspire One 722‌ روانه بازار خواهد شد که با پردازنده ۹ واتی و دوهسته‌ای C-50 و موتور گرافیکی HD 6250 شرکت ای.ام.دی تجهیز شده است. این مدل ۱۱.۶ اینچی از رزولوشن ۱۳۶۶ در ۷۶۸ پیکسل و DirectX 11 پشتیبانی می‌کند و ایسر، رنگ آبی را برای جذب طرفداران استقلال انتخاب کرده است. پردازنده‌های خانواده C شرکت ای.ام.دی فرکانس هسته یک گیگاهرتزی دارند و فوق‌العاده کم‌مصرف هستند. چندی پیش مدل دیگری با نام Aspire One 522 معرفی شد که ۱۰.۱ اینچی است و در مشخصات فنی با Aspire One 722 مشابه است. درباره قیمت و زمان دقیق توزیع این موجودات اطلاعی در دست نیست!

مسابقه کاهش ابعاد چیپ‌های حافظه!

شرکت ژاپنی توشیبا که چیپ‌های فلش را به جهانیان معرفی کرده است برای اینکه حال اتحاد آمریکایی اینتل و مایکرون را در قوطی کبریت حبس کند، تکنولوژی ساخت چیپ‌های فلش را یک نانومتر کاهش داد و اعلام کرده که تا پایان ماه ششم میلادی یعنی چهار پنج هفته دیگر، فشرده‌ترین چیپ فلش عالم را که هشت گیگابایت ظرفیت دارد روانه بازار خواهد کرد. این چیپ‌ها می‌توانند دو بیت را در یک سلول ذخیره کنند و توشیبا مدعی است که تا سه چهار ماه دیگر چیپی تولید می‌کند که می‌تواند سه بیت را در یک سلول ذخیره کند. چیپ‌های جدید ابعاد کمتری دارند و انرژی کمتری هم مصرف می‌کنند. سازندگان شبه‌تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند، عاشق این‌قبیل تکنولوژی‌ها هستند.

دسک‌تاپ‌های ریزه میزه!

خدا رحمتش کند. برند سولتک را می‌گویم که ده سال پیش، گونه‌ای از دسک‌تاپ‌های ریزه میزه را که در اصطلاح Barebone خطاب می‌شدند در بازار داخلی توزیع کرد و بازار موفقی داشت تا اینکه به‌طور کامل از گردونه هستی محو شد و اندکی بعد بود که توزیع مینی‌دسک‌تاپ‌های شاتل (Shuttle) توسط شرکتی دیگر آغاز شد و اجازه نداد که بازار داخلی بدون مینی‌دسک‌تاپ بماند. این شاتل داستان ما همچنان زنده است و هفته پیش خبر رسید که مدل جدیدی تولید کرده که SG41J4 نام دارد و مشکی‌رنگ است و ۱۴۶ یورو قیمت دارد و ابعادش ۲۱ در ۱۹ در ۳۳ سانتی‌متر است و با پردازنده‌های Core 2 تجهیز شده و جان می‌دهد برای استفاده در مکان‌هایی که جای سوزن انداختن ندارد!

کینگستون و کارت حافظه ضدآب

این شرکت‌های سازنده حافظه انگاری به ته خط رسیده‌اند و نمی‌دانند که برای کسب سهم بیشتر از بازار چه بلایی باید سرخود و محصولات‌شان بیاورند. کینگستون بزرگ کارت حافظه‌ای از خانواده SDXC تدارک دیده که خاصیت ضدآب دارد و از کلاس ۱۰ پشتیبانی می‌کند، یعنی می‌تواند داده‌ها را حداکثر با سرعت ۱۰۴ مگابایت در ثانیه مبادله کند. البته این سرعت اسمی است و سرعت تبادل واقعی داده‌ها در آزمون مشخص می‌شود که گمان نکنم از ۵۰ مگابایت فراتر رود!
درباره محصول ۶۴ گیگابایتی کینگستون اطلاعی منتشر نشده است، اما بدانید که ارزان نخواهد بود. کارت‌های SDXC قرار است که رقیب کارت‌های CompactFlash شوند و هم‌اکنون بسیاری از دوربین‌های حرفه‌ای از SDXC پشتیبانی می‌کنند.

عدم پشتیبانی مرورگر IE 10 از ویستا

این مایکروسافت بی‌نوا چه کار دیگری باید انجام دهد تا اهالی عالم دست از سر ویندوز اکس.پی بردارند. وب‌سایت این شرکت به‌طور رسمی اعلام کرد که مرورگر آی.ئی.۱۰ که از قرار معلوم همراه با ویندوز ۸ عرضه خواهد شد، نه تنها از اکس.پی که از ویندوز ویستا هم پشتیبانی نخواهد کرد و کاربران برای استفاده از قابلیت‌های این مرورگر به قول خودش فاخر، حداقل باید از ویندوز ۸ استفاده کنند. اگر چه ویندوز ۷ موفق بوده و بخش قابل توجهی از کاربران جهانی را به خود جذب کرده است، اما کم نیستند کاربرانی که به ویندوز اکس.پی سرویس‌پک ۳ چسبیده‌اند و حاضر به ارتقا نیستند. یادآور می‌شود که مرورگر آی.ئی.۹ نیز در ویندوز اکس.پی قابل استفاده نیست!