بایگانی

نوشته‌هایی که شامل تگ هستند ‘بزرگراه فناوری شماره 233’

گذر و نظری کوتاه بر بازار مودم‌های ADSL

خدا می‌داند که مدت‌هاست قصد داشتم چند خطی درباره خرید مودم‌های ADSL بنویسم. نگفته می‌دانم که نسبت به برخی حوزه‌ها همانند چاپگرها و اسکنرها و مودم‌ها و کارت‌های گرافیکی و امثالهم انصافی کرده و بیشتر درباره لپ‌تاپ‌های متفرعن قلم‌فرسایی کرده‌ام. برای کاهش میزان عذاب وجدان قصد دارم به اختصار درباره خرید مودم، علی‌الخصوص مودم‌های ADSL صحبت کنم. باور کنید اتصال به اینترنت از طریق شماره‌گیری (dial-up) و گوش سپردن به نغمه آزاردهنده، اما جذاب اتصال به شبکه جهانی را مدت‌هاست که فراموش کرده‌ام. مرفه بی‌دردی چون نگارنده که سال‌هاست از اینترنت ADSL استفاده می‌کند چگونه می‌تواند از حال و روز کاربران صبور اینترنت حلزونی (dial-up) خبردار باشد، آخر ظلم تا چه حد؟

مشاهده متن کامل …

مقایسه مقابله‌ای قیمت کارت‌های گرافیکی در بازارهای جهانی و داخلی!

پیش‌تر گفته‌ام که بازار کارت‌های گرافیک طی سال آتی دست‌خوش تحولاتی شگرف خواهد شد. شرکت‌های ای.ام.دی و ان‌ویدیا برای حضور مقتدرانه در بازار جدید، نیاز به تعیین تکلیف وضعیت پردازنده‌ها دارند. صرفا جهت یادآوری عرض می‌کنم که محصولات گرافیکی ارزان‌قیمت که کمتر از ۱۰۰ دلار قیمت دارند از گردونه هستی محو خواهند شد. اینکه چرا چنین نشده است به وضعیت بازار پردازنده‌های مربوط می‌شود، چرا که هنوز سنبه پردازنده‌هایی که در بطن خود موتور گرافیکی حمل می‌کنند بر دیگر گونه‌های پردازشی نچربیده و شک نکنید که چنانچه بازار این‌قبیل پردازنده‌ها تغییر کند، کارت‌های گرافیکی ارزان‌قیمت دیگر تولید و عرضه نخواهند شد!
شاید قدیم‌ترها در این صفحات مطلبی چیزی درباره نکات فنی کارت‌های گرافیکی می‌خواندید، اما مدت‌هاست که خبری از این‌گونه مطالب نیست. اول اینکه این صفحات قرار است بر بازار و خرید تمرکز داشته باشد و دوم اینکه؛ صفحه سخت‌افزار هفته‌نامه بزرگراه فناوری سال‌هاست که فعالیت می‌کند و بی‌شک مطالبی درباره سیستم‌های گرافیکی منتشر می‌کند. از این‌رو؛ گله‌ای چیزی اگر دارید من مخاطبش نیستم!

مشاهده متن کامل …

کاهش فروش کامپیوتر شخصی در عالم!

موسسه IDC گزارش مفصلی درباره میزان فروش سازندگان بزرگ کامپیوترهای شخصی منتشر کرده است که نشان می‌دهد اچ.پی ۱۸.۸ درصد، دل ۱۲.۸ درصد، ایسر ۱۱.۲ درصد، لنوو ۱۰.۱ درصد و توشیبا ۶ درصد از سهم فروش بازار جهانی کامپیوترهای شخصی را در اختیار دارند. آمار می‌گوید که نزدیک به هشتاد میلیون کامپیوتر شخصی در سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۱ فروخته شده که در قیاس با زمان مشابه در سال ۲۰۱۱ حدود ۳.۲ درصد کاهش داشته است. اچ.پی حدود ۳ درصد، دل حوالی ۲ درصد و ایسر دقیقا ۱۵.۸ درصد کاهش فروش داشته و لنوو حدود ۱۶ و توشیبا هم حوالی ۴ درصد افزایش فروش داشته‌اند. نوش‌جان شان!

خروج سامسونگ از صنعت هارددیک

شرکت کره‌ای سامسونگ که ده دوازده سالی می‌شود که به‌طور جدی در بازار هارددیسک‌ها فعالیت می‌کند قصد دارد از این بازار خداحافظ کرده و به‌طور ویژه بر بازار ذخیره‌سازهای فلش متمرکز شود. یک و نیم میلیارد دلار ارزش تقریبی بخش ذخیره‌سازهای مغناطیسی سامسونگ اعلام شده است. سی‌گیت هم بدون فوت وقت اعلام کرده که خریدار است و اگر چنین شود، بازیگران اصلی صنعت هارددیسک به وسترن دیجیتال و سی‌گیت و توشیبا محدود می‌شوند. وسترن دیجیتال بیش از چهار میلیارد دلار برای تصاحب هیتاچی هزینه کرد و پولی در بساط ندارد. توشیبا هم یکی دو میلیاردی برای فوجیتسو هزینه کرد و تمایلی به خرید سامسونگ ندارد. کلا خبر جالبی بود!

تاخیر در عرضه شبه‌تبلت‌های آندروئیدی!

شرکت گوگل که نسخه سوم سیستم‌عامل آندروئید خود را شانه‌عسل (Honeycomb) نام‌گذاری کرده، خواسته یا ناخواسته بازار شبه‌تبلت‌ها را تحت تاثیر قرار داده است. اسوس و اچ.تی.سی اعلام کرده‌اند که برنامه عرضه شبه‌تبلت‌هاشان به دلایلی به تعویق افتاده است. دیگران نیز چنین کرده‌اند و به گفته برخی کاربلدها ممکن است که بازار شبه‌تبلت‌ها برای یکی دو ماهی به دلیل همین تعویق متزلزل شود. خریدار شبه‌تبلت خوب می‌داند که آندروئید ۳ کارایی فوق‌العاده‌ای دارد و تعویق این حضرات بی‌دلیل نیست. از این‌رو؛ ‌مدل‌های جدید با آندروئید ۳ را انتظار می‌کشد. اسوس، اچ.تی.سی، ایسر و دیگران در این‌باره سکوت اختیار کرده‌اند و بر اساس همین سکوت می‌توان پیش‌بینی کرد که همین‌گونه خواهد شد!
 

ای.ام.دی و دریافت مجوز USB 3.0

مادربردهایی که هم‌اکنون از پورت سیرالسیر USB 3.0 پشتیبانی می‌کنند چاره‌ای ندارند جز آنکه چیپ کنترلی این رابط را از NEC‌یا Renesas یا VIA تهیه کنند که هزینه تولید مادربرد را افزایش می‌دهد. این چیپ‌های کنترلی را پیش‌تر فقط NEC تولید می‌کرد و گران عرضه می‌کرد، اما با حضور دو رقیب دیگر قیمت‌ها تعدیل شده است. شرکت ای.ام.دی مجوز تعبیه چیپ کنترلی USB 3.0 را در بطن چیپ‌ست‌های A70 و A75 مورد استفاده در مادربردهای سازگار با پردازنده‌های فیوژنی دریافت کرده است. اینتل در این‌باره تلاشی نمی‌کند، چرا که خبر رسیده که این شرکت در اقدامی ملتمس‌گونه تعدادی کیت تاندربولت را برای شرکایش ارسال کرده تا در محصولات شان تعبیه کنند.

همکاری حافظه‌ای اینتل و مایکرون

غول‌های آمریکایی اینتل و مایکرون مدت‌هاست که همکاری نزدیکی را تجربه می‌کنند و ده دوازده روز پیش اعلام کردند که تکنولوژی آزمایشگاهی تولید چیپ فلش NAND‌ را با تکنولوژی ۲۰ نانومتری وارد صنعت خواهند کرد. ظریف‌ترین تکنولوژی ساخت حافظه فلش ۲۵ نانومتر بود. سامسونگ کره‌ای هم تکنولوژی ساخت فوق‌ظریف ۱۸ نانومتری را به‌شکل آزمایشگاهی دنبال می‌کند. علی‌ای‌حال چیپ‌های مشترک اینتل و مایکرون از یکی دو ماه دیگر به تولید انبوه می‌رسند و در اخیتار سازندگان قطعات حافظه قرار خواهد گرفت. گفته می‌شود که سطح چیپ حافظه با تکنولوژی ۲۰ نانومتری حوالی ۳۰ درصد کاهش یافته است و به نظر می‌رسد به همین نسبت هم انرژی کمتری مصرف می‌کند.

بی‌وفاتر از نوکیا نداریم!

هنوز یک ماه نمی‌شود که نوکیای فنلاندی به بهانه وصلت با ویندوز، از سیمبیان بی‌نوا جدا شده است. اینکه نوکیا کار پسند یا ناپسندی انجام داده است بماند برای بعد، اما اینتل اعلام کرده که تا اطلاع ثانوی از سیمبیان حمایت خواهد کرد و خرجش را می‌دهد. البته کارشناسان این‌قبیل فعالیت‌ها اذعان دارند که اینتل هم به مرور زمان از سیمبیان فاصله خواهد گرفت. اما در آن سوی کارزار، نوکیا دوازده گوشی جدید را با سیستم‌عامل ویندوز فون ۷ تجهیز کرده و از سه چهار ماه دیگر در بازارهای جهانی توزیع خواهد کرد و این را هم بشنوید که جبر زمانه، نوکیا را وادار به تولید گوشی ارزان‌قیمت با نمایشگر لمسی کرده است که در ابتدا یا اواسط تابستان راهی بازار خواهند شد!

و باز هم ویندوز ۸

درباره ویندوز ۸ و اینکه مرحله دوم از چهار مرحله اصلی تولید را با موفقیت سپری کرده است به قدر کفایتمطلب منتشر کرده‌ایم، اما استیو بالمر همین هفته گذشته نشان داد که بازارهای جدیدی را با ویندوز ۸ نشانه گرفته است. نمی‌دانم می‌دانید یا نه که ویندوزهای کنونی مایکروسافت فقط و فقط با کامپیوترهایی سازگار هستند که از پردازنده‌هایی با معماری x86 استفاده کنند که بیشتر توسط اینتل و ای.ام.دی تولید می‌شوند. این معماری در سیستم‌های ظریف‌الجثه قابل‌حمل طرفدار چندانی ندارد، چرا که انرژی بالایی مصرف می‌کند، در عوض معماری ARM طرفدار دارد که توان پردازشی محدودی دارد، اما در مدیریت مصرف نرژی بی‌نهایت دقیق و هوشمند است. القصه ؛ ویندوز ۸ به همراه آی.ئی.۱۰بر روی کامپیوتری با پردازنده ARM نصب و با موفقیت اجرا شد. آفرین بر مایکروسافت!

اچ.پی و عرضه لپ‌تاپ‌های فاخر

چند روز پیش سه گونه از لپ‌تاپ‌های خاندان الایت‌بوک شرکت اچ.پی به‌طور رسمی معرفی شدند. این لپ‌تاپ‌ها که ۸۴۶۰w و ۸۵۶۰w و ۸۷۶۰w نام دارند قرار است که جایگزین مدل‌های کنونی ۸۴۴۰w و ۸۵۴۰w و ۸۷۴۰w شوند. مدل‌های از پردازنده‌های سندی‌بریجی Core i5 و Core i7 بهره می‌برند. مدل‌های سه‌گانه چهار شکاف حافظه DDR3 دارند و مدل ۱۴ اینچی تا ۱۶ گیگابایت و مدل‌های ۱۵ و ۱۷ اینچی تا ۳۲ گیگابایت حافظه را پشتیبانی می‌کنند. همچنین امکان نصب دو هارددیسک در بطن این لپ‌تاپ‌ها مهیا شده است و اگر ظرفیت بیشتری بخواهید می‌توانید درایو نوری را با هارددیسک سوم جایگزین کنید. قیمت‌شان البته اعلام نشده است، اما بدانید که نمایشگر این موجودات با تکنولوژی منحصربفرد ۳۰ بیتی اچ.پی دریم‌کالر تولید شده‌اند!
 

این تکنولوژی ساخت که می‌گویند یعنی چه؟

در وادی چیپ‌ها و چیپ‌ست‌ها و علی‌الخصوص در مشخصات پردازنده‌ها و حافظه‌های فلش از اصطلاح تکنولوژی ساخت فراوان استفاده می‌شود. چیپ‌ست‌های عالم مجموعه‌ای پیچیده از ترانزیستورها هستند که بر اساس الگویی ظریف و با دقت بالا چیده می‌شوند. تکنولوژی ساخت؛ به‌طور دقیق درباره ابعاد ترانزیستورها و از آن مهم‌تر به فاصله میان ترانزیستورهاست. بخش اصلی چیپ‌ست‌ها همانند شهری مملو از ساختمان با شاهراه‌ها و بزرگراه‌ها و خیابان‌ها و بلوارها و کوچه‌های متعدد است. افزایش تعداد ساختمان‌ها، نقشه‌کشی دقیق‌تری را برای تردد داده‌ها ایجاب می‌کند. بروز ترافیکی مشابه خیابان‌های تهران در یکی چیپ‌ست‌ها، هست و نیست طراح و سازنده چیپ‌ست را باد می‌دهد. از این‌رو؛ طراحان چیپ‌ست از تکنولوژی ساخت ظریف‌تر برای کاهش ابعاد ساختمان‌ها (ترانزیستورها) و مسیرهای تردد داده استفاده می‌کنند. البته محدودیت‌های فیزیکی متعددی برای کاهش ابعاد وجود دارد. در حال حاضر از تکنولوژی ساخت ۳۲ نانومتری برای تولید پردازنده‌هایی پیچیده با یک میلیارد ترانزیستور در حال انجام است. تکنولوژی ساخت در حوزه حافظه‌های فلش NAND یک گام جلوتر از حوزه پردازنده است و اینتل و مایکرون تکنولوژی، به تکنولوژی ساخت ۲۰ نانومتری دست یافته‌اند. حداکثر دقت تکنولوژی ساخت چیپ‌ست‌ها محدود به ۱۲ نانومتر است که دو سه سال دیگر محقق می‌شود. کاهش ابعاد ترانزیستور و نیز کاهش فاصله میان ترانزیستورها به دلیل فروپاشی الکترونی امکان‌پذیر نیست. ترانزیستورها مملو از الکترون پرتحرک هستند. کاهش ابعاد مستلزم کاهش ضخامت دیواره ترانزیستور است و اگر ضخامت دیواره‌ها از مقدار مشخصی کمتر شود، توان نگهداری الکترون‌های پر جنب و جوش را نخواهد داشت و شورشی در می‌گیرد و دیواره‌ها شکسته می‌شوند و مسیرهای تبادلی داده مملو از فوج‌های الکترونی سرگردان می‌شوند. در این حالت گفته می‌شود که چیپ‌ست نیم‌سوز شده و باید تعویض شود. خیال‌تان آسوده باشد، چرا که فروپاشی الکترونی در تکنولوژی‌های ساخت کنونی ۴۵ و ۳۲ نانومتری بروز نمی‌کند.
کاهش ابعاد و فاصله اجزای چیپ‌ها به چند دلیل جذابیت دارد. اول اینکه مواد اولیه کمتری مصرف می شود. دوم اینکه با کاهش فاصله‌ها، انرژی کمتری برای تبادل الکترون‌ها مصرف می شود. سوم اینکه ابعاد چیپ‌ست کاهش خواهد یافت و طراحی محصولات دیجیتالی کوچک‌تر امکان‌پذیر می‌شود. چهارم آنکه انرژی کمتری در تبادل داده‌ها تلف می‌شود و به تبع آن گرمای کمتری تولید می‌شود و مهم‌تر اینکه هزینه‌ها کمتر شده و قیمت نهایی نیز کاهش خواهد یافت. تکنولوژی ساخت از این منظر اهمیت استراتژیک دارد!

تفاوت خدمات میزبانی ویندوزی و لینوکسی چیست؟

سرورهای میزبانی به‌طور کلی از سه گونه سیستم‌عامل ویندوزی، یونیکسی و لینوکسی استفاده می‌کنند  که سرورهای یونیکسی برای خدمات خاص هستند و اگر طالب خرید خدمات میزبانی باشید، ابتیاع گونه‌های ویندوزی و لینوکسی امکان‌پذیر است. سرورها برای مدیریت وب‌سایت‌ها به نرم‌افزاری نیاز دارند که وب‌سرور خوانده می‌شود. سرورهای ویندوزی به‌طور انحصاری از نسخه شش یا هفت وب‌سرور IIS و سرورهای لینوکسی از وب‌سرورهای Apache، LiteSpeed و nginx استفاده می‌کنند. آپاچی، محبوب‌ترین وب‌سرور عالم است. سرورهای ویندوزی از گونه‌های ویندوز ۲۰۰۵ سرور یا ویندوز ۲۰۰۸ سرور استفاده می‌کنند و سرورهای لینوکسی از توزیع‌های CentOS یا RedHat بهره می‌برند. سرورهای ویندوزی می‌توانند از تمامی چارچوب‌های و بسترهای فنی مانند ASP.NET و VB.NET و ASP و PHP و Perl و امثالهم پشتیبانی کنند، اما سرورهای لینوکسی فقط و فقط از چارچوب‌های متن‌باز پشتیبانی می‌کنند و با چارچوب‌های مایکروسافت سر سازش ندارند. هر چند پشتیبانی سرورهای ویندوزی از بستر فنی متن‌باز مزیت محسوب می‌شود، اما کارایی وب‌سایت‌هایی که از بسترهای فنی متن‌باز مانند PHP و Perl و Python و Ruby و غیره استفاده می‌کنند در سرورهای لینوکسی به‌طور محسوسی بالاتر است. دیگر آنکه سرورهای ویندوزی از بستر جاوا پشتیبانی نمی‌کنند و سرورهای لینوکسی که آپاچی دارند، از افزونه Tomcat استفاده می‌کنند و جاوا را پوشش می‌دهند. سرورهای ویندوزی از دیتابیس SQL Server 2005 یا SQL Server 2008 و برخی سرورهای ویندوزی از دیتابیس MySQL هم پشتیبانی می‌کنند. سرورهای لینوکسی به طور حتم از MySQL و برخی از سرورهای لینوکسی فاخر از یدتابیس غریب PostgreSQL هم پشتیبانی می‌کنند.
خدمات میزبانی سرورهای ویندوزی حوالی ۱۰ درصد از سرورهای لینوکسی گران‌تر است و محدودیت‌های بیشتری برای کاربر مهیا می‌کند. این را نگفتم که نرم‌افزاری ویژه با نام کنترل پانل برای مدیریت امکانات در اختیار کاربران قرار داده می‌شود. قاطبه سرورهای ویندوزی از کنترل پانل Plesk استفاده می‌کنند و سرورهای لینوکسی از کنترل پانل‌های Plesk و CPanel و Direct Admin بهره می‌برند و قاطعانه می‌گویم که Plesk در سرورهای لینوکسی مزخرف‌ترین و CPanel عالی‌ترین است. پانل Direct Admin هم قابل توصیه است. به‌طور کلی سرور لینوکسی برای راه‌اندازی وبلاگ و وب‌سایت با نرم‌افزارهای متن‌باز  توصیه می‌شود.

تفاوت پردازنده‌های قدیم و جدید اتم اینتل در چیست؟

پردازنده‌های اتم اینتل از نظر تعداد هسته پردازشی بر دو گونه معمولی N و دوهسته‌ای D و از نظر نسل پردازشی شامل نسل اول Diamondville و نسل دوم Pineview هستند. مدل‌های نسل اولی کمتر در بطن لپ‌تاپک‌ها استفاده می‌شوند و قاطبه لپ‌تاپک‌های قابل ابتیاع در بازار از پردازنده‌های نسل دومی بهره می‌برند. پردازنده‌های N270 و N280 معروف‌ترین مدل‌های نسل اولی هستند که اگر منصف باشیم از نظر توان پردازشی تفاوت قابل ملاحظه‌ای با مدل‌های نسل دومی N450 وN470 ندارند. تمامی پردازنده‌های نسل اول و دوم با تکنولوژی ساخت ۴۵ نانومتری تولید می‌شوند، اما سه تفاوت اساسی میان پردازنده‌های نسل اول و دوم وجود دارد.
اول؛ اتم‌های نسل اولی ۳۲ بیتی و اتم‌های نسل دومی ۶۴ بیتی هستند.
دوم؛ اتم‌های نسل اولی مانند N270 و N280 حداکثر از دو گیگابایت حافظه DDR2-667 پشتیبانی می‌کنند و اتم‌های نسل دومی مانند  N450 و N470 از حافظه DDR2-667 و مدل‌های N455 و N475 از حافظه‌های DDR2-800 و DDR3-800‌ پشتیبانی می‌کنند و در صورت استفاده از سیستم‌عامل ۶۴ بیتی محدودیتی در میزان حافظه ندارند. به‌طور کلی مدل‌های نسل دومی اگر رقم انتهایی مدل‌شان به رقم ۵ ختم شود با حافظه‌های DDR2-800 و DDR3-800‌ و اگر به رقم صفر ختم شود با حافظه DDR2-667 سازگار خواهند بود.
سوم؛ اتم‌های نسل اولی فقط پردازنده هستند، اما اتم‌های نسل دومی مجموعه‌ای متشکل از پردازنده و چیپ‌ست‌های کنترلی و موتور گرافیکی هستند، یعنی چیپ کنترلی حافظه و موتور گرافیکی از چیپ‌ست اصلی مادربرد به بطن پردازنده‌های نسل دوم منتقل شده است.
اتم‌ها شامل گونه Z هم هستند که برای پرهیز از پیچیدگی از ذکر مشخصات آن صرف‌نظر کردم. شاید این نکته را هم بتوان تفاوتی مختصر میان مدل‌های نسل اول با دوم قلمداد کرد که استفاده از اتم‌های دوهسته‌ای نسل اول در لپ‌تاپک‌ها مرسوم نبود، اما مدل‌های نسل دومی دوهسته‌ای به‌سهولت در لپ‌تاپ‌ها استفاده می‌شوند، چرا که اتم‌های جدید بهتر می‌توانند انرژی را مدیریت کنند.

آیا کیفیت نمایشگرهای LED بالاتر از LCD است؟

تکنولوژی پانل‌های ال.سی.دی توان تولید نور پس‌زمینه (Backlit) موردنیاز را ندارد و باید که از منبعی دیگر برای ایجاد نور استفاده کرد. تکنولوژی پلاسما این‌چنین نیست و هر سلول، نور موردنیاز را تولید و منتشر می‌کند. خلاصه می‌گویم که از دو منبع نوری متفاوت لامپ‌های مهتابی‌شکل کاتود سرد (CCFL) و دیودهای نوری (LED) برای تولید نور پس‌زمینه استفاده می‌شود. دیودهای نوری به‌علت مصرف کمتر انرژی، اتلاف محدودتر انرژی، تولید گرمای کمتر، وزن کمتر، ضخامت کمتر، وزن کمتر، عمر مفید طولانی‌تر، و چند مورد دیگر جایگزین لامپ‌های مهتابی‌شکل شده‌اند. اما استفاده از دیودهای نوری لزوما باعث افزایش کیفیت تصویری پانل نخواهد شد. هر پیکسل اصلی از سه پیکسل رنگی مستقل تشکیل می‌شود و پیکسل‌های قرمز و آبی و سبز حاوی نوعی کریستال مایع هستند که بسته به تکنولوژی ال.سی.دی می‌توانند در حالت‌های مختلف قرار بگیرند. تکنولوژی لامپ مهتابی‌شکل (CCFL) نوری سفیدرنگ تولید می‌کنند که از پشت به پیکسل‌های رنگی تابانده می‌شود. رفتار دیودهای رنگی در این‌باره قدری متفاوت است یعنی دو گونه دیود در نمایشگرهای استفاده می‌شود. گونه اول دیود نوری آبی‌رنگی است که با رنگ زرد پوشانده می‌شود تا نوری سفید تولید کند. بیم خودمان بماند که کیفیت نور سفیدی که این‌قبیل دیودها تولید می‌کنند پایین‌تر از نور سفید لامپ‌های مهتابی‌شکل است. پس پاسخ این می‌شود که خیر، نمایشگرهای ال.ئی.دی و ال.سی.دی از نظر کیفیت تصویری تفاوت چندانی ندارند. اما سازندگان نمایشگرهای ال.ئی.دی برای افزایش کیفیت تصویری دست به ابتکار جالبی می‌زنند و به جای دیودهای سفیدرنگ ارزان‌قیمت، از سه دیود مستقل رنگی در پشت هر پیکسل رنگی استفاده می‌کنند. کیفیت رنگ این دیودها فوق‌العاده است!
نکته جالب این است که اغلب نمایشگرهایی که با نام ال.ئی.دی فروخته می‌شوند، همان ال.سی.دی هستند که از تکنولوژی نوردهی ال.ئی.دی استافاده می‌کنند. نمایشگرهای ال.ئی.دی واقعی فاقد پانل ال.سی.دی است، بدین‌شکل که عاقلان جمع نشستند و فکر کردند که اگر ابعاد دیودهای نوری کوچک‌تر شوند می‌توان پیکسل‌های رنگی را به‌طور مستقیم با دیودهای رنگی جایگزین کرد، یعنی تکنولوژی نوردهی و پانل تصویری را ادغام کرد. بدیهی است که کیفیت تصویری پانل‌های ال.ئی.دی واقعی به‌شکل قابل توجهی بالاتر از ال.سی.دی است.