بایگانی

نوشته‌هایی که شامل تگ هستند ‘بزرگراه فناوری شماره 227’

اهمیت کلید در انتخاب کیبرد دسک‌تاپ و لپ‌تاپ!

حساسیت کاربران امروزی برای انتخاب کیبرد سابقه تاریخی دارد و اهل قلم آن روزگار نیز آداب مخصوصی را برای شناخت و انتخاب قلم فاخر دنبال می‌کردند. در روزگار کنونی، اما عده قلیلی بر اهمیت کیبرد تاکید می‌کنند و انتخاب کیبرد برای قاطبه خریداران در اولویت قرار ندارد. این موضوع شاید در انتخاب کیبرد دسک‌تاپ مهم قلمداد نشود، اما در انتخاب لپ‌تاپ بسیار مهم است. کیبرد دسک‌تاپ قیمت بالایی ندارد و در صورت بروز مشکل هم به‌سهولت تعویض می‌شود. اما کیبرد لپ‌تاپ تابع شرایط دیگری است. اگر کاربر در هنگام کار با کیبرد احساس راحتی نداشته باشد، تعویض کیرد هزینه چندانی ندارد و به‌سرعت قابل ابتیاع از بازار است، اما کاربر لپ‌تاپ باید تمامی این مسایل را پیش از ابتیاع بسنجد، چرا که تغییر کیبرد لپ‌تاپ امکان‌پذیر نیست. در این میان کمتر به نقش کلیدها توجه می‌شود و اگر خدا قبول کند در این نوبت قصد آن دارم تا درباره چند ویژگی مربوط به کلیدهای کیبرد صحبت کنم.

اول؛ ابعاد و فاصله میان کلیدها
قاطبه کیبردهای دسک‌تاپ در ابعاد استاندارد تولید می‌شوند. چرا که ابعاد کیبرد محدودیت ندارد و دلیلی برای تقلیل ابعاد کلیدها وجود ندارد. این ماجرا برای کیبردهای لپ‌تاپ به‌گونه‌ای دیگر روایت می‌شود. شرایط کیبرد لپ‌تاپ‌های ۱۴ اینچی به بالا همانند کیبردهای دسک‌تاپ است و کلیدها علی‌القاعده در ابعاد استاندارد تولید می‌شود. ابعاد لپ‌تاپ که کمتر می‌شود، اولین محدودیت بر کلیدها اعمال می‌شود. هستند سازندگانی که با ترفندهای متفاوت سعی می‌کنند تا ابعاد کلیدها را حتی در لپ‌تاپ‌ها و لپ‌تاپک‌های ۱۲ تا ۱۴ اینچی کاهش ندهند که البته کاری سخت و قابل ستایش است. ابعاد کلید برای کاربرانی که به‌طور مستمر از کیبرد استفاده می‌کنند مهم است. به کاربری که کار چندانی با کیبرد ندارد و بیشتر از ماوس استفاده می‌کنند توصیه می‌کنم که از این موضوع صرف‌نظر کند.
کلیدها ابعاد واقعی و مجازی دارند. قدیم‌ترها که کلیدهای کیبرد را تنگ هم می‌چیدند، ابعاد واقعی و مجازی یکسان قلمداد می‌شدند. کاهش ابعاد کلید و ایجاد فاصله میان کلیدها، ظاهر بصری جذاب‌تری در چیدمان کلیدهای کیبرد ایجاد می‌کند. ابعاد مجازی کلید از مجموع ابعاد هر کلید به‌اضافه نصف فاصله میان کلیدها محاسبه می‌شود. در این وضعیت، کیبرد همانند مجمع‌الجزایری از کلیدهایی است که با فاصله‌ای مختصر و به صورتی منسجم چیده شده‌اند. این‌گونه را کیبردهای مدرن (Chiclet) خطاب می‌کنند. تمامی لپ‌تاپ‌های اپل و قاطبه لپ‌تاپ‌های سونی و بسیاری از لپ‌تاپ‌های اسوس و سامسونگ و ایسر از کیبردهای چیکلتی یا جزیره‌ای (Island Style) استفاده می‌کنند. تب این کیبردها چندی است که دامن کیبردهای دسک‌تاپ را نیز گرفته است. کیبردهای چیکلتی ظاهر فوق‌العاده دارند، اما برای کار مداوم و تای سریع چندان توصیه نمی‌شوند. ابعاد کلید کیبرد قاطبه لپ‌تاپک‌های ۱۰ اینچی به طور میانگین ۹۴ رصد کلیدهای استاندارد است. البته برخی مدل‌ها ابعاد کلید را تا ۹۶ درصد هم افزایش داده‌اند. این گفته را چندان علمی فرض نکنید، اما کار تایپ با کلیدهایی که کوچک‌تر از ۹۶ درصد اتدازه استاندارد باشد، قدری سخت است. همچنین در برخی لپ‌تاپ‌ها و البته کیبردهای دسک‌تاپی دیده‌ام که از کلیدهایی استفاده می‌کنند که حدود هفت هشت درصد از کلیدهای استاندارد بزرگ‌تر هستند.

دوم؛ شکل ظاهری و تکنولوژی کلیدها
قدیم‌ترها که طراحان امروزی نبودند و ذهن‌ها بسته‌تر بود و امکانات تولید این‌قدر پیشرفت نکرده بود، از کلیدهای مربع‌شکل تیزگوش برای تولید کیبردها استفاده می‌کردند. اندکی بعد دریافتند که برخورد سر انگشتان با این گوشه‌های تیز احساس نامطبوعی در کاربرجماعت ایجاد می‌کند. پس گوشه‌ها را مختصری گرد کردند. سپس دریافتند که کلیدهای تخت فشار بیشتری به انگشتان وارد می‌کند،‌از این‌رو گودی مختصر در سطح کلیدها ایجاد کردند و اندکی بعدتر؛ کناره‌های کلیدها را شیب‌دار کردند تا احتمال فشار همزمان چند کلید را کاهش دهند. قاطبه کلیدهای کنونی این‌گونه تولید می‌شوند. البته تنوع شکل کلیدها در کیبرد لپ‌تاپ‌ها بیشتر است. همین هفته پیش بود که لپ‌تاپی با کیبردی بامزه رویت کردم که شکل مربعی کلید را تغییر مختصری داده و ضلع پایینی کلید را با منحنی طراحی کرده بودند. قبول دارم که این شیوه بر جذابیت بصری کیبرد خواهد افزود، اما سهولت استفاده را نیز افزایش خواهد داد؟
قاطبه کلیدهای کیبردهای دسک‌تاپی را تنگ هم می‌چینند، از این‌رو تنوع شکل کلیدها بیشتر از کیبردهای لپ‌تاپی است. البته شکل ظاهری هر کلید رابطه‌ای نزدیک با تکنولوژی مورد استفاده برای فشردن کلید دارد. پیش‌تر ستفاده از تکنولوژی مکانیکی رایج بود. کیبردهایی که از کلیدهای ضخیم استفاده می‌کنند، اغلب از تکنولوژی مکانیکی بهره می‌برند. کیبردهایی دسک‌تاپی که سطح تخت‌تری دارند و البته تمامی کیبردهای لپ‌تاپ‌ها از دو تکنولوژی Dome-switch و Scissor-switch استفاده می‌کنند. کلیدهایی که از این تکنولوژی‌ها استفاده می‌کنند با فشار مختصری فعال می‌شوند و برای تایپ کلمات نیازی به فشار کامل نیست. همچنین کار با این‌قبیل کیبردها صدای کمتری در قیاس با کیبردهای مکانیکی تولید می‌کند. نکته دیگر به سرعت بازگشت کلید به وضعیت اصلی مربوط می‌شود. تکنولوژی کیبردهای مکانیکی که در کیبردهای دسک‌تاپی استفاده می‌شود سریع‌تر از دیگر گونه‌ها بازمی‌گردند و به‌همین علت بهترین گزینه برای تایپیست‌های فوق‌حرفه‌ای هستند که با سرعت دو میلیون حرف در ثانیه تایپ می‌کنند!
کیبردهای قابل انعطاف از تکنولوژی Dome-switch استفاده می‌کنند و در قیاس با دیگر گونه‌ها، سرعت بازگشت کندتری دارند. همچنین برخی کیبردهای ضدآب را نیز با این تکنولوژی تولید می‌کنند. مسأله مهم در این میان، عمر مفید کلیدهاست. به‌طور قطع کیبردهای مکانیکی علیرغم تولید صدای بیشتر در هنگام کار، عمر مفید بیشتری هم دارند و در برابر ضربه‌های شدید، مقاومت بیشتری دارند. کیبردهایی که از تکنولوژی Scissor-switch بهره می‌برند ظریف‌تر هستند، زمان بازگشت خوبی دارند، صدای کمتری تولید می‌کنند، ارزان‌تر تولید می‌شوند و عمر مفید قابل قبولی دارند. به‌همین دلیل است که قاطبه لپ‌تاپ‌سازان به این تکنولوژی روی خوش نشان داده‌اند.
اینکه کدام‌یک از کلیدها برای کدام کاربر مناسب است را به‌طور دقیق نمی‌توانم بگویم. فقط بر این توصیه تاکید می‌کنم که اگر شکل و تکنولوژی کلید را مهم تلقی می‌کنید، پیش از خرید، سهولت استفاده، سرعت بازگشت، کیفیت ساخت و ابعاد کیبرد را مفصل امتحان کنید. در هنگام خرید لپ‌تاپ، علی‌الخصوص به مقوله کیبرد حساس‌تر باشید!

سوم؛ رنگ و جنس کلیدها
درباره رنگ کلیدها همین چند هفته پیش صحبت کرده‌ام و صرفا برای یادآوری عرض می‌کنم که رنگ کلید بهتر است که تیره‌تر از رنگ کاراکترها باشد، چرا که مغز آدمی نقاط روشن را تحلیل می‌کند و یافتن کاراکترهای تیره‌رنگ در زمینه روشن، انرژی بیشتری از مغز تلف می‌کند. اغلب کیبردها را با زمینه مشکی‌رنگ و کاراکترهای سفیدرنگ تولید می‌کنند.
جنس کلیدها و مواد اولیه‌ای که در تولید آنها استفاده می‌شود به دلیل تماس مداوم با پوست فوق‌العاده مهم است و می‌تواند مشکلات بهداشتی بسیاری برای کاربر ایجاد کند. در کیبردهای بی‌اصل و نسب ارزان‌قیمت که معلوم نیست در کدام‌یک از حلبی‌آبادهای چین تولید می‌شوند از مواد بازیافتی استفاده می‌کنند که برای سلامتی بنی‌بشر بی‌نهایت مخاطره‌آمیز است. همچنین برای پایداری رنگ کاراکترهایی که روی کلیدها استفاده می‌کنند از سرب استفاده می‌شود، چرا که پوست انسان خاصیت اسیدی دارد و رنگ کاراکترها را در گذر زمان حل می‌کند. استاندارد TCO و دستورالعمل RoHS باب مستقلی را به ویژگی‌های کیبردهای اختصاص داده‌اند. این را بدانید که کیبردها از جمله آلوده‌ترین نقاط عالم است و به‌طور مستمر باید تمیز شوند. بسیاری از مواد پاک‌کننده حاوی الکل هستند و ترکیب این مواد با مواد اولیه نامناسبی که در تولید کیبردهای ارزان‌قیمت استفاده می‌شود بی‌نهایت خطرناک است.

چهارم؛ چیدمان کلیدها
چیدمان کلیدها را باید جدی گرفت. استفاده از بهترین کلیدها و برترین تکنولوژی برای تولید کیبرد دلالت بر برتری نخواهد بود. مهم است که کلیدها به‌گونه‌ای هدفمند و هوشمندانه در کنار یکدیگر چیده شوند. بارها سونی را مثال آورده‌ام که در طراحی کیبرد لپ‌تاپ‌های سبک‌وزن خود مرتکب اشتباهی فاحش شده است. دسترسی آسان به کلیدهای Home و End برای کاربرانی که فراوان از کیبرد استفاده می‌کنند از نان شب واجب‌تر است، اما سونی این کلیدها را بر روی کلیدهای مکان‌نما قرار داده است و برای فعال‌سازی کلید Home لاجرم باید به‌طور همزمان کلید Fn را نیز فشار داد که در کاربری طولانی‌مدت عذاب‌آور است. محل قرارگیری کلیدهای Del و Enter و Backspace و Esc و نیز کلیدهای عددی و کلیدهای مکان‌نما فوق‌العاده مهم است. چیدمان کلیدها در لپ‌تاپ‌های کوچک‌اندام باید ظریف‌تر و با هوشمندی بیشتری توأمان باشد که در نیست. اینکه کدام‌یک از چیدمان‌ها برای کاربر ایرانی مناسب است را نمی‌دانم. چیدمان مطلوب گیمرها با تایپیست‌ها یا برنامه‌ویسان متفاوت است. گرافیست‌ها به چیدمان متفاوتی برای دسترسی به کلیدهای میان‌بر علاقه دارند. چیدمان مطلوب کلیدها به نوع کاربر و نوع نرم‌افزارهایی مربوط می‌شود که توسط کاربر استفاده می‌شود. چیدمان کلیدها همچنین رابطه مستقیمی با جنسیت و سن و سال کاربر دارد. استفاده همزمان از چند کلید برای کاربران کم سن و سال سخت است. کلیدهای بزرگ برای انگشتان ظریف آزاردهنده است و بالعکس!

موخره!
مطالب بالا برای کاربری اهمیت خواهد داشت که کیبرد جزو لاینفک زندگی‌اش شده است. کیبرد لپ‌تاپ‌هایی که امکان ورود به بازارهای اتحادیه اروپا را دارند به‌طور حتم بر اساس دستورالعمل‌های زیست‌محیطی تولید شده‌اند، اما اگر بر شما مسجل شد که لپ‌تاپ یا محصول دیجیتالی را در بازار اتحادیه اروپا راه نمی‌دهند از آن پرهیز کنید!
من که به چینی‌جماعت اعتماد نمی‌کنم، چرا که هیچ خدایی را بنده نیستند و از هزار و یک ترفند برای کاهش قیمت استفاده می‌کنند. پرهیز از مواد مخاطره‌آمیز را اغلب سازندگان چینی سوسول‌بازی دولت‌های اروپایی می‌دانند و بس!

بازار گرم لپ‌تاپ‌های وامانده!

اعتماد از بازار داخلی لپ‌تاپ رخت بربسته است. مشتریان بی‌نوا چاره‌ای جز ابتیاع ندارد، چون نیاز دارد، اما با فراغ بال خرید نمی‌کند و این احساس وجود دارد که جایی می‌لنگد. راستش احساس درستی است و واقعیت هم موید همین است که یک پای بازار داخلی می‌لنگد. در این نوبت مطالبی درباره بازار لپ‌تاپ می‌خوانید.

اول؛ کم نیستند قطعه‌فروشانی که تا دیروز با مادربرد و پردازنده و کارت گرافیک و منبع تغذیه و کابل و کابینت و کیبرد و ماوس و نمایشگر سر و کار داشتند و یک‌شبه تغیر مسیر دادند و از وادی لپ‌تاپ سر درآوردند، چرا که خبرها زود پخش می‌شود و حتم دارم که به گوش آنها هم رسیده است که آمار فروش کامپیوترهای قابل‌حمل در بازار آمریکای شمالی دو برابر دسک‌تاپ‌ها شده است و حتم دارم که حساب و کتابی کرده‌اند و دریافته‌اند که عن‌قریب است موج خرید لپ‌تاپ به وادی ایران‌زمین برسد. پس قطعه‌فروشی را وانهاده و لپ‌تاپ‌اندازی را پیشه کرده‌اند.
کم نیستند فروشندگان این‌کاره‌ای که به‌طور تجربی و اصولی با زیر و زیر لپ‌تاپ‌جماعت آشنا هستند و اهل ادا و ادعا هم نیستند و کم نیستند فروشندگانی آن‌کاره‌ای که تاپ و لپ‌تاپ را از یکدیگر تمییز نمی‌دهند و اس و اساس‌شان با یکی دو پرسش درست و درمون بر باد می‌رود. توصیه می‌کنم صحت این مدعا را در بازارها بسنجید. فروشنده لپ‌تاپ لاجرم باید تفاوت گونه‌های متفاوت پردازنده‌ها و حتی فلسفه تولید آن را بداند. به بهانه‌های مختلف گفته‌ام و دیگر دوستان مطبوعاتی هم گفته‌اند که افزایش فرکانس دلالت بر افزایش کارایی ندارد و عامل‌های دیگری نیز در این‌میان دخالت دارند. استفاده از پردازنده با افزایش حافظه موقت (Cache) بالا که نمی‌تواند مشکلات مربوط به طراحی مادربرد لپ‌تاپ را مرتفع کند و الی آخر…

دوم؛ ذهن مشتری در هنگام خرید آسوده نیست و اگر از نام‌ها و برندها و مدل‌ها خلاص شود، وارد باتلاق گارانتی می‌شود. به جز سه چهار شرکت که قابل اعتماد هستند، نمی‌توان به دیگر شرکت‌ها چندان اعتماد کرد. هیچ‌یک از شرکت‌های فعال در بازار لپ‌تاپ اعم از سازگار و آواژنگ و ماتریس و ویستا و مادیران و دیجیتال و نقش و ایران‌رهجو و زیگورات و دلیران و بهین و غیره، مجوز تغییر قطعات مادربرد لپ‌تاپ را ندارند و در بهترین حالت اگر پایبند به شرایط گارانتی خود باشند و البته اگر قادر باشند، مادربرد را تعویض می‌کنند و اگر هم نه، دستگاه را برای تعمیر یا تعویض به خارج ارسال می‌کنند. خریدار ایرانی به چند شرکت محدود دل خوش کرده است که اگر نباشند بازار لپ‌تاپ به شبه‌بازار تبدیل می‌شود که در خور شأن ایرانی‌جماعت نیست. البته فضا آن‌قدرها هم تاریک نیست و برخی را سراغ دارم که به هر ضرب و زوری که شده به ضمانت‌نامه‌هایی که ارایه می‌کنند پایبند هستند، اما تحریم‌های بین‌المللی را هم نباید از یاد برد که مشکلات بسیاری برای این‌قبیل شرکت‌ها ایجاد می‌کنند که اگر تحریم‌ها برداشته شوند، شک نکنید که جلوه‌ای دیگر از بازار لپ‌تاپ‌ها عیان خواهد شد.

سوم؛ شایع شده است که لپ‌تاپ‌های فلان و بهمان شرکت معتبر مرجوعی هستند. یعنی لپ‌تاپی که به مشتری عرضه می‌شود، دستگاهی است که به دلایل فنی یا عدم فروش به سازنده مرجوع شده است و پس از رفع مشکلات، دوباره بسته‌بندی شده و در بازار توزیع شده است. برخی شرکت‌ها وضعیت دستگاه را بر اساس شماره سریال دستگاه مشخص می‌کنند. روی بسته‌بندی برخی لپ‌تاپ‌ها، عنوان مرجوعی (Refurbished) حک می‌شود. برخی شرکت‌ها ار شیوه بسته‌بندی متفاوتی برای لپ‌تاپ‌های مرجوعی استفاده می‌کنند تا مشتری قادر به تشخیص باشد، چرا که این‌قبیل دستگاه‌ها به‌طور معمول باید با قیمتی کمتر در بازار توزیع شوند. قاطبه خریداران ایرانی از این موضوع اطلاع ندارند و کم نیستند دوستانی که گرفتار این دستگاه‌ها می‌شوند. لپ‌تاپ‌های مرجوعی دو مشکل دارند. اول اینکه مشتری بی‌نوا پول دستگاه بی‌نقص را پرداخت می‌کند و نمی‌داند که دستگاه مرجوعی تحویل می‌گیرد و دوم اینکه برخی از دستگاه‌های مرجوعی شامل گارانتی بین‌المللی نیستند، اما با گارانتی بی‌آب و خاصیت داخلی فروخته می‌شوند. شرکت‌های معتبر داخلی از توزیع این‌قبیل لپ‌تاپ‌ها پرهیز دارند و بیشتر لپ‌تاپ‌های مرجوعی توسط فروشگاه‌هایی عرضه می‌شوند که مانند قارچ در گوشه و کنار بازار رشد یافته‌اند. قاطبه این شرکت‌ها زیر بار ارایه خدمات گارانتی نمی‌رود و انگار که آدمی از این شرکت‌ها دردسر ابتیاع کرده است. درباره بازار لپ‌تاپ باز هم می‌توانم بگویم. برای این نوبت به‌تصورم کفایت می‌کند. تا بعد!

فقط ای.ام.دی و اینتل!

اول اینکه؛ شرکت اینتل اعلام کرده که فروش چیپ‌ست‌های P67 و H67 را از هفته جاری آغاز خواهد کرد.
دوم اینکه؛ تولید نسل دوم شبه‌تبلت‌های آی‌پد شرکت اپل آغاز شده است.
سوم اینکه؛ پردازنده‌هایی که ای.ام.دی برای لپ‌تاپک‌ها عرضه کرده اینتل را به شدت و حدت قلقلک داده و خبر آمده که پردازنده‌های جدیدی به خانوده اتم اضافه خواهند شد.
چهارم اینکه؛ ای.ام.دی قصد دارد تا از تکنولوژی ۳۲ نانومتری برای تولید پردازنده‌های فیوژنی استفاده کند. این پردازنده‌ها سازگار با سوکت AM3+ هستند و از سوکت AM3 هم پشتیبانی می‌کنند.
و آخر اینکه؛ اینتل مدت‌هاست که مصرف محدود پردازنده‌های اتم را به رخ ای.ام.دی می‌کشاند. جالب اینکه پردازنده‌های جدید ای.ام.دی مانند C-50 انرژی کمتری مصرف می‌کنند. اینتل باید نقطه ضعف دیگری از ای.ام.دی پیدا کند!

پیوند آی.بی.ام و سامسونگ!

چهارهفته پیش گفتیم که. آی.بی.ام در سال ۲۰۱۰ میلادی ۵۸۹۶ اختراع و سامسونگ نیز ۴۵۵۱ اختراع مستقل در آمریکای شمالی ثبت کرده‌اند. هفته پیش توافق‌نامه‌ای میان بزرگان آی.بی.ام و سامسونگ منعقد شد و طرفین، مجوز استفاده از اختراعات و اکتشافات فنی را برای طرف دیگر صادر کردند. این توافق‌نامه را باید بزرگ‌ترین پروژه مشترک تاریخ خطاب کرد. آی.بی.ام . سامسونگ در سال ۲۰۱۰ میلادی بیش از ده هزار اختراع مستقل ثبت کرده‌اند و بر مبنای توتفق‌نامه مزبور، استفاده از پنجاه هزار اختراع که در طی ده سال گذشته ثبت شده برای طرفین امکان‌پذیر شده است. این مقدار برابر را مجموع اختراعاتی است که شرکت‌های مایکروسافت، کانون، پاناسونیک، توشیبا، سونی، اینتل، ال.جی و اچ.پی ثبت کرده‌اند!

خروح قطعی لپ‌تاپ‌های آدامو!

همین شش هفته پیش در شماره ۲۲۰ نشریه بود که درباره کاهش قیمت خیره‌کننده لپ‌تاپ‌های آدامو صحبت کردیم و گفتم که شرکت دل آتش به مالش زده است. چهار پنج روز پیش خبر رسید که دل قصد دارد تا کاه و کوزه مدل‌های آدامو را از بازار برچیند، چرا که آن‌گونه که باید مورد توجه خریدارا قرار نگرفته است. عدم بروزرسانی مناسب و وجود کاستی در امکانات، علت‌های اصلی کم‌فروغی آدامو در بازار عنوان می‌شود. آدامو هیچ‌گاه نتوانست بازار رقبای قدری چون مک‌بوک ایر و لنوو X301 را تحت تاثیر  قرار دهد. به‌طور کلی شرکت دل در فروش لپ‌تاپ‌های سبک‌وزن موفق نشان نداده است. طراحی کلنگی لپ‌تاپ سنخیت بیشتری با دل دارد، این‌طور نیست؟

ورود اچ.پی تاچ‌پد در بازار تبلت!

شرکت پالم، همان‌که گوشی هوشمند می‌سازد را که به خاطر دارید. اچ.پی تمامی سهام پالم را تصاحب، و آن را با بخش گوشی‌های خود ادغام کرد. پالم همین هفته پیش به‌طور رسمی تولید شبه‌تبلت تاپچ‌پد را بدون اعلام قیمت اعلام کرد. به‌نظر می‌رسد که تاچ‌پد اچ.پی بعد از اتمام نمایشگاه کامپیوتکس روانه بازار شود. تاچ‌پد از نمایشگر مالتی‌تاچ ۹.۷ اینچی با رزولوشن ۱۰۲۴ در ۷۶۸ پیکسل برخوردار است و از پردازنده ۱.۲ مگاهرتزی Qualcomm و چیپ‌ست گرافیکی Adreno 220 و یک گیگابایت حافظه DRAM و ۱۶ گیگابایت حافظه فلش بهره می‌برد و ۷۴۰ گرم وزن دارد و از شبکه ارتباطی  3G و ۴G و شبکه بی‌سیم و بلوتوث هم پشتیبانی می‌کند.

عرضه آی‌فون‌های ارزان‌قیمت!

۳۰ بهمن ۱۳۸۹ یک دیدگاه

اگر چه متولیان اپل از موضع تفاخر گفته بودند که وارد بخش پایین‌دستی بازار گوشی‌های هوشمند نخواهند شد، اما جبر زمانه یا شاید طمع برای کسب سهم بیشتر از بازار، دیدگاه اپلی‌ها را تغییر داده و شایع شده است که گونه‌ای ارزان‌قیمت از گوشی‌های آی‌فون در ابعادی کوچک‌تر و با سیستم‌عامل آندروئید و و البته پشتیبانی از دو سیم‌کارت روانه بازار خواهد شد. گوشی جدید از سخت‌افزارها و امکاناتی مشابه آی‌فون ۴ استفاده می‌کند. این محصول شاید با نام تجاری آی‌فون نانو وارد بازار شود. مسئولان اپل این خبر را تکذیب کرده‌اند و گفته‌اند که توسعه امکانات و افزایش کارایی آی‌فون ۵ را در دستور کار دارند، اما دیوارهای شرکت فاکسکان موش دارند و موش‌های هم گوش!

جدیت msi در بازار لپ‌تاپ‌ها

شرکت تایوانی ام.اس.آی مدت‌هاست که وارد بازار لپ‌تاپ شده است و اگر نگویم که کیفیت محصولاتش معادل برخی برندهای معتبر است، حداقل خیالم آسوده است که بدتر هم نیست. سه مدل جدید با نام‌های U270 و X370 و CR650 تولید شده و به زودی در بازارهای جهانی توزیع خواهد شد. ویژگی مدل‌های جدید این شرکت، استفاده از پردازنده فیوژنی دوهسته‌ای AMD E350 است که از چیپ‌ست گرافیکی HD 6310 در بطن خود سود می‌برد و حداکثر ۱۸ وات انرژی مصرف می‌کند. این پردازنده به‌طور مشخص برای رقابت با مدل‌های دوهسته‌ای اینتل اتم طراحی شده است و کارایی پردازشی و گرافیکی بالاتری ارایه می‌کند، هر چند انرژی بیشتری مصرف می‌کند. علی‌ایحال ام.اس.آی در استفاده از این پردازنده پیش‌قدم شده است.

نمی‌دانم عجله اینتل برای چیست؟

خبر آمده است که اینتل قصد دارد به هر ضرب و وزری که شده، نمونه پردازنده‌های نسل بعدی را که آیوی‌بریج (Ivy Bridge) نام دارد برای رونمایی در نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۱ آماده کند. معماری آیوی‌بریج در واقه ارتقایافته معماری جدیدالورود سندی‌بریج است که پردازنده‌ها را با تکنولوژی ۲۲ نانومتری تولید می‌کند. پردازنده‌های ۳۲ نانومتری مبتنی بر معماری سندی‌بریج در نمایشگاه CES 2011 رونمایی شدند و هم‌اکنون در بازار ایران قابل ابتیاع هستند. معلوم نیست که چرا اینتل این‌قدر خود را به آب و آتش می‌زند تا معماری بعدی را معرفی کند. ناگفته نماند که ای.ام.دی نیز سرعت خود برای توزیع سریع‌تر پردازنده‌های فیوژنی لانو (Llano) را قبل از آغاز کامپیوتکس ۲۰۱۱ دو چندان کرده است. جدال بامزه‌ای را شاهد خواهیم بود!

حرکت فوق‌العاده ASRock

راستش شرکت ازراک را تا همین دیروز داخل آدم حساب نمی‌کردیم، اما از امروز حساب می‌کنیم. نمی‌دانم کار، کار خود ازراک بوده، یا سعی دارد به اسم خود تمام کند. هر چه باشد مهم نیست، چرا که نتیجه‌ای فوق‌العاده بر صنعت آی.تی خواهد داشت. ماجرا این است که شرکت ازراک برنامه‌ای کاربردی کارامدی عرضه کرده است که قابلیت‌های رابط‌های USB را به‌میزان قابل توجهی ارتقا می‌دهد. ماحصل تست‌هایی که OCWorkbench منتشر کرده، نشان می‌دهد که این برنامه سرعت تبادل داده‌ها را در رابط USB 3.0 از ۱۵۶ مگابایت در ثانیه تا ۲۴۱ مگابایت در ثانیه افزایش دهد. به زعم برخی خبرگان، این برنامه از الگوریتم برنامه TeraCopy گرته‌برداری کرده است. در هر صورت خدا خیرش دهاد!