بایگانی

بایگانی برای دسته ‘بازار دیجیتال’

ویندوز ۸ و دیگر هیچ!

اینکه بالاخره ویندوز ۸ در چه زمانی رخ‌نمایی خواهد نمود بر عموم عالمیان پوشیده است، اما استیو بالمری که قاطبه سهام‌داران مایکروسافت تمایل به اخراجش دارند، اواسط سال ۲۰۱۲ را زمان موعود اعلام کرده است و جالب این است که برخی کارشناسان اواخر سال ۲۰۱۲ و حتی اوایل ۲۰۱۳ را هنگامه عرضه رسمی عنوان کرده‌اند که با گفته‌های مدیران ارشد مایکروسافت در تضاد است. مخلص کلام این است که اگر ویندوز ۸ تا اواسط ۲۰۱۲ منتشر شود، بدانید که آن ویندوز ایده‌آلی که قرار بود باشد نیست و اگر چهار پنج ماه دیرتر منتشر شود، بی‌شک زور کارشناسان بر مدیران چربیده و محصول قابل اعتمادی عرضه خواهد شد!

رجزخوانی ای.ام.دی برای انویدیای بی‌نوا

پیش‌تر درباره وضعیت بازار کارت‌های گرافیکی حرفه‌ای صحبت کرده و گفته‌ام که افسار بازار فعلا در دستان انویدیا قرار دارد، اما ای.ام.دی نشان داده که سیب‌زمینی نیست و برنامه‌های متعددی برای افزایش سهم از بازار دارد. دو محصول جدید با نام‌های FirePro V5900 و FirePro V7900 مبتنی بر معماری موفق Cayman تولید شده است. این موجودات به ترتیب از ۵۱۲ و ۱۲۸۰ پردازشگر موازی استفاده می‌کنند که ویژگی فوق‌العاده‌ای محسوب می‌شود. بی‌شک انویدیا نگران سرنوشت جدال خاندان Quadro با AMD FirePro است. بدانید بد نیست که نتایج قاطبه تست‌ها اغراق‌گونه از محصولات جدید ای.ام.دی تجمید کرده‌اند. مدل‌های V5900 و V7900 به قیمت‌های ۵۹۹ و ۹۹۹ دلار عرضه خواهند شد!

پرسش‌ها و پاسخ‌ها درباره خرید دوربین عکاسی دیجیتال آماتوری!

۷ خرداد ۱۳۹۰ یک دیدگاه

دو سه هفته‌ای می‌شود که درباره دوربین‌های عکاسی دیجیتال صحبت می‌کنیم و بد ندیدیم تا موضوع خرید دروبین عکاسی دیجیتال را به‌صورت طرح پرسش و ارایه پاسخ آدمیزادی دنبال کنم. گفتم شاید این شیوه مطلوب برخی از مخاطبان باشد. و اما بعد…

آیا بزرگ‌نمایی دیجیتال عامل مهمی در انتخاب دوربین است؟
به‌صراحت نمی‌توان بگویم نه، اما به‌طور کلی بزرگ‌نمایی دیجیتالی را جدی نگیرید. اگر بزرگ‌نمایی را مهم می‌دانید فقط و فقط باید بر بزرگ‌نمایی نوری (Optical zoom) متمرکز شوید که موضوع عکاسی را به‌شکل طبیعی و با کمک لنزهای گوناگون نزدیک‌تر نشان می‌دهد. بزرگ‌نمایی دیجیتالی در واقع بزرگ‌نمایی نرم‌افزاری است و اگر این‌کاره باشید، می‌توانید چیزی شبیه به بزرگ‌نمایی دیجیتالی دوربین‌ها را با نرم‌افزارهای ویرایش تصویر مانند فتوشاپ شبیه‌سازی کنید. دوربین‌های دیجیتال از الگوریتم‌های ریاضی پیچیده استفاده می‌کنند و بین خودمان بماند بزرگ‌نمایی دیجیتالی دوربین‌های درست و درمان به‌طور معمول کمتر از چهار برابر (۴x) است. البته جناب سونی بزرگ‌نمایی ۱۰ برابر را در برخی مدل‌ها ارایه کرده است که راستش را بخواهید ویژگی خاصی قلمداد نمی‌شود و بی‌خیالش شوید. البته بزرگ‌نمایی دیجیتالی تا چهار برابر ضرر ندارد!

بزرگ‌نمایی نوری چه مقدار باید باشد؟
مقدار بزرگ‌نمایی نوری رابطه مستقیمی با کاربری شما دارد. اگر بیشتر در محیط باز عکاسی می‌کند و عاشق ثبت منظره‌های رویایی از فاصله‌های دور هستید بی‌شک نباید بزرگ‌نمایی نوری دوربین شما از ۱۵ برابر کمتر باشد. مقدار بزرگ‌نمایی نوری در جدول مشخصات فنی دوربین‌ها به دو شکل نمایش داده می‌شود. در ابتدا؛ اصطلاح بزرگ‌نمایی نوری (Optical zoom) را جستجو کنید. مقدار به صورت ضریب نشان داده می‌شود. اگر مورد قبل را پیدا نکردید، عنوان فاصله کانوی (Focal Length) را کنکاش کنید. لنز دوربین را که عقب و جلو می‌کنید در واقع فاصله کانونی دوربین را به‌طور فیزیکی تغییر می‌دهید. حداقل و حداکثر میزان فاصله کانونی در جدول مشخصات فنی دوربین‌ها با دو عدد مشخص می‌شود. فاصله کانونی حداقلی یعنی حالتی که لنز به‌طور کامل جمع شده است در قاطبه دوربین‌های آماتوری بین ۲۴ تا ۲۸ میلی‌متر است. فاصله کانونی حداکثری یعنی حالتی که لنز به‌طور کامل باز شده همان است که مقدار بزرگ‌نمایی نوری را مشخص می‌کند. جدول شماره ۱ رابطه فاصله کانونی حداکثری را با بزرگ‌نمایی نوری نشان می‌دهد.

تفاوت بزرگ‌نمایی نوری دوربین‌های آماتوری موجب تغییر کاربری می‌شود. روال مشخصی بین عالمان این وادی برای دسته‌بندی دوربین‌ها بر اساس بزرگ‌نمایی نوری وجود ندارد، می‌توان تمامی دوربین‌های آماتوری رادر سه دسته جمع و جور کر. شاید چهار دسته شاید بهتر باشد و البته پنج دسته دقیق‌تر خواهد بود. در این نوشتار؛ دوربین‌های آماتوری بر اساس ویژگی بزرگ‌نمایی نوری در سه دسته قرار داده شده است. جهت پرهیز از اطاله کلام؛ ‌ویژگی‌های مترتب بر دسته‌های سه‌گانه در جدول شماره ۲ گردآوری شده است.

استفاده از مدل‌هایی که بزرگ‌نمایی نوری بالاتری دارند لزوما موجب افزایش کیفیت عکس‌ها نمی‌شوند. برای افزایش کیفیت عکس‌ها باید از حسگرهای بزرگ‌تر استفاده کرد. جالب این است که افزایش بزرگ‌نمایی گاهی موجب افت کیفیت عکس‌ها می‌شود، چرا نور کافی از فاصله‌های به حسگر نمی‌رسد. می‌دانم که گوش برخی خوانندگان بدهکار اینحرف نیست و همچنان فکر می‌کنند که کیفیت عکس‌های دوربینی که بزرگ‌نمایی بیشتری دارد بهتر است!

آیا می‌توان با دوربین‌هایی که از حسگرهای CMOS استفاده می‌کنند عکس‌های باکیفیتی تهیه کرد؟
حسگرهای جدید CMOS   هیچ نسبتی با حسگرهای بدوی CMOS ندارند که در دوربین‌های مادون ارزان تعبیه شده بودند. صرف‌نظر از مدل‌های مادون ارزان، از حسگرهای CMOS و CCD در بطن دوربین‌ها استفاده می‌شود. جالب این است که تولید حسگرهای CMOS هزینه بیشتری بر گرده سازنده تحمیل می‌کند و در مدل‌های فاخر و مدل‌های حرفه‌ای استفاده می‌شود. حسگرهای CMOS  انرژی کمتری مصرف می‌کنند و گزینه مناسب‌تری برای عکاسی سریع هستند. از نظر کیفیت عکاسی حرف و حدیث‌های بسیاری درباره برتری CMOS بر CCD و بالعکس مطرح شده است، اما به قطعیت نرسیده است و بهتر است این‌گونه فرض کنید که کیفیت عکاسی این حسگرها تفاوت فاحشی ندارد. نکته دیگر اینکه المپیوس و پاناسونیک از حسگرهای دیکری با نام MOS استفاده می‌کنند که فامیل دور حسگرهای CMOS هستند. همچنین شرکت نیکون در برخی مدل‌ها از حسگرهای BSI-CMOS استفاده می‌کند که گونه‌ای از حسگرهای CMOS است. خلاصه اینکه حسگرهای آدمیزادی CMOS برای استفاده توصیه می‌شود.

نمایشگر دوربین چه ابعادی باید داشته باشد؟
متاسفانه منظره‌یاب (Viewfinder) از قاطبه دوربین‌های آماتوری کنونی حذف شده و در عوض بر ابعاد، کیفیت و قابلیت‌های نمایشگر افزوده شده است. اندازه نمایشگر ارزان‌ترین دوربین‌های آماتوری از ۲.۷ اینچ کوچک‌تر نیست و ۲۳۰ هزار پیکسل دارد. نمایشگرها می‌توانند واجد ویژگی‌های متفاوتی باشند. اول اینکه در مدل‌های جدید از نمایشگرهای ۳ اینچی استفاده می‌شود. دوم اینکه روزولوشن برخی مدل‌های دو برابر شده و شامل ۴۶۰ هزار پیکسل است. سوم اینکه نمایشگر برخی مدل‌ها ثابن نبوده وقابل چرخش دارد. چهارم اینکه نمایشگر برخی دوربین‌ها لمسی است. شاید تفاوت‌های دیگری نیز وجود داشته باشد که به‌نظر چندان مهم نمی‌رسد. بی شک ابعاد نمایشگر هر چه بزرگ‌تر باشد، کار را سهل‌تر می‌کند. اما نمایشگری که ابعاد بزرگ‌تری دارد یا از رزولوشن بالاتر در قیاس با دیگر مدل‌های مشابه برخوردار است، انرژی بیشتری مصرف می‌کند و محدودت آزاردهنده‌ای برای تعداد شات‌ها ایجاد می‌کند. یعن عکس کمتری می‌توانید با شارژ کامل باتری ثبت کنید و باتری زودتر از معمول تخلیه الکتریکی می‌شود. اگر دوربین‌تان چشمی منظره‌یاب داشت که می‌توانید نمایشگر را خاموش کنید و در مصرف انرژی صرفه‌جویی کنید و اگر هم که نداشت باید با این مشکل کنار بیایید. دی‌شارژ باتری در محیط منزل یا محل کار مشکل مهمی قلمداد نمی‌شود، اما برای عکاسی در محیط باز که امکان شارژ باتری به سهولت ممکن نیست عذاب‌آور است!
اول تکلیف‌تان را با شیوه استفاده از دوربینمشخص کنید و بعد درباره ابعاد نمایشگر تصمیم‌گیری کنید!

آیا حساسیت ISO 3600 کاربرد دارد؟
حساسیت ISO 3600 که هیچ، حساسیت ISO 800 هم چندان در دوربین‌های آماتوری کاربرد ندارد. صرف اطلاع می‌گویم که حساسیت حسگر را در محیط‌های کم‌نور برای تهیه عکس‌های بهتر افزایش می‌دهند. افزایش عددی که در کنار ISO قرار می‌گیرد خبر از افزایش حساسیت حسگر می‌دهد. برای دوربین‌هایی که ابعاد حسگرشان آدمیزادی است، افزایش حساسیت تا ISO 1600 معنادار است، اما پارامتر حساسیت برای دوربین آماتوری که از حسگرهای ریزه‌میزه استفاده می‌کنند قرتی‌بازی است و کاربرد چندانی ندارد. کیفیت عکسی که با حساسیت ISO 800 تهیه می‌شود به سختی بر دل می‌نشیند و بهتر است که درباره حساسیت‌های بالاتر صحبت نکنیم. توصیه می‌شود که پول بی‌زبان را بی‌خودی خرج حساسیت بالاتر از ISO 800 نکنید، مگر اینکه از دوربینی با حسگر بزرگ استفاده می‌کنید!

از چه کارت حافظه‌ای برای نگهداری عکس‌ها استفاده کنم؟
تمامی دوربین‌های موجوددر عالم فانی حداقل از فرمت‌های SD و SDHC و MMC پشتیبانی می‌کنند. شرکت سونی از فرمت اختصاصی خود یعنی Memory Stick و خاندانش پشتیبانی می‌کند. برخی شرکت‌های دیگر نیز از فرمت xD Picture پشتیبانی می‌کنند که در شرف انقراض است. شرکت سونی از سال ۲۰۱۰ میلادی پشتیبانی از فرمت حافظه SD و SDHC را آغاز کرده است. بسیاری از مدل‌های حرفه‌ای علاوه بر فرمت فوق‌العاده CompactFlash از فرمت جدید SDXC نیز پشتیبانی می‌کنند. خلاصه بگویم که فرمت SDHC بهترین گزینه برای دوربین‌جماعت است و توسط قاطبه دستگاه‌های دیجیتال اعم از لپ‌تاپ و تلویزیون و غیره شناسایی می‌شود.

آیا فرمت RAW در دوربین‌های آماتوری پشتیبانی می‌شود؟
تمامی دوربین‌های موجود در هستی از فرمت JPEG پشتیبانی می‌کنند. همچنین تمامی دوربین‌های عکاسی دیجیتال حرفه‌ای (DSLR)  علاوه بر این فرمت، از فرمت RAW نیز پشتیبانی می‌کنند. فرمت JPEG در زمره فرمت‌های تصویری فشرده قرار دارد، اما فرمت RAW از گونه فرمت‌های غیرفشرده است و عکس را با تمامی جزئیات ذخیره می‌کند و به همین علت؛ حجم بالایی از حافظه را اشغال می‌کند. کاربران آماتور نیازی به فرمت RAW ندارند و افرادی از این فرمت استفاده می‌کنند که بخواهند با مشخصات عکس را در نرم‌افزارهایی مانند Lightroom تغییر دهند. به‌طور منطقی دوربین‌هایی از فرمت RAW پشتیبانی می‌کنند که العاد حسگرشان از عرف حسگرهای مورد استفاده در مدل‌های آماتوری بزرگ‌تر است. به‌طور مثال اندازه حسگر CCD مدل‌های Canon PowerShot S95 و Panasonic Lumix DMS-LX5 که از فرمت RAW پشتیبانی می‌کنند حداقل ۵۰ درصد بزرگ‌تر از حسگرهای مورد استفاده در قاطبه مدل‌های آماتوری است.

چند مگاپیکسل برای عکاسی کیفی، ضرورت دارد؟
افزایش همین‌طوری رزولوشن دردی از کیفیت عکس‌ها دوا نمی‌کند. با حسگرهای ۱۲.۱ مگاپیکسلی می‌توان عکس‌های بی‌نظیر دوربین‌های آنالوگ را شبیه‌سازی کرد. به‌گمانم تا اطلاع ثانوی استفاده از دوربین با حسگر ۸ تا ۱۰ مگاپیکسلی مناسب است. حسگر قاطبه دوربین‌های آماتوری یکی است و افزایش روزولوشن دوربین،‌مرتادف است با چیدمان تنگ‌تر سلول‌های حسگر. یعنی کاهش سهم نور هر سلول از نور ورودی و افت کیفیت عکس!

کدام برند برای را برای خرید توصیه می‌کنید؟
بی‌شک این پرسش جدال‌برانگیزترین پرسش قابل طرح در وادی دوربین‌های عکاسی است. برخی دوستان اعتقاد دارند که فقط کانون و رخی دیگر نیکونی هستند، یعنی اگر جان هم دهند دست به دوربین‌های کانون نمی‌زنند. البته پاناسونیک و سونی هم طرفداران دوآتشه خود را دارند. اما کدام برند بهترین است یا محصولات کدام برند برای خرید توصیه می‌شود؟
راستش پاسخ این پرسش بسته به نوع دوربینی دارد که برای خرید مد نظر دارید. اگر دوربین حرفه‌ای می‌خواهید بی‌شک کانون ونیکون در صدر قرار دارند و شاید برخی مدل‌های سونی را بتوان توصیه کرد. اگر دوربینی با بزرگ‌نمایی نوری بالا می‌خواهید پاناسونیک در کنار کانون از بهترین‌هاست. مدل Lumix DMC-FZ38 را می‌توانم مثال بزنم که در بسیاری از تست‌ها برتر از دوربین فوق‌العاده نشان Canon PowerShot SX20 IS داده است. اگر دوربین فاخر با حسگر بزرگ می‌خواهید کانون بهترین مدل‌ها را تولید می‌کند. در رده دوربین‌های آماتوری، اما سونی را هم باید جدی بگیرید. به‌طور کلی شاید علمی و حتی منصفانه نباشد، اما به شخصه دوربین‌هایی را که به دیگران توصیه می‌کنم از میان برندهای کانون و پاناسونیک و سونی و نیکون انتخاب می‌کنم. البته مدل‌های آماتوری نیکون را توصیه نمی‌کنم. برای مدل‌های ارزان‌قیمت هم گزینه‌ای بهتر از کانون و سونی پیدا نمی‌کنید. سامسونگ و پنتاکس و المپیوس و فوجی‌فیلم و کاسیو هم مدل‌های دست و درمانی تولید می‌کنند، اما به شخصه تست‌شان نکرده‌ام و نمی‌توانم توصیه‌شان کنم. این نکته را گوشه ذهن داشته باشید که برندها بر یکدیگر برتری ندارند، مدل‌ها را باید با هم مقایسه کرد. اینکه کانون بهترین است،‌حرف عاقلانه‌ای است. می‌توان گفت که کانون سازنده قهاری است و بس!

آیا سازنده لنز در انتخاب دوربین اهمیت دارد؟
شرکت‌های گوناگونی در کار تولید لنز هستند. داستان لنز در وادی دوربین‌های حرفه‌ای مفصل است و سطح فنی‌اش از دانش نز نگارنده بالاتر است. پس در این‌باره سکوت می‌کنم، اما در وادی دوربین‌های آماتوری می‌دانم که لنزهایی که کارل‌زایس می‌سازد چیز دیگری است. نیکون هم گاهی از لنزهایش استفاده می‌کند. سامسونگ و پنتاکس از لنزهای متفاوتی استفاده می‌کنند و شنیده‌ام که کیفیت اپتیکی پایین‌تری در قیاس با لنزهای کارل‌زایس دارند. راستش در مدل‌های آماتوری خودتان درگیر لنز نکید. لنز مدل‌های آماتوری قابل تعویض نیست. خودتان را درگیر این موضوع نکنید.

چه زمانی برای خرید دوربین مناسب است؟
پیش‌تر درباره زمان خرید محصولات دیجیتال به‌طور مفصل صحبت کرده‌ام. هیچ‌گاه دوربین نوبرانه ابتیاع نکنید. به‌طور معمول قیمت دوربین‌ها پس از چهار پنج ماه معتدل می‌شود و بهترین هنگام خرید بسته به نوع دوربین هم دارد. البته گاهی گذر زمان باعث افزایش قیمت برخی مدل‌ها می‌شود. این موضوع بیشتر در وادی مدل‌های گران‌تر از ۴۰۰ هزار تومان رخ می‌دهد و روند قیمت در بازار مدل‌های آماتوری همواره نزولی است. دوربینی که سه سال از عرضه‌اش گذشته است را نخرید. مفصل درباره زمان مناسب برای خرید صحبت خواهم کرد. تا بعد!

مختصری اندر باب چرائی عدم استقابل ایرانی‌جماعت از لینوکس!

مایکروسافت سال‌های سال است که از دستاوردهای مکتب روانشناسی رفتارگرا برای شرطی‌سازی مخاطبانش بهره می‌برد و به‌همین دلیل ناپیداست که بسیاری از کاربرانش را به سیستم‌عامل‌های ویندوز و مجموعه آفیس و مرورگر آی.ئی عادت داده است. نه اینکه این برنامه‌ها قابلیت‌های فاخر فنی ندارند نه، اما موضوع استفاده از این برنامه‌ها برای قاطبه کاربر محدود به قابلیت‌های فنی نیست و چیز دیگری در میان است. بیل گیتس می‌گوید که سادگی؛ همه‌گیر می‌شود و البته نمی‌گوید که چیزی که همه‌گیر شود، تبدیل به عادت هم می‌شود و ترک عادت هم که در گذر زمان موجب مرض می‌شود، یعنی گذشتن از محصولات مایکروسافت را نشدنی می‌کند. تضمینی بهتر از این وجود دارد؟
اما مایکروسافت جبهه خود را به گونه‌ای دیگر هم تقویت می‌کند. کمتر کاربلدی است که از رابطه پنهان مایکروسافت با شبه‌منتقدان لینوکس بی‌خبر باشد که اگر ادعای بی‌خبری کند، همان کبکی است که سر در برف کرده است. پرسش این است که چه مقدار از شبهاتی که در باره لینوکس منتشر شده، رنگ واقعیت دارد؟

مشاهده متن کامل …

ایسر، نت‌بوک و زیبایی بصری!؟

این ایسر تایوانی اگر اندکی ذوق و سلیقه خرج محصولاتش کند، باور کنید بسیاری از شرکت‌های مطرح در حوزه لپ‌تاپ و نمایشگر و کامپیوتر و البته نت‌بوک را از گردونه هستی خارج می‌کند. ایسر به‌دلایل متعدد می‌تواند محصولاتش را با قیمت‌های رقابتی روانه بازار کند و دو سه روزی می‌شود که گونه جدیدی از نت‌بوک‌های ۱۰.۱ اینچی Aspire One را با نام Happy 2 روانه بازار خواهد کرد. قیمت این نت‌بوک در بازار اروپا ۲۹۹ یورو اعلام شده است. راستش این نت‌بوک ویژگی فنی بارزی جز پشتیبانی از بلوتوث ۳ ندارد. فقط، کیبوردی فوق‌العاده شکیل و بدنه‌ای با رنگ‌های جذاب لیدی‌پسند دارد. به‌تصورم از مدل‌های‌بی‌ریخت کنونی سر و شکل بهتر یعنی قابل تحمل‌تری دارد!

سی‌گیت و هارددیسک قابل‌حمل بی‌سیم!

سی‌گیت بی‌نوا به رده دوم سقوط کرده، اما به کوری چشم بدخواهان همچنان فعال و از خود خلاقیت در می‌کند. راستش نمی‌دانم کدام شیر پاک خورده‌ای، ایده اولیه تولید هارددیسک اکسترنال قابل‌حمل بی‌سیم داده‌ها را مطرح کردهاست، اما می‌دانم که سی‌گیت همین چند روز پیش عرضه رسمی این محصول ۲۰۰ دلاری را با ۵۰۰ گیگابایت ظرفیت آغاز کرده است. محصول جدید به‌طور قطع از تبار GoFlex است و از رابط سریع‌السیر USB 3.0 سازگار با USB 2.0 و از همه مهم‌تر؛ رابط بی‌سیم ۸۰۲.۱۱ b/g/n پشتیبانی می‌کند. داده‌های به‌صورت بی‌سیم می‌توان در محیط باز تا چهل پنجاه متر و در محیط‌های بسته تا چهار پنج متر مبادله کرد.

خود را برای فلش‌های USB 3.0 ماده کنید!

نه اینکه در بازار کنونی نمی‌توان فلش‌درایو USB 3.0 ابتیاع کرد نه، اما سونامی عرضه محصولات مبتنی بر رابط سریع‌السیر USB 3. در راه است و بعید نیست که محصولات مبتنی بر رابط کنونی USB 2.0 را یک‌جا بترکاند. شرکت‌های کورس‌ایر (Corsair) و کینگ‌ستون (Kingston) که از زعمای بازار حافظه هستند فلش‌درایوهای جدید خود را معرفی کرد. محصولات شرکت کورس‌ایر را به شخصه توصیه می‌کنم، اما مدل جدید کینگ‌ستون هم فوق‌العاده نشان داده‌اند. کینگ‌ستون تضمین کرده است که فلش‌درایوهای گران‌قیمت DT Ultimate داده‌ها را حداقل با سرعت ۱۰۰ مگابایت در ثانیه می‌خواند و با سرعت ۷۰ مگابایت در ثانیه ذخیره می‌کند. مدل ۱۶ گیگابایتی کورس‌ایر ۶۹ دلار و مدل ۱۶ گیگابایتی کینگ‌ستون ۷۷ دلار قیمت دارند!

اسکایپ؛ ازدواج دوم مایکروسافت!

۵ خرداد ۱۳۹۰ یک دیدگاه

بحث درباره خرید احتمالی نوکیا توسط مایکروسافت حسابی بالا گرفته است و بیل گیتس افسانه‌ای به‌طور رسمی اعلام کرده که مایکروسافت با جدیت وارد بازار تلفن همراه خواهد شد. همین جناب بیل گیتس به‌طور رسمی اعلام کرد که خرید مجموعه اسکایپ (Skype) به ارزش هشت و نیم میلیارد دلار در دستور کار قرار گرفته است. اسکایپ هم‌اکنون بیش از ۱۷۰ عضو رسمی دارد و روزانه ۶۰۰ هزار عضو جدید را می‌پذیرد. مایکروسافت تا کنون هشت و نیم میلیارد دلار بابت تصاحب هیچ شرکتی هزینه نکرده است. گفته می‌شود مایکروسافت حوالی هشتاد میلیارد دلار برای تصاحب چند شرکت مهم و تاثیرگذار همانند یاهوو و نوکیا و البته اسکایپ کنار گذاشته است!

اچ.پی و تاندربولت اینتل!

یکی از مدیران ارشد اچ.پی طی مصاحبه‌ای رسمی عنوان کرده است که کارشناسان اچ.پی مدت‌های مدیدی است که بررسی فنی رابط جدیدالورود تاندربولت شرکت اینتل را در دستور کار قرار داده‌اند، اما چیز درست و درمانی دست‌گیرشان نشده است. وی افزوده که به نظر کارشناسان فنی و البته مدیران ارشد اچ.پی؛ امکانات رابط تاندربولت سنخیت چندانی با دنیای واقعی ندارد و همچون رابط USB کاربردی نخواهد شد. از این‌رو بهتر آن است که به جای اتلاف سرمایه برای تاندربولت، توسعه رابط سریع‌السیر USB 3.0 مورد توجه سازندگان کامپیوتر قرار گیرد. اچ.پی در حال حاضر، بزرگ‌ترین سازنده کامپیوتر اعم از دسک‌تاپ و لپ‌تاپ در عالم فانی است. موضع رسمی اچ.پی بی‌شک تاثیر غیرقابل انکاری بر بازار دارد!

شوک وسترن‌دیجیتال به بازار!

خلاصه بگویم که شرکت وسترن‌دیجیتال هارددیسک‌های ۳.۵ اینچی فوق‌العاده‌ای از تبار WD AV-GP با ظرفیت‌های ۲.۵ و ۳ ترابایت و رابط SATA روانه بازار خواهد کرد که به‌طور اختصاصی از فعالیت‌های مبتنی بر صدا و تصویر پشتیبانی می‌کند. یکی دو سالی می‌شود که تولید صدا و تصویر با کیفیت بالا فراگیر شده است. ذخیره این‌قبیل اطلاعات کمر بسیاری از هارددیسک‌های مرسوم را شکسته است و محصول جدید وسترن‌دیجیتال به‌طور ویژه برای ذخیره‌سازی فایل‌های صوتی و تصویری با کیفیت بالا طراحی شده و مدل ۲.۵  و ۳ ترابایتی با قیمت‌های کم‌نظیر ۱۵۹ و ۱۷۹ دلار عرضه شده‌اند. یادآور می‌شوم که سیستم‌های ۳۲ بیتی مانند ویندوز اکس.پی حداکثر ۲.۱۹ ترابایت از ظرفیت هارددیسک را شناسایی می‌کنند. خداوکیلی قیمتش بی‌نظیر است!

عرضه کارت گرافیک GTX 560

بالاخره شرکت انویدیا تکانی به خود داد و برادر کوچک‌تر GTX 560 Ti را با نام GTX 560 به‌طور رسمی و با قیمت پایه ۱۹۹ دلار روانه بازار کرد. محصول جدید همانند پیشینیان، مبتنی بر معماری فرمی (Fermi) طراحی شده است و تست‌های اولیه نشان داده ه کارایی بالایی در رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ دارد و به طور کامل از تکنولوژی‌های PhysX و ۳D Vision و SLI و غیره پشتیبانی می‌کند. آن‌گونه که جستجو کردیم، کارت گرافیک GTX 560 توسط شرکت‌های Asus، Gigabyte، ECS، EVGA، Gainward، Jetway، Leadtek، MSI، POV، Sparkle، Zotac، PNY، Palit و Club3D روانه بازار خواهد شد. بین خودمان بماند که بسیاری از اهالی حرفه‌ای وادی بازی، همچنان GTX 560 Ti را توصیه می‌کنند!

رجزخوانی تلویحی لنوو برای اپل!

شرایط اپل چندان مساعد نیست. رئیش را که از دست داده است و روزی نیست که در بازار با رقبای جان‌سخت مواجه نشود. نمی‌گویم دوران افول اپل فرارسیده که خواهد رسید، اما اپل در موقعیت چندان جالبی قرار ندارد و بین خودمان بماند که با سیلی چهره خود را سرخ نگه داشته است. هفته پیش جناب لنوو کامپیوتر مجتمعی (All In One) معرفی کرد که از نمایشگر ۲۱.۵ اینچی با رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ و پردازنده سندی‌بریجی Core i7 و هشت گیگابایت حافظه و ۸۰ گیگابایت درایو جامد و غیره برخوردار است و به‌طور مشخص برای رقابت با خانواده آی‌مک طراحی شده است. لنوو مدعی است که مدل ThinkCenter Edge 91z فشرده‌ترین و با صرفه‌ترین کامپیوتر مجتمع کنونی است!

اهمیت مصرف انرژی در دوربین عکاسی آماتوری!

اول داستان بگویم که حساب دوربین‌های حرفه‌ای (DSLR) از مدل‌های آماتوری جداست و هر چه را که در این نوشتار می‌خوانید محدود به دوربین‌های عکاسی آماتوری بدانید. هر چند برخی از نکات مطرح شده درباره دوربین‌های حرفه‌ای نیز صادق است. انتخاب و خرید دوربین‌ها را نمی‌دانم چرا پیش‌تر از منظر مصرف انرژی نگاه نکرده بودم. دوست داشتم همزمان با برگزاری هشتمین جشنواره دوربین‌های دیجیتال که از امروز تا سه‌شنبه در محل مصلی تهران برگزار می‌شود مطلب درست  درمانی تهیه کنم که هر تر و تازه باشد و دردی از خواننده بی‌نوای ما درمان کند. و اما بعد…

مشاهده متن کامل …

درباره باتری‌های لیتومی (Li-Ion) دوربین‌ها بیشتر بدانیم!

باتری‌های نیکلی کادمیومی (NiCd) هنوز هم قابل ابتیاع هستند، اما نتوانستند در برابر مزیت‌های باتری‌های لیتیومی مقاومت کنند. باتری‌های لیتیومی را هر جایی می‌توان پیدا کرد، در بطن لپ‌تاپ‌ها و گوشی‌های موبایل تا تبلت‌ها و کتاب‌خوان‌های دیجیتالو البته دوربین‌های دیجیتالی عکاسی و فیلم‌برداری. تمامی دوربین‌های عکاسی از باتری‌های لیتیومی استفاده نمی‌کنند و برخی مدل‌ها را باید با باتری‌های قلمی راه انداخت. به هر حال باتری‌های لیتیومی مزیت‌هایی دارند که قابل اغماض نیستند و کاربردشان بیش از پیش خواهد شد. دو گونه باتری به‌صورت تجاری می‌توانند جایگزین باتری‌های لیتیومی شوند. اولی نانوباتری‌ها هستند که مراحل آزمایشی را طی می‌کنند و مزیت‌های بی‌بدیلی دارند، اما به دلیل قیمت بالا نمی‌توانند در بازار عام محصولات دیجیتالی وارد شود. و دومی؛ باتری‌های پتاسیومی است که توسط دکتر علی افتخاری ارایه شده و مقبولیت علمی در سطح جهان دارد و راستش نمی‌دانم در چه وضعیتی قرار دارد و آیا امکان عرضه تجاری دارد یا خیر!

مشاهده متن کامل …

دوربین عکاسی یا گوشی دوربین‌دار، کدام را باید خرید؟

کمتر گوشی موبایلی در بازار پیدا می‌شود که فاقد دوربین عکاسی باشد. رزولوشن دوربین موبایل‌های هفت هشت سال پیش از یکی دو مگاپیکسل فراتر نمی‌رفت. دو سه سال بعد بود که گوشی‌هایی با دوربین‌های سه مگاپیکسلی روانه بازار شدند، اما کمتر خریداری به دوربین موبایل‌ها به چشم دوربینی درست و درمان نگاه می‌کرد و آن را امکانی دم‌دستی برای شرایط خاص قلمداد می‌کرد. در آن دوران تمرکز قاطبه سازندگان گوشی‌ها معطوف به افزایش امکانات صوتی و پخش فایل‌های مالتی‌مدیا بود و خیال‌شان که از کیفیت صدای گوشی‌ها آسوده شد، افزایش امکانات و قابلیت دورین‌ها در دستور کار قرار گرفته و ظرف همین سال‌ها مدل‌هایی با دوربین‌های ده دوازده مگاپیکسلی روانه بازار شد. سه چهار سال پیش فسفر قابل توجهی می‌سوزاندیم که خرید گوشی موبایل و دستگاه پخش مالتی‌مدیا بهتر است یا خرید گوشی موبایلی که امکانات صوتی فوق‌العاده‌ای دارد؟ در زمان‌های متفاوت، پاسخ‌های مختلفی ارایه شد که در زمان خود معنادار بود و این پرسش نه اینکه قابل طرح نباشد، اما قاطبه خریدارن امروزی می‌دانند که کیفیت صدای برخی گوشی‌ها اگر از پخش‌کننده‌های متوسط بیشتر نباشد کمتر نیست. راستش انتظار درستی نیست که بخواهم امکانات صوتی گوشی‌ها را پخش‌کننده‌ها قیاس کنیم، چرا که وظیفه اصلی گوشی، مدیریت ارتباط است و امکانات دیگر گوشی اعم از امکانات صوتی و فیلم‌برداری و بازی و امثالهم در اولیت‌های بعدی قرار دارند، حال آنکه پخش‌کننده موسیقی یا فیلم به طور مشخص بر حوزه صدا و فیلم تمرکز دارد و بدیهی است که از سخت‌افزار و نرم‌افزار تخصصی بهره می‌گیرد. تکلیف کار تا حدی مشخص می‌شود، بدین‌صورت که مشتری گوشی و پخش‌کننده می‌داند که ترکیب این دو در یکگوشی همراه با کاهش کیفیت یا محدودیت در امکانات صوتی است.
همین ماجرا برای دوربین‌ه تکرار شده است. نوع لنزی که در دوربین گوشی‌ها استفاده می‌شود تفاوت‌های بنیادی با لنز قاطبه دوربین‌های آماتوری دارد. گوشی‌های موبایل شاید در کیفیت حسگر بتوانند با دوربین‌های آماتوری رقابت کنند، اما در امکانات نرم‌افزاری و عمق میدان و بالانس رنگ‌ها و توان پردازشی عقیم هستند. اینکه خرید گوشی موبایل و دوربین آماتوری به صرفه است یا گوشی موبایل دوربین‌دار بستگی به موضع خریدار دارد. اگر کیفیت عکس‌ها چندان مهم ناشد و ثبت سریع وقایع و فیلم‌برداری آسان مدنظر باشد، گوشی‌های متوسط به بالا چنین امکاناتی دارند و لزومی به خرید دوربین آماتوری مستقل نیست. اما اگر رنگ‌ها، امکانات و استفاده توسط دیگر اعضاء خانواده مطرح می‌شود، بدیهی است که نمی‌توان از دستگاه‌های ترکیبی استفاده کرد.

و اما بعد…
فشرده‌سازی دستگاه‌های دیجیتال از تب و تاب افتاده است، هر چند کیفیت ساخت و تکنولوژی‌های مورد استفاده در بطن گوشی‌ها شد کرده‌اند، اما دستگا‌های الکترونیکی هم مشکل‌دار می‌شوند ایجاد اشکال در گوشی دوربین‌دار یعنی از دست دادن امکان برقراری ارتباط و تهیه عکس. در صورتی که با خرید دستگاه‌های مستقل چنین مشکلاتی را تجربه نخواهید کرد.
وقتی صحبت از گوشی دوربین‌دار می‌شود به گوشی‌هایی اشاره دارم که امکانات قابل توجه عکاسی دارند و کیفیت دوربین‌شان از پنج شش مگاپیکسل بالاتر است. این قبیل گوشی‌ها در بازار میان‌قیمت به بالا یافت می‌شود و اغلب بیش از دویست هزار تومان قیمت دارند. گوشی دوربین‌داری که سرش به تنه‌اش بیارزد، حداقل چهارصد هزار توان قیمت دارد. پرداخت این مبلغ برای خریداری که کیفیت عکس را مهم می‌داند زمانی معقولانه است که بداند با خرید یک گوشی و یک دوربین دویست هزار تومانی تفاوت چندانی در امکانات نخواهد داشت و اگر داشته باشد،‌مورد استفاده قرار نخواهد داد!
شاید زود پیر شده‌ام، اما به دستگاه‌های ترکیبی مانند گوشی دوربین‌دار اعتماد نمی‌کنم. دوربین این‌قبیل گوشی‌ها هر چه قدر هم خوب باشد، نمی‌تواند کیفیتی بالاتر از یک دوربین آماتوری دویست هزار توانی ارایه کند. باز، میل خودتان است!