بایگانی

بایگانی برای دسته ‘درباره خریدن’

زمان مناسب برای خرید تبلت!

گام‌های سه‌گانه خرید محصولات دیجیتال را به‌طور کلی و پارامترهای نیمه‌عمر و ماندگاری محصولات را هفت شت ماه پیش به‌طور کامل مورد بحث قرار دادم. اگر حوصله خواندن کامل مقاله‌ها را دارید که به آرشیو هفته‌نامه یا آی.تی.باز مراجعه کنید و اگر نه، خلاصه می‌گویم که خرید آدمیزادی محصولات دیجیتالی باید در سه گام نیازسنجی، امکان‌سنجی و عملیات خرید دنبال شود. گام نیازسنجی یعنی تشخیص نیازمندی به امکانات دیجیتال. در این مرحله لزومی به شناسایی تجهیزات نیست و صرفا باید نیازمندی‌ها تمرکز کرد. گام امکان‌سنجی یعنی بررسی امکانات موجود در بازار و تطابق آنها با نیازها. در این مرحله است که خریدار سعی می‌کند تا نیازهای خود را با تجهیزات موجود در بازار وفق دهد. گام سوم که البته پیچیده‌تر از گام‌های پیشین است، عملیات خرید نام دارد و مرحله‌ای است که خریدار داستان ما باید از تاکتیک‌های متفاوت برای انجام بهترین خرید کمک بگیرد. دو پارامتر نیمه‌عمر و ماندگاری در گام سوم معرفی شد. نیمه‌عمر اول برابر است با فاصله زمانی ورود محصول به بازار تا اولین کاهش محسوس قیمت و همین‌طور نیمه‌عمر دوم محصل دیجیتال از پایان نیمه‌عمر اول آغاز و تا کاهش دوباره محسوس قیمت امتداد خواهد داشت و الی آخر. ماندگاری هم مجموع چند دوره نیمه‌عمر است تا زمانی که محصول از بازار خارج شود. مدت‌زمان نیمه‌عمرهای متوالی هر محصول لزوما برابر نیستند. به‌شکل تجربی می‌گویم که اگر محصولات دلخواه‌تان را در دوره دوم و سوم نیمه‌عمر خریداری کنید، خیر دنیا و آخرت را نصیب خواهید برد. البته این گفته وحی منزل نیست و شرایط گاه دوره چهارم یک محصول خاص را در وضعیت بهینه قرار می‌دهد. البته کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کند و ضرر نمی‌کنید اگر از خرید محصولات در نیمه‌عمر اول‌شان صرف نظر کنید و این را مد نظر داشته باشید که تمام گفته‌های بالا استثناپذیر هستند!
پارامتر ماندگاری را نیز می‌توان دو گونه تعریف کرد. اول؛ ماندگاری محصول در بازار است و دوم؛ ماندگاری در مصرف. ماندگاری در بازار یعنی مدتی که محصول هواخواه دارد و به سادگی قابل ابتیاع است. بدیهی است که ابتیاع محصولات مانده، به صرفه و صلاح خریدار نیست، مگر خلافش ثابت شود. مدت‌زمان ماندگاری محصولات دیجیتال از قانون مشخصی تبعیت نمی‌کنند. ماندگاری در مصرف با ماندگاری در بازار از اساس تفاوت دارد. اگر مفهوم ماندگاری در بازار به زمانی اشاره می‌کند که محصولی مورد توجه و اقبال جمع زیادی از مخاطبان است، ماندگاری در مصرف به مدتی زمانی اشاره دارد که محصول خریداری شده می‌تواند نیازهای کاربر را تأمین کند. ماندگاری در مصرف مترادف با عمر مفید محصول است. دانستن نیمه‌عمر و پیش‌بینی ماندگاری محصولات موجب می‌شود که خریدار هزینه کمتری صرف کند و محصولی با عمر مفید بیشتر در اختیار بگیرید. اما تشخیص نیمه‌عمر نیازمند آشنایی مختصر خریدار با تکنولوژی و شرایط بازار دارد. تشخیص نیمه‌عمر محصول شاید برای یک دستگاه یا قطعه خاص، ساده باشد، اما گاهی برای محاشبه تلویحی نیمه‌عمر و ماندگاری محصولات دیجیتالی لازم است تا نیمه‌عمر تکنولوژی‌های مورد استفاده در آن محصول نیز ارزیابی شود. در ادامه؛ چگونگی تخمین نیمه‌عمر تبلت‌ها را بررسی می‌کنیم.

مشاهده متن کامل …

پرسش‌ها و پاسخ‌ها درباره خرید دوربین عکاسی دیجیتال آماتوری!

۷ خرداد ۱۳۹۰ یک دیدگاه

دو سه هفته‌ای می‌شود که درباره دوربین‌های عکاسی دیجیتال صحبت می‌کنیم و بد ندیدیم تا موضوع خرید دروبین عکاسی دیجیتال را به‌صورت طرح پرسش و ارایه پاسخ آدمیزادی دنبال کنم. گفتم شاید این شیوه مطلوب برخی از مخاطبان باشد. و اما بعد…

آیا بزرگ‌نمایی دیجیتال عامل مهمی در انتخاب دوربین است؟
به‌صراحت نمی‌توان بگویم نه، اما به‌طور کلی بزرگ‌نمایی دیجیتالی را جدی نگیرید. اگر بزرگ‌نمایی را مهم می‌دانید فقط و فقط باید بر بزرگ‌نمایی نوری (Optical zoom) متمرکز شوید که موضوع عکاسی را به‌شکل طبیعی و با کمک لنزهای گوناگون نزدیک‌تر نشان می‌دهد. بزرگ‌نمایی دیجیتالی در واقع بزرگ‌نمایی نرم‌افزاری است و اگر این‌کاره باشید، می‌توانید چیزی شبیه به بزرگ‌نمایی دیجیتالی دوربین‌ها را با نرم‌افزارهای ویرایش تصویر مانند فتوشاپ شبیه‌سازی کنید. دوربین‌های دیجیتال از الگوریتم‌های ریاضی پیچیده استفاده می‌کنند و بین خودمان بماند بزرگ‌نمایی دیجیتالی دوربین‌های درست و درمان به‌طور معمول کمتر از چهار برابر (۴x) است. البته جناب سونی بزرگ‌نمایی ۱۰ برابر را در برخی مدل‌ها ارایه کرده است که راستش را بخواهید ویژگی خاصی قلمداد نمی‌شود و بی‌خیالش شوید. البته بزرگ‌نمایی دیجیتالی تا چهار برابر ضرر ندارد!

بزرگ‌نمایی نوری چه مقدار باید باشد؟
مقدار بزرگ‌نمایی نوری رابطه مستقیمی با کاربری شما دارد. اگر بیشتر در محیط باز عکاسی می‌کند و عاشق ثبت منظره‌های رویایی از فاصله‌های دور هستید بی‌شک نباید بزرگ‌نمایی نوری دوربین شما از ۱۵ برابر کمتر باشد. مقدار بزرگ‌نمایی نوری در جدول مشخصات فنی دوربین‌ها به دو شکل نمایش داده می‌شود. در ابتدا؛ اصطلاح بزرگ‌نمایی نوری (Optical zoom) را جستجو کنید. مقدار به صورت ضریب نشان داده می‌شود. اگر مورد قبل را پیدا نکردید، عنوان فاصله کانوی (Focal Length) را کنکاش کنید. لنز دوربین را که عقب و جلو می‌کنید در واقع فاصله کانونی دوربین را به‌طور فیزیکی تغییر می‌دهید. حداقل و حداکثر میزان فاصله کانونی در جدول مشخصات فنی دوربین‌ها با دو عدد مشخص می‌شود. فاصله کانونی حداقلی یعنی حالتی که لنز به‌طور کامل جمع شده است در قاطبه دوربین‌های آماتوری بین ۲۴ تا ۲۸ میلی‌متر است. فاصله کانونی حداکثری یعنی حالتی که لنز به‌طور کامل باز شده همان است که مقدار بزرگ‌نمایی نوری را مشخص می‌کند. جدول شماره ۱ رابطه فاصله کانونی حداکثری را با بزرگ‌نمایی نوری نشان می‌دهد.

تفاوت بزرگ‌نمایی نوری دوربین‌های آماتوری موجب تغییر کاربری می‌شود. روال مشخصی بین عالمان این وادی برای دسته‌بندی دوربین‌ها بر اساس بزرگ‌نمایی نوری وجود ندارد، می‌توان تمامی دوربین‌های آماتوری رادر سه دسته جمع و جور کر. شاید چهار دسته شاید بهتر باشد و البته پنج دسته دقیق‌تر خواهد بود. در این نوشتار؛ دوربین‌های آماتوری بر اساس ویژگی بزرگ‌نمایی نوری در سه دسته قرار داده شده است. جهت پرهیز از اطاله کلام؛ ‌ویژگی‌های مترتب بر دسته‌های سه‌گانه در جدول شماره ۲ گردآوری شده است.

استفاده از مدل‌هایی که بزرگ‌نمایی نوری بالاتری دارند لزوما موجب افزایش کیفیت عکس‌ها نمی‌شوند. برای افزایش کیفیت عکس‌ها باید از حسگرهای بزرگ‌تر استفاده کرد. جالب این است که افزایش بزرگ‌نمایی گاهی موجب افت کیفیت عکس‌ها می‌شود، چرا نور کافی از فاصله‌های به حسگر نمی‌رسد. می‌دانم که گوش برخی خوانندگان بدهکار اینحرف نیست و همچنان فکر می‌کنند که کیفیت عکس‌های دوربینی که بزرگ‌نمایی بیشتری دارد بهتر است!

آیا می‌توان با دوربین‌هایی که از حسگرهای CMOS استفاده می‌کنند عکس‌های باکیفیتی تهیه کرد؟
حسگرهای جدید CMOS   هیچ نسبتی با حسگرهای بدوی CMOS ندارند که در دوربین‌های مادون ارزان تعبیه شده بودند. صرف‌نظر از مدل‌های مادون ارزان، از حسگرهای CMOS و CCD در بطن دوربین‌ها استفاده می‌شود. جالب این است که تولید حسگرهای CMOS هزینه بیشتری بر گرده سازنده تحمیل می‌کند و در مدل‌های فاخر و مدل‌های حرفه‌ای استفاده می‌شود. حسگرهای CMOS  انرژی کمتری مصرف می‌کنند و گزینه مناسب‌تری برای عکاسی سریع هستند. از نظر کیفیت عکاسی حرف و حدیث‌های بسیاری درباره برتری CMOS بر CCD و بالعکس مطرح شده است، اما به قطعیت نرسیده است و بهتر است این‌گونه فرض کنید که کیفیت عکاسی این حسگرها تفاوت فاحشی ندارد. نکته دیگر اینکه المپیوس و پاناسونیک از حسگرهای دیکری با نام MOS استفاده می‌کنند که فامیل دور حسگرهای CMOS هستند. همچنین شرکت نیکون در برخی مدل‌ها از حسگرهای BSI-CMOS استفاده می‌کند که گونه‌ای از حسگرهای CMOS است. خلاصه اینکه حسگرهای آدمیزادی CMOS برای استفاده توصیه می‌شود.

نمایشگر دوربین چه ابعادی باید داشته باشد؟
متاسفانه منظره‌یاب (Viewfinder) از قاطبه دوربین‌های آماتوری کنونی حذف شده و در عوض بر ابعاد، کیفیت و قابلیت‌های نمایشگر افزوده شده است. اندازه نمایشگر ارزان‌ترین دوربین‌های آماتوری از ۲.۷ اینچ کوچک‌تر نیست و ۲۳۰ هزار پیکسل دارد. نمایشگرها می‌توانند واجد ویژگی‌های متفاوتی باشند. اول اینکه در مدل‌های جدید از نمایشگرهای ۳ اینچی استفاده می‌شود. دوم اینکه روزولوشن برخی مدل‌های دو برابر شده و شامل ۴۶۰ هزار پیکسل است. سوم اینکه نمایشگر برخی مدل‌ها ثابن نبوده وقابل چرخش دارد. چهارم اینکه نمایشگر برخی دوربین‌ها لمسی است. شاید تفاوت‌های دیگری نیز وجود داشته باشد که به‌نظر چندان مهم نمی‌رسد. بی شک ابعاد نمایشگر هر چه بزرگ‌تر باشد، کار را سهل‌تر می‌کند. اما نمایشگری که ابعاد بزرگ‌تری دارد یا از رزولوشن بالاتر در قیاس با دیگر مدل‌های مشابه برخوردار است، انرژی بیشتری مصرف می‌کند و محدودت آزاردهنده‌ای برای تعداد شات‌ها ایجاد می‌کند. یعن عکس کمتری می‌توانید با شارژ کامل باتری ثبت کنید و باتری زودتر از معمول تخلیه الکتریکی می‌شود. اگر دوربین‌تان چشمی منظره‌یاب داشت که می‌توانید نمایشگر را خاموش کنید و در مصرف انرژی صرفه‌جویی کنید و اگر هم که نداشت باید با این مشکل کنار بیایید. دی‌شارژ باتری در محیط منزل یا محل کار مشکل مهمی قلمداد نمی‌شود، اما برای عکاسی در محیط باز که امکان شارژ باتری به سهولت ممکن نیست عذاب‌آور است!
اول تکلیف‌تان را با شیوه استفاده از دوربینمشخص کنید و بعد درباره ابعاد نمایشگر تصمیم‌گیری کنید!

آیا حساسیت ISO 3600 کاربرد دارد؟
حساسیت ISO 3600 که هیچ، حساسیت ISO 800 هم چندان در دوربین‌های آماتوری کاربرد ندارد. صرف اطلاع می‌گویم که حساسیت حسگر را در محیط‌های کم‌نور برای تهیه عکس‌های بهتر افزایش می‌دهند. افزایش عددی که در کنار ISO قرار می‌گیرد خبر از افزایش حساسیت حسگر می‌دهد. برای دوربین‌هایی که ابعاد حسگرشان آدمیزادی است، افزایش حساسیت تا ISO 1600 معنادار است، اما پارامتر حساسیت برای دوربین آماتوری که از حسگرهای ریزه‌میزه استفاده می‌کنند قرتی‌بازی است و کاربرد چندانی ندارد. کیفیت عکسی که با حساسیت ISO 800 تهیه می‌شود به سختی بر دل می‌نشیند و بهتر است که درباره حساسیت‌های بالاتر صحبت نکنیم. توصیه می‌شود که پول بی‌زبان را بی‌خودی خرج حساسیت بالاتر از ISO 800 نکنید، مگر اینکه از دوربینی با حسگر بزرگ استفاده می‌کنید!

از چه کارت حافظه‌ای برای نگهداری عکس‌ها استفاده کنم؟
تمامی دوربین‌های موجوددر عالم فانی حداقل از فرمت‌های SD و SDHC و MMC پشتیبانی می‌کنند. شرکت سونی از فرمت اختصاصی خود یعنی Memory Stick و خاندانش پشتیبانی می‌کند. برخی شرکت‌های دیگر نیز از فرمت xD Picture پشتیبانی می‌کنند که در شرف انقراض است. شرکت سونی از سال ۲۰۱۰ میلادی پشتیبانی از فرمت حافظه SD و SDHC را آغاز کرده است. بسیاری از مدل‌های حرفه‌ای علاوه بر فرمت فوق‌العاده CompactFlash از فرمت جدید SDXC نیز پشتیبانی می‌کنند. خلاصه بگویم که فرمت SDHC بهترین گزینه برای دوربین‌جماعت است و توسط قاطبه دستگاه‌های دیجیتال اعم از لپ‌تاپ و تلویزیون و غیره شناسایی می‌شود.

آیا فرمت RAW در دوربین‌های آماتوری پشتیبانی می‌شود؟
تمامی دوربین‌های موجود در هستی از فرمت JPEG پشتیبانی می‌کنند. همچنین تمامی دوربین‌های عکاسی دیجیتال حرفه‌ای (DSLR)  علاوه بر این فرمت، از فرمت RAW نیز پشتیبانی می‌کنند. فرمت JPEG در زمره فرمت‌های تصویری فشرده قرار دارد، اما فرمت RAW از گونه فرمت‌های غیرفشرده است و عکس را با تمامی جزئیات ذخیره می‌کند و به همین علت؛ حجم بالایی از حافظه را اشغال می‌کند. کاربران آماتور نیازی به فرمت RAW ندارند و افرادی از این فرمت استفاده می‌کنند که بخواهند با مشخصات عکس را در نرم‌افزارهایی مانند Lightroom تغییر دهند. به‌طور منطقی دوربین‌هایی از فرمت RAW پشتیبانی می‌کنند که العاد حسگرشان از عرف حسگرهای مورد استفاده در مدل‌های آماتوری بزرگ‌تر است. به‌طور مثال اندازه حسگر CCD مدل‌های Canon PowerShot S95 و Panasonic Lumix DMS-LX5 که از فرمت RAW پشتیبانی می‌کنند حداقل ۵۰ درصد بزرگ‌تر از حسگرهای مورد استفاده در قاطبه مدل‌های آماتوری است.

چند مگاپیکسل برای عکاسی کیفی، ضرورت دارد؟
افزایش همین‌طوری رزولوشن دردی از کیفیت عکس‌ها دوا نمی‌کند. با حسگرهای ۱۲.۱ مگاپیکسلی می‌توان عکس‌های بی‌نظیر دوربین‌های آنالوگ را شبیه‌سازی کرد. به‌گمانم تا اطلاع ثانوی استفاده از دوربین با حسگر ۸ تا ۱۰ مگاپیکسلی مناسب است. حسگر قاطبه دوربین‌های آماتوری یکی است و افزایش روزولوشن دوربین،‌مرتادف است با چیدمان تنگ‌تر سلول‌های حسگر. یعنی کاهش سهم نور هر سلول از نور ورودی و افت کیفیت عکس!

کدام برند برای را برای خرید توصیه می‌کنید؟
بی‌شک این پرسش جدال‌برانگیزترین پرسش قابل طرح در وادی دوربین‌های عکاسی است. برخی دوستان اعتقاد دارند که فقط کانون و رخی دیگر نیکونی هستند، یعنی اگر جان هم دهند دست به دوربین‌های کانون نمی‌زنند. البته پاناسونیک و سونی هم طرفداران دوآتشه خود را دارند. اما کدام برند بهترین است یا محصولات کدام برند برای خرید توصیه می‌شود؟
راستش پاسخ این پرسش بسته به نوع دوربینی دارد که برای خرید مد نظر دارید. اگر دوربین حرفه‌ای می‌خواهید بی‌شک کانون ونیکون در صدر قرار دارند و شاید برخی مدل‌های سونی را بتوان توصیه کرد. اگر دوربینی با بزرگ‌نمایی نوری بالا می‌خواهید پاناسونیک در کنار کانون از بهترین‌هاست. مدل Lumix DMC-FZ38 را می‌توانم مثال بزنم که در بسیاری از تست‌ها برتر از دوربین فوق‌العاده نشان Canon PowerShot SX20 IS داده است. اگر دوربین فاخر با حسگر بزرگ می‌خواهید کانون بهترین مدل‌ها را تولید می‌کند. در رده دوربین‌های آماتوری، اما سونی را هم باید جدی بگیرید. به‌طور کلی شاید علمی و حتی منصفانه نباشد، اما به شخصه دوربین‌هایی را که به دیگران توصیه می‌کنم از میان برندهای کانون و پاناسونیک و سونی و نیکون انتخاب می‌کنم. البته مدل‌های آماتوری نیکون را توصیه نمی‌کنم. برای مدل‌های ارزان‌قیمت هم گزینه‌ای بهتر از کانون و سونی پیدا نمی‌کنید. سامسونگ و پنتاکس و المپیوس و فوجی‌فیلم و کاسیو هم مدل‌های دست و درمانی تولید می‌کنند، اما به شخصه تست‌شان نکرده‌ام و نمی‌توانم توصیه‌شان کنم. این نکته را گوشه ذهن داشته باشید که برندها بر یکدیگر برتری ندارند، مدل‌ها را باید با هم مقایسه کرد. اینکه کانون بهترین است،‌حرف عاقلانه‌ای است. می‌توان گفت که کانون سازنده قهاری است و بس!

آیا سازنده لنز در انتخاب دوربین اهمیت دارد؟
شرکت‌های گوناگونی در کار تولید لنز هستند. داستان لنز در وادی دوربین‌های حرفه‌ای مفصل است و سطح فنی‌اش از دانش نز نگارنده بالاتر است. پس در این‌باره سکوت می‌کنم، اما در وادی دوربین‌های آماتوری می‌دانم که لنزهایی که کارل‌زایس می‌سازد چیز دیگری است. نیکون هم گاهی از لنزهایش استفاده می‌کند. سامسونگ و پنتاکس از لنزهای متفاوتی استفاده می‌کنند و شنیده‌ام که کیفیت اپتیکی پایین‌تری در قیاس با لنزهای کارل‌زایس دارند. راستش در مدل‌های آماتوری خودتان درگیر لنز نکید. لنز مدل‌های آماتوری قابل تعویض نیست. خودتان را درگیر این موضوع نکنید.

چه زمانی برای خرید دوربین مناسب است؟
پیش‌تر درباره زمان خرید محصولات دیجیتال به‌طور مفصل صحبت کرده‌ام. هیچ‌گاه دوربین نوبرانه ابتیاع نکنید. به‌طور معمول قیمت دوربین‌ها پس از چهار پنج ماه معتدل می‌شود و بهترین هنگام خرید بسته به نوع دوربین هم دارد. البته گاهی گذر زمان باعث افزایش قیمت برخی مدل‌ها می‌شود. این موضوع بیشتر در وادی مدل‌های گران‌تر از ۴۰۰ هزار تومان رخ می‌دهد و روند قیمت در بازار مدل‌های آماتوری همواره نزولی است. دوربینی که سه سال از عرضه‌اش گذشته است را نخرید. مفصل درباره زمان مناسب برای خرید صحبت خواهم کرد. تا بعد!

اهمیت مصرف انرژی در دوربین عکاسی آماتوری!

اول داستان بگویم که حساب دوربین‌های حرفه‌ای (DSLR) از مدل‌های آماتوری جداست و هر چه را که در این نوشتار می‌خوانید محدود به دوربین‌های عکاسی آماتوری بدانید. هر چند برخی از نکات مطرح شده درباره دوربین‌های حرفه‌ای نیز صادق است. انتخاب و خرید دوربین‌ها را نمی‌دانم چرا پیش‌تر از منظر مصرف انرژی نگاه نکرده بودم. دوست داشتم همزمان با برگزاری هشتمین جشنواره دوربین‌های دیجیتال که از امروز تا سه‌شنبه در محل مصلی تهران برگزار می‌شود مطلب درست  درمانی تهیه کنم که هر تر و تازه باشد و دردی از خواننده بی‌نوای ما درمان کند. و اما بعد…

مشاهده متن کامل …

تفاوت خدمات میزبانی ویندوزی و لینوکسی چیست؟

سرورهای میزبانی به‌طور کلی از سه گونه سیستم‌عامل ویندوزی، یونیکسی و لینوکسی استفاده می‌کنند  که سرورهای یونیکسی برای خدمات خاص هستند و اگر طالب خرید خدمات میزبانی باشید، ابتیاع گونه‌های ویندوزی و لینوکسی امکان‌پذیر است. سرورها برای مدیریت وب‌سایت‌ها به نرم‌افزاری نیاز دارند که وب‌سرور خوانده می‌شود. سرورهای ویندوزی به‌طور انحصاری از نسخه شش یا هفت وب‌سرور IIS و سرورهای لینوکسی از وب‌سرورهای Apache، LiteSpeed و nginx استفاده می‌کنند. آپاچی، محبوب‌ترین وب‌سرور عالم است. سرورهای ویندوزی از گونه‌های ویندوز ۲۰۰۵ سرور یا ویندوز ۲۰۰۸ سرور استفاده می‌کنند و سرورهای لینوکسی از توزیع‌های CentOS یا RedHat بهره می‌برند. سرورهای ویندوزی می‌توانند از تمامی چارچوب‌های و بسترهای فنی مانند ASP.NET و VB.NET و ASP و PHP و Perl و امثالهم پشتیبانی کنند، اما سرورهای لینوکسی فقط و فقط از چارچوب‌های متن‌باز پشتیبانی می‌کنند و با چارچوب‌های مایکروسافت سر سازش ندارند. هر چند پشتیبانی سرورهای ویندوزی از بستر فنی متن‌باز مزیت محسوب می‌شود، اما کارایی وب‌سایت‌هایی که از بسترهای فنی متن‌باز مانند PHP و Perl و Python و Ruby و غیره استفاده می‌کنند در سرورهای لینوکسی به‌طور محسوسی بالاتر است. دیگر آنکه سرورهای ویندوزی از بستر جاوا پشتیبانی نمی‌کنند و سرورهای لینوکسی که آپاچی دارند، از افزونه Tomcat استفاده می‌کنند و جاوا را پوشش می‌دهند. سرورهای ویندوزی از دیتابیس SQL Server 2005 یا SQL Server 2008 و برخی سرورهای ویندوزی از دیتابیس MySQL هم پشتیبانی می‌کنند. سرورهای لینوکسی به طور حتم از MySQL و برخی از سرورهای لینوکسی فاخر از یدتابیس غریب PostgreSQL هم پشتیبانی می‌کنند.
خدمات میزبانی سرورهای ویندوزی حوالی ۱۰ درصد از سرورهای لینوکسی گران‌تر است و محدودیت‌های بیشتری برای کاربر مهیا می‌کند. این را نگفتم که نرم‌افزاری ویژه با نام کنترل پانل برای مدیریت امکانات در اختیار کاربران قرار داده می‌شود. قاطبه سرورهای ویندوزی از کنترل پانل Plesk استفاده می‌کنند و سرورهای لینوکسی از کنترل پانل‌های Plesk و CPanel و Direct Admin بهره می‌برند و قاطعانه می‌گویم که Plesk در سرورهای لینوکسی مزخرف‌ترین و CPanel عالی‌ترین است. پانل Direct Admin هم قابل توصیه است. به‌طور کلی سرور لینوکسی برای راه‌اندازی وبلاگ و وب‌سایت با نرم‌افزارهای متن‌باز  توصیه می‌شود.

نسبت تصویری ۱۶ به ۱۰ بی‌شک بهترین گزینه برای انتخاب نمایشگر است!

نسبت تصویری؛‌ پارامتری است که کمتر در فرایند انتخاب نمایشگر یا لپ‌تاپ مورد توجه خریدار قرار می‌گیرد، حال آنکه به زعم نگارنده از مهم‌ترین پارامترهاست. قاطبه خریداران این‌گونه تصور می‌کنند که نمایشگرهای صفحه پهن (Wide Screen) همگی از یک قماش‌اند، حال آنکه حداقل سه چهار گونه مختلف دارند که حداقل دو گونه‌اش در داخل کشور قابل ابتیاع است. نسبت تصویری (عرض به ارتفاع) اغلب نمایشگرهای جدید صفحه‌پهن ۱۶ به ۹ است، یعنی تعداد پیکسل‌های افقی ۱.۷۸ برابر تعداد پیکسل‌های عمودی نمایشگر است. نمایشگرهایی که با نسبت تصویری ۱۶ به ۱۰ تولید می‌شوند با نمایشگرهای ۱۶ به ۹ هم‌عرض بوده و در ارتفاع قدری بلندتر هستند. همین تفاوت مختصر، مزیتی بزرگ محسوب می‌شود که درباره‌اش صحبت می‌کنم.

مشاهده متن کامل …

آیا خرید دسک‌تاپ در بازار بهاره عاقلانه است؟

۱۴ اسفند ۱۳۸۹ یک دیدگاه

پیش‌تر و به بهانه‌های متفاوت گفته‌ام که به‌دلایلی با خرید دسک‌تاپ مخالف هستم، اما برای کاربری‌های خاص، خرید دسک‌تاپ را ضروری می‌دانم. به‌طور مثال پردازنده‌های لپ‌تاپ را برای پشتیبانی از بازی‌ها ضعیف می‌دانم و از اساس خرید لپ‌تاپ برای انجام بازی را توصیه نمی‌کنم. با آن دو میلیون تومانی که قرار است صرف خرید لپ‌تاپ مخصوص بازی شود می‌توان دسک‌تاپی سرهم‌‌بندی کرد در حد تیم ملی. از این‌رو؛ به‌طور عام و حتی با صرف هزینه بیشتر، خرید لپ‌تاپ را توصیه می‌کنم. اما کم نیستند دوستانی که کار ویژه‌ای با کامپیوترجماعت ندارند و کماکان دل‌شان با لپ‌تاپ‌ها هم نیست. پس چه باید کرد؟

خرید دسک‌تاپ خانگی را تا اطلاع ثانوی توصیه نمی‌کنم چرا که…
دسک‌تاپ‌های خانگی ارزان‌قیمت و حتی سیستم‌های میان‌قیمت لاجرم باید از محصولات ای.ام.دی استفاده کنند. یعنی صرفه و صلاح خریدار در استفاده از محصولات ای.ام.دی است. اما بدانید ای.ام.دی خود را برای دوران گذار مهیا می‌کند و خرید در این شرایط توصیه نمی‌شود. از قرار معلوم پردازنده‌های فیوژنی ای.ام.دی برای دسک‌تاپ‌ها از هفته دوم اردیبهشت سال آینده روانه بازار خواهند شد. چیپ‌ست‌های نسل نهم ای.ام.دی نیز در اختیار سازندگان مادربرد قرار گرفته و عن‌قریب است که مادربردهای جدید که از سوکت AM3+ پشتیبانی می‌کنند روانه بازار شوند. بر این نکته تاکید می‌کنم که سیاست ای.ام.دی، پشتیبانی از سیستم‌های قبلی است و خیال‌تان آسوده باشد که سوکت‌های جدید همچنان از پردازنده‌های AM3 پشتیبانی خواهند کرد، همان‌گونه که مادربردهای کنونی از سوکت خانواده AM2 پشتیبانی می‌کنند. اما بدانید که وضعیت بازار اعم از قیمت‌ها و فراوانی دچار تغییر خواهد شد. پردازنده‌های فیوژنی، گونه جدیدی از پردازنده‌ها با رویکردی نوین به دنیای پردازش هستند. پردازنده‌های فیوژنی بی‌شک بهترین گزینه برای تهیه سیستم‌های ارزان‌قیمت و میان‌قیمت هستند و به‌تصورم میانه‌های تابستان زمان مناسبی برای تهیه دسک‌تاپ با پردازنده‌های فیوژنی است.

خرید دسک‌تاپ خانگی را تا اطلاع ثانوی توصیه نمی‌کنم چرا که…
نوع پردازش در دسک‌تاپ‌های خانگی ارزان‌قیمت و حتی سیستم‌های میان‌قیمت در شرف تغییر است. درباره حذف کارت‌های گرافیک ارزان‌قیمت از بازار به تفضیل صحبت کرده‌ام و اشاره‌ای کوتاه برای یادآوری می‌کنم که چیپ‌سیت‌سازان بزرگ اعم از اینتل و ای.ام.دی و ان‌ودیا هزینه‌های بسیاری را صرف توسعه امکانات و ارتقا کیفی چیپ‌ست‌های IGP کرده‌اند که یک فقره موتور گرافیکی فرد اعلا در درون‌شان تعبیه می‌شود. در رویکرد جدید موتور گرافیکی از بطن چیپ‌ست‌ها خارج شده و در کنار هسته‌های پردازنده قرار گرفته‌اند. پردازنده‌های فیوژنی شاکله فنی جالبی دارند، به‌گونه‌ای که پردازنده از دو گونه هسته پردازش عمومی (CPU) و پردازش گرافیکی (GPU) تشکیل می‌شود. هسته‌های پردازشی این‌قبیل پردازنده‌ها به‌بیان غیردقیق می‌توانند از قابلیت‌های یکدیگر استفاده کنند که موجب ارتقای کیفی امر پردازش خواهد شد. شش ماه دیگر می‌توانید از خدمات پردازنده‌های فیوژنی بهره‌مند شوید و شک نکنید که متضرر نخواهید شد. تفاوت اصلی پردازنده‌های فیوژنی نه در اجرای سریع‌تر برنامه‌ها که، در اجرای روان‌تر و یکنواخت برنامه‌هاست. اینتلی‌ها تاکید بسیاری بر اجرای سریع برنامه‌ها دارند. الگوریتم پردازشی پردازنده‌های اینتل به‌گونه‌ای طراحی شده است که برنامه‌ها را سریع‌تر اجرا می‌کند، اما گیر و گور هم زیاد دارد و گاه برای اجرای برخی فرمان‌های ساده، اعصاب کاربر را رنده کرده و مدت‌ها وقت صرف می‌کند. ای.ام.دی در طراحی الگوریتم پردازشی پردازنده‌های فیوژنی بر اجرای روان برنامه‌ها تاکید دارد و سعی بر حذف و کاهش وقفه‌ها دارد. اینکه کدام را ترجیح می‌دهید به خودتان بستگی دارد، اما صادقانه بگویم که اجرای روان برنامه‌های برای دسک‌تاپ‌های ارزان‌قیمت و حتی میان‌قیمت مناسب‌تر است!

خرید دسک‌تاپ خانگی را توصیه می‌کنم اگر …
در خرید لپ‌تاپ با نگارنده هم‌نظر نیستید و چاره‌ای جز تهیه کامپیوتر ندارید. این را هم بگویم که اسفندماه به‌طور کلی زمان مناسبی برای خرید دسک‌تاپ محسوب نمی‌شود، حال خود دانید. اگر کارهای عجیب و غریب از دسک‌تاپ انتظار ندارید توصیه می‌کنم بین ۹۰ تا ۱۲۰ هزار تومان برای مادربرد کنار بگذارید. می‌توانید از چیپ‌ست‌های AMD 785G استفاده کنید، هر چند توصیه می‌کنم بیست سی هزار تومان بیشتر هزینه کنید و از چیپ‌ست AMD 880G استفاده کنید تا اگر قصد ارتقا پردازنده را داشتید با مشکل مواجه نشوید. از منظر کیفی راستش این دو چیپ‌ست تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند، اما خرید مدل دومی در واقع نگاه به آینده است!
برای خرید پردازنده توصیه می‌کنم مطالب پیشین همین صفحات را در باب خرید پردازنده ارزان‌قیمت و میان‌قیمت بخوانید. این مقاله‌ها را می‌توانید در وب‌سایت‌های itnewsway.ir و itbaz.ir کشف و مطالعه کنید!
ذکر این نکته را از خاطر بردم که چیپ‌ست مادربردهای فوق‌الذکر از نوع IGP است و اولی از موتور گرافیکی HD 4200 و دومی از HD 4250 استفاده می‌کنند و اگر روزی روزگاری قصد ارتقای گرافیکی دسک‌تاپ را داشتید می‌توانید به‌طور همزمان از موتور گرافیکی داخل چیپ‌ست همراه با کارت گرافیکی مستقل استفاده کنید و حالش را ببرید!
درباره حافظه RAM نکته خاصی ندارم. پس از انتخاب مادربرد و پردازنده از یکی از برندهای معتبر خرید کنید. بهتر آن است که فرکانس حافظه منطبق بر فرکانس پیش‌فرض مادربرد باشد. به قطعات دیگری که انتخاب می‌کنید کاری ندارم، اما التماس می‌کنم که از بهترین منبع‌تغذیه موجود در بازار استفاده کنید. به همین اکتفا می‌کنم که توان منبع‌تغذیه‌ای که انتخاب می‌کنید باید بین ۲۰ تا ۳۰ درصد از توان مصرفی مجموع قطعات دسک‌تاپ بیشتر باشد و حداقل نشان ۸۰+ را کسب کرده باشد!

بازار گرم لپ‌تاپ‌های وامانده!

اعتماد از بازار داخلی لپ‌تاپ رخت بربسته است. مشتریان بی‌نوا چاره‌ای جز ابتیاع ندارد، چون نیاز دارد، اما با فراغ بال خرید نمی‌کند و این احساس وجود دارد که جایی می‌لنگد. راستش احساس درستی است و واقعیت هم موید همین است که یک پای بازار داخلی می‌لنگد. در این نوبت مطالبی درباره بازار لپ‌تاپ می‌خوانید.

اول؛ کم نیستند قطعه‌فروشانی که تا دیروز با مادربرد و پردازنده و کارت گرافیک و منبع تغذیه و کابل و کابینت و کیبرد و ماوس و نمایشگر سر و کار داشتند و یک‌شبه تغیر مسیر دادند و از وادی لپ‌تاپ سر درآوردند، چرا که خبرها زود پخش می‌شود و حتم دارم که به گوش آنها هم رسیده است که آمار فروش کامپیوترهای قابل‌حمل در بازار آمریکای شمالی دو برابر دسک‌تاپ‌ها شده است و حتم دارم که حساب و کتابی کرده‌اند و دریافته‌اند که عن‌قریب است موج خرید لپ‌تاپ به وادی ایران‌زمین برسد. پس قطعه‌فروشی را وانهاده و لپ‌تاپ‌اندازی را پیشه کرده‌اند.
کم نیستند فروشندگان این‌کاره‌ای که به‌طور تجربی و اصولی با زیر و زیر لپ‌تاپ‌جماعت آشنا هستند و اهل ادا و ادعا هم نیستند و کم نیستند فروشندگانی آن‌کاره‌ای که تاپ و لپ‌تاپ را از یکدیگر تمییز نمی‌دهند و اس و اساس‌شان با یکی دو پرسش درست و درمون بر باد می‌رود. توصیه می‌کنم صحت این مدعا را در بازارها بسنجید. فروشنده لپ‌تاپ لاجرم باید تفاوت گونه‌های متفاوت پردازنده‌ها و حتی فلسفه تولید آن را بداند. به بهانه‌های مختلف گفته‌ام و دیگر دوستان مطبوعاتی هم گفته‌اند که افزایش فرکانس دلالت بر افزایش کارایی ندارد و عامل‌های دیگری نیز در این‌میان دخالت دارند. استفاده از پردازنده با افزایش حافظه موقت (Cache) بالا که نمی‌تواند مشکلات مربوط به طراحی مادربرد لپ‌تاپ را مرتفع کند و الی آخر…

دوم؛ ذهن مشتری در هنگام خرید آسوده نیست و اگر از نام‌ها و برندها و مدل‌ها خلاص شود، وارد باتلاق گارانتی می‌شود. به جز سه چهار شرکت که قابل اعتماد هستند، نمی‌توان به دیگر شرکت‌ها چندان اعتماد کرد. هیچ‌یک از شرکت‌های فعال در بازار لپ‌تاپ اعم از سازگار و آواژنگ و ماتریس و ویستا و مادیران و دیجیتال و نقش و ایران‌رهجو و زیگورات و دلیران و بهین و غیره، مجوز تغییر قطعات مادربرد لپ‌تاپ را ندارند و در بهترین حالت اگر پایبند به شرایط گارانتی خود باشند و البته اگر قادر باشند، مادربرد را تعویض می‌کنند و اگر هم نه، دستگاه را برای تعمیر یا تعویض به خارج ارسال می‌کنند. خریدار ایرانی به چند شرکت محدود دل خوش کرده است که اگر نباشند بازار لپ‌تاپ به شبه‌بازار تبدیل می‌شود که در خور شأن ایرانی‌جماعت نیست. البته فضا آن‌قدرها هم تاریک نیست و برخی را سراغ دارم که به هر ضرب و زوری که شده به ضمانت‌نامه‌هایی که ارایه می‌کنند پایبند هستند، اما تحریم‌های بین‌المللی را هم نباید از یاد برد که مشکلات بسیاری برای این‌قبیل شرکت‌ها ایجاد می‌کنند که اگر تحریم‌ها برداشته شوند، شک نکنید که جلوه‌ای دیگر از بازار لپ‌تاپ‌ها عیان خواهد شد.

سوم؛ شایع شده است که لپ‌تاپ‌های فلان و بهمان شرکت معتبر مرجوعی هستند. یعنی لپ‌تاپی که به مشتری عرضه می‌شود، دستگاهی است که به دلایل فنی یا عدم فروش به سازنده مرجوع شده است و پس از رفع مشکلات، دوباره بسته‌بندی شده و در بازار توزیع شده است. برخی شرکت‌ها وضعیت دستگاه را بر اساس شماره سریال دستگاه مشخص می‌کنند. روی بسته‌بندی برخی لپ‌تاپ‌ها، عنوان مرجوعی (Refurbished) حک می‌شود. برخی شرکت‌ها ار شیوه بسته‌بندی متفاوتی برای لپ‌تاپ‌های مرجوعی استفاده می‌کنند تا مشتری قادر به تشخیص باشد، چرا که این‌قبیل دستگاه‌ها به‌طور معمول باید با قیمتی کمتر در بازار توزیع شوند. قاطبه خریداران ایرانی از این موضوع اطلاع ندارند و کم نیستند دوستانی که گرفتار این دستگاه‌ها می‌شوند. لپ‌تاپ‌های مرجوعی دو مشکل دارند. اول اینکه مشتری بی‌نوا پول دستگاه بی‌نقص را پرداخت می‌کند و نمی‌داند که دستگاه مرجوعی تحویل می‌گیرد و دوم اینکه برخی از دستگاه‌های مرجوعی شامل گارانتی بین‌المللی نیستند، اما با گارانتی بی‌آب و خاصیت داخلی فروخته می‌شوند. شرکت‌های معتبر داخلی از توزیع این‌قبیل لپ‌تاپ‌ها پرهیز دارند و بیشتر لپ‌تاپ‌های مرجوعی توسط فروشگاه‌هایی عرضه می‌شوند که مانند قارچ در گوشه و کنار بازار رشد یافته‌اند. قاطبه این شرکت‌ها زیر بار ارایه خدمات گارانتی نمی‌رود و انگار که آدمی از این شرکت‌ها دردسر ابتیاع کرده است. درباره بازار لپ‌تاپ باز هم می‌توانم بگویم. برای این نوبت به‌تصورم کفایت می‌کند. تا بعد!

فاش می‌گویم و از گفته خود دل‌شادم!

دو هفته پیش بود که نکاتی را به‌طور مختصر و مفید درباره بازار داخلی هارددیسک‌ها بیان کردم و گفتم که خرید هارددیسک‌های هیتاچی و وسترن دیجیتال را در اولویت قرار دهید. دوستانی؛ بنده را مورد شفقت قرار دادند که به‌تصورم متن را کامل مطالعه نکرده‌اند و همین‌طوری بنده را نواختند. تکرار می‌گنم که به گزاف سخن نگفته‌ام و هیچ عداوتی هم با سی‌گیت و سامسونگ و مکستور و امثالهم ندارم. اینکه خرید محصولات فلان برند را توصیه می‌کنم و شمایان را از ابتیاع بهمان برند بر حذر می‌دارم ربطی به کشش عشقی و شرایط روحی و روانی‌ام ندارد. عوامل متعددی برای تهیه توصیه‌نامه مورد بررسی قرار می‌گیرد. نکات زیر درباره سازندگان هارددیسک واجد اهمیت است.

تملک شرکت و سهام‌داران!
شرکت‌ها به‌شکل‌های متفاوتی اداره می‌شوند. برخی سهامی عام هستند و برخی سهامی خاص. برخی ملی هستند و برخی با شراکت چند شرکت بزرگ تشکل می‌شوند. برخی نیز در تملک شرکت‌های سرمایه‌گذاری هستند که به‌‌طور همزمان شرکت‌های مختلفی در حوزه‌های متفاوت اعم از تکنولوژی، چرم، مد، مواد پروتئینی،‌رسانه و غیره را مدیریت می‌کند. سی‌گیت از این جمله است که در تملک یک شرکت سرمایه‌گذاری است و همین چند وقت پیش بود که قرار بود به مزایده گذاشته شود. هیتاچی و سامسونگ و وسترن دیجیتال و البته توشیبا وضعیتی به مراتب بهتر دارند. یعنی از منظر مدیریتی پایدار هستند!

تملک تکنولوژی
هارددیسک‌ها از قطعات متعددی تشکیل می‌شوند و در میان سازندگان کنونی فقط هیتاچی و توشیبا هستند که می‌توانند یا علاقه دارند که تمامی قطعات اصلی هارددیسک را طراحی و تولید کنند. از آنجا که توشیبا در بازار عام حاضر نیست می‌ماند هیتاچی که هم پلاتر و هم مدارات الکترونیکی و هم هد اصلی هارددیسک را تولید می‌کند. هیتاچی در واقع همان آی.بی.ام است که قبایی دیگر بر تن کرده است. البته سامسونگ هم حرف‌هایی برای گفتن دارد، اما هنوز در میانه‌های راه است. جناب سی‌گیت سرمایه‌گذاری ویژه‌ای به این موضوع اختصاص نداده است و درآمدهای خود را به سوی توسعه درایوهای جامد سوق داده است!

میزان خرابی و سازگاری!
چنانچه مطالب وب‌سایت‌های معتبر را پیگیری کنید، خواهید دید که هارددیسک‌های سی‌گیت با مشکلات بیشتری در قیاس با رقبا دسته و پنجه نرم می‌کنند. مشکل سازگاری با سیستم‌عامل‌ها و غیرفعال شدن ناگهانی هارددیسک و افت و خیز کارایی و امثالهم از چشمان تیزبین متخصصان دور نمی‌ماند. مگر مشکل هارددیسک‌های مکستور را در ازار ایران فراموش کرده‌اید؟

وضعیت پشتیبانی داخلی
صرف‌نظر از موضوعات فنی، امر پشتیبانی فوق‌العاده مهم است. شرکت سام‌الکترونیک هارددیسک‌ها را نه خوب توزیع، و نه به درستی پشتیبانی می‌کند. مشخص است که هارددیسک را در زمره قطعات استراتژیک خود قرار نداده است. درنقطه مقابل؛ شرکت سازگار تمام قد از سی‌گیت و وسترن دیجیتال حمایت می‌کند. هیتاچی نیز بگیر و نگیر دارد، اما در کل پشتیبانی مناسبی دارد.

موخره!
حال، با توجه به مطالب بالا می‌توانید درباره انتخاب هارددیسک تصمیم‌گیری کنید. تاکید می‌کنم که عداوتی با برنده‌ها نداشته، ندارم و نخواهم داشت!

شبه‌تبلت‌ها را دوست ندارم، اما متنفر هم نیستم!

خبری نیست که درباره نمایشگاه CES‌ لاس‌وگاس منتشر شود و به تبلت‌ها نپردازد. کم نیستند دوستانی که اسیر جریان‌های رسانه‌ای نمی‌شوند و موجودات بی‌اصل و نسبی چون شبه‌تبلت‌ها را جدی نمی‌گیرند. واقعیت از چیز دیگری حکایت دارد که، میزان فروش شبه‌تبلت در سال جاری از مرز ۵۰ میلیون دستگاه فراتر خواهد رفت. شبه‌تبلت را نوآوری ویژه‌ای نمی‌دانم، اما قبول دارم که محصولی جریان‌ساز است و بر سبد خرید مخاطبان بازار اثر خواهد داشت. اگر اپل در عرضه آی‌پد پیش‌دستی نکرده بود، شک نکنید که صنعت کتاب‌خوان‌های دیجیتال یک سال بعد بدان می‌رسید. بد نیست مشخصات فنی جدیدترین کتاب‌خوان (eBook Reader) را مرور کنید. در زمان طراحی آی‌پد خبری از جوهر الکترونیکی رنگی نبود که هم‌اکنون محقق شده است، از این‌رو؛ اپل از پانل‌های فاخر IPS استفاده کرد که قیمت بالایی دارند. به‌طور عام شبه‌تبلت دستگاه چندان ارزشمندی نیست. هرگاه شبه‌تبلت توانست کارکرد جدیدی ارایه کنند که پیش‌تر عرضه نشده باشد، آن‌وقت قبول خواهم کرد که امثال آی‌پد اپل و گالاکسی سامسونگ موجودات مستقل و باهویتی هستند و شک نکنید که من هم در صف خریداران قرار خواهم گرفت. ذکر چند نکته را درباره شبه‌تبلت‌ها ضروری می‌دانم.

مشاهده متن کامل …

گریزی به خرید نامناسب ایرانی‌جماعت!

تا اطلاع ثانوی تبلت‌ها و شبه‌تبلت‌های به‌صورت محدود در بازار داخلی توزیع می‌شوند و شک نکنید که تنوع مدل‌ها از اواسط بهار حداقل هفت هشت برابر خواهد شد. خانواده تبلت‌ها جذابیتی کورکننده دارند و بسیاری از مشکلات یا بهتر بگویم کاستی‌های خود را در پس ذوق و شوق خریدار پنهان می‌کنند. دوستی دارم که ده دوازده روز قبل یک شبه‌تبلت گالاکسی سامسونگ خرید و هنوز دو هفته نشده است که از نبود کیبرد فیزیکی شکایت می‌کند. خانواده تبلت‌ها از نمایشگرهای لمسی هفت هشت اینچی استفاده می‌کنند و کیبرد فیزیکی برای تایپ ندارند. در عوض کیبرد نرم‌افزاری دارند و آنهایی که سابقه استفاده از این کیبردها را دارند خوب می‌دانند که تنها برای رفع نیازهای محدود و ضروری قابل استفاده هستند و برای تایپ مداوم زجرآور هستند. کار با این‌قبیل کیبردها سخت‌تر از کیبردهای فزیکی است و مهم‌تر آنکه کیبردهای نرم‌افزاری بخش قابل توجهی از سطح نمایشگر را اشغال می‌کند و حداکثر چهار پنج اینچ برای نمایش باقی خواهد ماند، چه شود!
قصد آن دارم تا با ذکر مثال بالا، بر انتخاب درست، هوشمندانه و فارغ از هرگونه جوگیری تاکید کنم. فکر می‌کنید مخاطب اصلی دستگاه‌های آی‌پد شرکت اپل کیست؟ چرا کاربری که به‌طور مشخص باید از یک لپ‌تاپ سبک‌وزن دوازده اینچی استفاده کند، راه کج می‌کند و آی‌پد می‌خرد؟ چرا خریدار لپ‌تاپک (Netbook) کج‌سلیقگی می‌کند و لپ‌تاپ چهار اینچی دو کیلوگرمی می‌خرد؟ چرا مخاطب گوشی‌های هوشمند خساست می‌کند و گوشی میان‌قیمت می‌خرد؟ چرا خریدار دسک‌تاپ‌های ارزان‌قیمت که انتظار خاصی از کامپیوتر انتظار ندارد، توصیه‌های مکرر همکاران را برای استفاده از لپ‌تاپک‌های اقتصادی نادیده می‌گیرد؟ و قس علی‌هذه!
از این‌دست مثال‌ها تا دل‌تان بخواهد در کیسه دارم تا ثابت کنم که قاطبه خریداران ایرانی محصولات دیجیتال چه در بازار داخلی و چه در بازارهای جهانی، خوب انتخاب نمی‌کنند و بد می‌خرند. شاید به‌همین دلیل باشد که بخش عمده‌ای از محصولاتی که در سازمان و شرکت‌ها و خانه‌ها جا خوش کرده‌اند کارایی لازم را ندارند و نیازها را آن‌گونه که باید مرتفع نمی‌کنند. پس چه باید کرد؟ طبیعی است که هزینه دیگری پرداخت می‌شود و محصول نونواری دیگزی وارد چرخه مصرف می‌شود و پس از مدتی همان می‌شود که پیش‌تر بر پیشینیان گذشته است و باز هزینه می‌شود و الی‌آخر.
انتخاب صحیح محصول، نیازمند تبعیت از روش موفق نیازسنجی، امکان‌سنجی و اقدام به خرید است. در این‌باره بسیار گفته‌ام. حوصله کردید آی.تی.باز را ببینید!