شیوه یادگیری،‌ پایه دوم شبکه‌های انسانی

پیش‌تر گفتم که شیوه‌های یادگیری، مبنای قاطبه شبکه‌های انسانی هستند. اصطلاح «شیوه یادگیری» را معادل Learning Method آورده‌ام، چرا که این اصطلاح را در برخی منابع معادل Learning style ذکر می‌کنند که داستان دیگری دارد.  شیوه یادگیری نگاه کلان دارد و درباره کلیت مقوله یادگیری درباره نوع بشر صحبت می‌کند، اما سبک یادگیری مفهوم است که درباره چگونگی فهم و درک‌مان از محیط صحبت می‌کند. مثالی می‌زنم؛ کم نیستند دوستانی که باید در محضر استاد اجلال نزول کنند و صدای استاد را بشنوند. برای برخی دیگر، امر یادگیری از طریق شکل‌ها و نمودارها بهتر است. از منظر دیگر؛ برخی باید با کلیات مبحث آشنا شوند تا درکی از درس پیدا کنند،‌ در نقطه مقابل برای برخی دیگر باید ابتدا جزئیات داستان روایت شود تا ایشان تصویری از کلیات در ذهن‌شان ترسیم کنند. اینها درباره سبک یادگیری صحبت می‌کنند که ده بیست سال پیش توسط دیوید کلب (D.Kolb) و همسر محترم‌شان مطرح شد و به شیوه چرخشی کلب معروف است. اما شیوه یادگیری، مقوله دیگری است که قرار است در نوشتار حاضر درباره‌اش صحبت کنیم و همان است که به زعم حقیر، سنگ بنای بیشتر شبکه‌های انسانی یا به قول برخی دوستان شبکه‌های اجتماعی است!

شیوه‌های یادگیری!

به نظرتان یک کودک خردسال زبان را چگونه یاد می‌گیرید؟ بی‌شک کلاسی مدرسه‌ای مکتبی چیزی وجود ندارد و تمامی خردسالان نازنین، سخن گرفتن را با تته پته و گفتن کج و معوج و تلفط‌های نادرست کلمه‌ها و بیان جمله‌های ناقص آغاز می‌کنند. به طور کلی و بر اساس تعریف سازمان‌های بزرگ،‌یادگیری بر سه قسم است:

  • یادگیری رسمی (Formal)
  • یادگیری غیررسمی (Non-formal)
  • یادگیری تجربی (Informal)

درباره ترجمه اصطلاح‌های بالا هیچ ادعایی ندارم و اگر ترجمه بهتری دم دست‌تان است بگویید تا درباره‌اش به نتیجه برسیم. و اما بعد… مشاهده متن کامل …

مقدمه‌ای بر خاست‌گاه شبکه‌های انسانی

مقوله «شبکه‌های انسانی» یا «شبکه‌های اجتماعی» ذیل کدام‌یک از حوزه‌های تخصصی دسته‌بندی می‌شود؟ علوم اجتماعی، روان‌شناسی اجتماعی، علوم کامپیوتر، هوش مصنوعی، نظریه سیستم‌ها و گروه‌ها، نظریه‌های آموزش، علوم ارتباطات و الی آخر…

مقوله «شبکه‌های انسانی» بی‌شک مفاهیم عمیق، کاربردی و درست و درمانی از حوزه‌های تخصصی به عاریت گرفته است و دقیق‌تر این می‌شود که نه ذیل آنهاست و نه از آنها جداست. شاید حوزه میان‌رشته‌ای (inter-discipline) بهترین عنوان قابل اطلاق به این مقوله باشد!

در وب فارسی که پرسه بزنید، دست‌گیرتان می‌شود که بچه‌های حوزه علوم ارتباطات بیشتر در این حوزه فعالیت می‌کنند. از بیشتر فارغ‌التحصیلان علوم ارتباطات هم که جویا شوید، مقوله «شبکه‌های انسانی» (social network) را زیرمجموعه مقوله «رسانه‌های اجتماعی» (social media) قلمداد می‌کنند و لاغیر!

بر آن نیستم تا حکم درستی یا نادرستی چنین برداشتی را در نوشتار حاضر صادر کنم که نه می‌خواهم و نه می‌توانم. شدنی هم نیست، چرا که بالادستی یا پایین‌دستی بودن مقوله «شبکه انسانی» به موقعیت و منظرتان وابسته است. از منظر علوم ارتباطات بدیهی است که «شبکه‌های انسانی» زیرمجموعه مقوله فراخ «رسانه‌های اجتماعی» است. از منظر آموزش اما چیدمان اجزاء اصلی داستان متفاوت است و همین‌طور الی آخر!

در نوشته‌هایی که از این پس در آی.تی.باز منتشر خواهند شد به موضوع شبکه‌های انسانی از زوایه‌ای نگاه خواهم کرد که کمتر مورد توجه این‌کاره‌های فعال در وب فارسی قرار گرفته و شک ندارم که بیشتر اصطلاح‌های که در این نوشته‌ها استفاده خواهد شد برای قاطبه مخاطبان غریب خواهد بود. قول می‌دهم در کوتاه‌ترین زمان ممکن با این منظر اخت می‌شوید و خواهید دید که وادی «شبکه‌های انسانی» بهتر و دقیق‌تر تحلیل می‌شوند. برای انتقال کامل‌تر مفاهیمی که در ذهن دارم، نمونه‌های موجود بسیاری به عنوان مصداق‌ها مطرح خواهد شد. بی‌شک ذکر مصداق‌ها ضریب درک مطالب را افزایش می‌دهد!

مقوله «شبکه‌های انسانی» بر پایه‌هایی بنا شده که در نگاه اول بی‌ربط نشان می‌دهند، اما خواهیم دید که اتفاقا باربط‌ترین هستند. از این رو؛ مقوله «شبکه‌های انسانی» یا به قول شما «شبکه‌های اجتماعی» را با بررسی دو گونه «یادگیری رسمی»۱ و «یادگیری تجربی» ۲ آغاز می‌کنم.

تا بعد!

۱  formal learning

۲ informal learning

وانهادن نوشتن را وانهاده‌ام،‌ بس است دیگر!

۱۹ اسفند ۱۳۹۱ ۷ دیدگاه‌ها

اواسط سال ۹۰ قرار بود نسخه دوم آی.تی.باز را منتشر کنم و نسخه کنونی را به زیردامنه ver1.itbaz.ir منتقل کنم که نشد. حتی یک مرتبه در اوایل همین سال ۹۱ بود که عزمم را جزم کردم تا تغییراتی عمده در آی.تی.باز اعمال کنم که باز هم نشد و هک شدن سرور محترم وب‌سایت، تمامی برنامه‌ها را هوا کرد. راستش برای سال جدید برنامه‌ریزی کرده‌ام و چند حرکت جدید را آغاز خواهم کرد. به طور مثال؛ قصد آن دارم تا به طور جدی درباره کنکور کارشناسی ارشد مدیریت فناوری اطلاعات بنویسم و اگر فرصتش مهیا شد،‌ درباره کنکور کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، مدیریت سیستم و بهره‌وری هم خواهم نوشت. البته اگر فرصتش مهیا شود. راه‌اندازی بخش ارشد مدیریت مشروط به شرکت اینجانب در کنکور سراسری است که الحمدلله موفقت اصولی‌اش را از مجلس شورای زندگی اخذ کرده‌ام، می‌ماند همت‌اش که مدتی است درباره‌اش فکر خواهم کرد. علی‌ای‌حال؛‌ گفتم بدانید که تغییرات شگرفی در حال وقوع است. همین و سعی می‌کنم بیشتر خودم را لوس نکنم!

در ضمن؛ تا اطلاع ثانوی همین‌طور قالب عوض خواهم کرد!

گفته‌های زیر مربوط به همان دو سال پیش است که حرفش را زدم و تاریخ‌شان منقضی شده است:

اول اینکه؛ برخی از دوستان ما در حوزه آی.تی که زیر و زبر اطلاعات‌شان درباره دنیای تکنولوژی را از دیگر روزنامه‌ها اخذ می‌کنند، تا درباره پیشرفت مراکز تحقیقاتی در رابطه با چیپ‌های فلش خبری چیزی می‌خوانند، جوگیر می‌شوند و مرگ هارددیسک‌ها را اعلام کرده و فاتحه‌اش را هم می‌خوانند. راستش از این خبرها نیست و خیال‌تان را راحت کنم که هارددیسک‌های نازنین حداقل تا هفت هشت سال دیگر هستند و می‌چرخند و حال چیپ‌های فلش را در قوطی کبریت محبوس می‌کنند. از یک‌سو؛‌ چیپ‌های فلش متفرعن در قیاس با هارددیسک‌ها چنان گران هستند که گمان نمی‌کنم افت قیمت‌شان ظرف دو سه سال آینده چنان باشد که جرأت رقابت با هارددیسک‌ها را پیدا کنند و از دیگرسو؛ شرایط چیپ‌های فلش چندان پایدار نیست و تکنولوژی‌های دیگری در شرف عرضه هستند که معایب چیپ‌های فلش را مرتفع کرده و خیلی هم گران نیستند.

دیگر اینکه؛ شاید ساختار صفحات میانی هفته‌نامه ظرف هفته‌های آتی تغییر کند و شاید هم نه. اما بی‌شک تیم دیگری برای تهیه مطالب این دو صفحه با هفته‌نامه همکاری خواهد کرد که آرزو داریم توفیق یارشان باشد. پس حلال‌مان کنید اگر بد نوشتیم، یا خاطرتان را رنجاندیم. اگر اجازه فرمایند، بابهانه یا بی‌بهانه خواهیم نوشت و در صفحات دیگر هفته‌نامه حاضر خواهیم بود.

آخر آنکه؛ ساختار مجله آی.تی.باز از یکی دو هفته دیگر دگرگون خواهد شد. پیش‌تر گفته بودم که آی.تی.باز مجله است و محلی برای پرداختن به حوزه دیجیتال از منظرهای گوناگون. پیش‌تر؛ مطالبی را که در هفته‌نامه‌ها و جراید دیگر منتشر می‌کردم در این موضع قرار می‌دادم. نوشتن را مدتی است که متوقف کرده‌ام و قصد آن دارم تا بیش‌تر به مجله آی.تی.باز برسم. مطالب کنونی آی.تی.باز از دو هفته دیگر به آدرس ver1.itbaz.ir منتقل می‌شود و سه آی.تی.باز دیگرنیز  به این جمع اضافه خواهند شد که در زمینه عکس دیجیتال (عکس‌باز)، قالب گرافیکی (تم.باز) و قوانین سایبر (؟) فعالیت خواهند کرد. البته بنده نیز دو بخش مستقل را راه‌اندازی خواهم کرد. اولی متن.باز است که درباره محتوا و سیستم‌های مدیریت محتوا صحبت می‌کند و دومی؛ به‌طور حرفه‌ای درباره مدیریت فناوری اطلاعات، تجربه‌ها و فریم‌ورک‌های مرتبط مانند ISO/IEC20000 و ITIL و COBIT و امثالهم صحبت خواهد کرد. اطلاع‌رسانی کامل درباره هر یک از بخش‌های جدید از سه هفته دیگر در نسخه دوم مجله آی.تی.باز ارایه خواهد شد.

چرا استفاده از مرورگرهای کروم و فایرفاکس به صرفه و صلاح کاربران است؟

در نگاه اول صحبت درباره مرورگرهای اینترنتی ربط چنانی به صفحات بازار ندارد، اما پیش‌تر گفته‌ام که صفحات بازار، صرفه و صلاح کاربران در انتخاب، خرید، استفاده و نگهداری از امکانات دیجیتالی را پوشش می‌دهد. از این‌رو؛ ارایه مشاوره به کاربران برای انتخاب مرورگر مناسب و استفاده صحیح از امکاناتی که ارایه می‌کنند از وظایف متولیان صفحات بازار است.
ظرف سه ماه گذشته اتفاقات جالبی در دنیای مرورگرها رخ داده است. مایکروسافت نسخه نهم آی.ئی را برای ویندوز ویستا و ویندوز ۷ ارایه کرده و مرورگر سافاری شرکت اپل به نسخه ۵.۰۵ ارتقا یافته و اپرا نیز نسخه ۱۱.۵۰ را منتشر کرده است. از همه جالب‌تر انتشار نسخه پنجم فایرفاکس توسط بنیاد موزیلا و ارتقا گوگل کروم به نسخه ۱۲ است. جهت اطلاع؛ مشخصات فنی مرورگرها را در جدول زیر آورده‌ام.

مشاهده متن کامل …

درباره کارت‌های حافظه Secure Digital بیشتر بدانیم!

تا پنج سال پیش حوالی چهار پنج فرمت متفاوت از کارت‌های دیجیتال حافظه فلش در بازار توزیع می‌شد و خریدار هم داشت، اما جدال پنهانی میان فرمت‌های گوناگون در جریان بود که سرانجام نمایان شد و شرایطی را موجب شد که کارت‌هایی که ضعفی، محدودیتی، چیزی داشتند از گردونه خارج شدند. گمان نمی‌کنم که چشم و گوش خریدار کنونی با فرمت‌های xD picture یا SmartMedia آشنا باشد. توشیبا چهار سالی می‌شود که از فرمت SmartMedia دست شسته است و دو سال پیش بود که بالاخره المپیوس و فوجی‌فلیم به توقف توزیع فرمت xD Picture رضایت دادند و دوربین‌های دیجیتال‌شان را با پشتیبانی از فرمت‌های SD و MMC روانه بازار کردند.
هم‌اکنون چهار فرمت حافظه SD و MMC و MS و CF زنده هستند. کارت‌های MMC که مخفف MultiMediaCard هستند عن‌قریب است که از بازار خارج شوند. البته گونه‌های جدید MMC قابلیت‌های فوق‌العاده‌ای دارند، اما سازگاری چندانی با دستگاه‌های دیجیتال ندارند. نه اینکه نخواهند سازگار باشند، بلکه سازندگان محصولات دیجیتالی تمایل چندانی به پشتیبانی از این فرمت ندارند. شنیده‌ام که تولید کارت حافظه MMC متوقف شده است. راست و دروغش را نمی‌دانم، اما فرمت MMC را بی‌خیال شوید!
می‌ماند Memory Stick جناب سونی که مانند گذشته‌ها رجزخوانی نمی‌کند و دریافته است که اگر بر انحصارگرایی سونی برای استفاده از کارت‌های حافظه MS اصرار کند، قافیه را به خاندان SD باخته است. چنین است که در دوربین‌های جدیدی که روانه بازار کرده، علاوه بر فرمت MS از فرمت حافظه SDHC نیز پشتیبانی می‌کند. شک نداشته باشید که گونه‌های متفاوت خاندان MS اعم از MS pro و MS Duo رشدی نخواهد داشت و رفتار سونی در پشتیبانی از فرمت SD بی‌شک بازار فرمت MS را محدودتر خواهد کرد. به‌بیان دیگر؛ سونی می‌داند که کارت‌های حافظه فلش خاندان Memory Stick توان رقابت با خاندان SD را ندارند و ظرف سال‌های آتی از بازار خارج خواهند شد. البته سونی علاقه دارد تا آنجا که ممکن است از ظرفیت بازار برای فروش کارت‌های MS استفاده کند که این کار را خواهد کرد. پس اگر مجبور نیستید، یعنی سونی مجبورتان نکرده، خرید کارت‌های خاندان Memory Stick را بی‌خیال شوید. چرایی‌اش را خواهم گفت!

مشاهده متن کامل …

آه سیمبین دامن نوکیا را گرفت!

۲۵ تیر ۱۳۹۰ یک دیدگاه

آن هنگام که نوکیا شکر خورد و به‌طور رسمی جایگزینی سیستم‌عامل سیمبین با ویندوز مایکروسافت را اعلام کرد، بخش قابل توجهی از سهم بازار گوشی‌های هوشمند را در سطح جهان از دست داد. ظرف دو سه ماه از رتبه اول به سوم نقل مکان کرد. جالب این است که افت سهم بازار گوشی‌های هوشمند به بخش‌های دیگر بازار نوکیا هم سرایت کرده است. برای جلوگیری از کاهش بیشتر سهم، عقلای نوکیا گردهم آمده و تصمیم گرفتند که قیمت برخی از گوشی‌های هوشمند را تا ۱۵ درصد کاهش دهند. کم نیستند خبرگانی که حرکت نوکیا به سوی مایکروسافت را انتخابی هوشمندانه قلمداد می‌کنند که ثمراتش پس از دو سال نمایان خواهد شد. می‌گویند که رشد اندروئید در سال ۲۰۱۴ متوقف خواهد شد!

عرضه پلی‌ستیشن ۴ در پایان زمستان!

سونی ژاپنی بالاخره پذیرفته که رقابت در بازار کنسول‌های بازی را با نینتندو و مایکروسافت ادامه دهد و به‌طور رسمی اعلام کرده که مذاکرات فشرده‌ای را برای تولید نسل چهارم کنسول‌های پلی‌ستیشن با برخی از سازندگان مطرح تجهیزات الکترونیکی دنبال می‌کند تا این دستگاه را در اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی تولید و برای عرضه در هفته‌های پایانی زمستان مهیا کنند. از فاکسکان و پگاترون به‌عنوان طرف‌های اصلی مذاکره یاد می‌کنند. فاکسکان به شدت درگیر تولید محصولات اپل است و به نظر می‌رسد پگاترون تایوانی برنده مذاکرات باشد. به‌ زعم بسیاری از کاربلدهای این حوزه، سونی و مایکروسافت مذاکرات محرمانه‌ای را برای ادغام بخش کنسول‌های بازی دنبال می‌کنند. علی‌الظاهر باید منتظر اتفاقات عجیبی در وادی کنسول‌های بازی باشیم!

ماوس جدید اسوس با تایید لامبورگینی!

اسوس تایوانی که سال‌های سال است تولید محصولات دیجیتالی با نام تجاری لامبورگینی را در انحصار دارد همین هفته پیش از ماوس جدیدی رونمایی کرد که بر اساس طرح ماشین Concept S خودروسازی لامبورگینی طراحی شده و بی‌سیم است و از فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز برای انتقال داده‌ها به کامپیوتر مادر بهره می‌برد و گفته شده که تا فاصله ده دوازده متری قابل استفاده است و هفت کلید قابل تنظیم دارد و وزنش را نمی‌دانم، اما طول و عرض و ارتفاعش از ۱۰۷ در ۶۸ در ۳۶ میلی‌متر فراتر نمی‌رود و روزولوشن حسگر نوری تحتانی‌اش بین ۸۰۰ تا ۲۵۰۰ نقطه در اینچ قابل تنظیم است و اگر خریدار باشید در اروپا ۳۸ یور قیمت دارد.

پردازنده هشت‌هسته‌ای تگرا

چهار پنج هفته پیش بود که گفتیم نسل سوم پردازنده‌های تگرا چهارهسته‌ای است و با نام تجاری TEGRA KAL-EL توزیع می‌شود. همین دیروز خبر آمده که نسل چهارم خاندان تگرا که WAYNE نام دارند و از قرار معلوم هشت‌هسته‌ای هستند با تکنولوژی ۲۸ نانومتری ساخته خواهند شد و قبل از پایان سال جاری میلادی در اختیار سازندگان گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها قرار داده خواهند شد. کارایی پردازنده‌هاینسل KAL-EL به‌طور سمی پنج برابر TEGRA2 است و انویدیا به‌طور رسمی اعلام نکرده، اما قرار است که کارایی پردازنده‌های نسل WAYNE حوالی ده برابر TEGRA2 باشد. جهت اطلاع عرض می‌کنم که پردازنده‌های نسل تگرا از معماری ARM بهره می‌برند!

HTC و تصاحب S3 Graphics

سال ۲۰۰۱ میلادی بود که VIA technology تمامی سهام شرکت S3 Graphic را برای ارتقای کیفی موتورهای گرافیکی پردازنده‌ها و چیپ‌ست‌ها خریداری کرد. اندکی بعد مجموعه WTI نیز وارد معرکه شد و بخش از سهام S3 را در اختیار گرفت. پس از ده سال، شرکت HTC بزرگ‌ترین سازنده گوشی‌های هوشمند در عالم هستی نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار بابت تصاحب دار و ندارد S3 Graphics  پرداخت کرده و توافق‌نامه رسمی به امضای طرفین رسیده است. کم نیستند تحلیل‌گرانی که رفتار HTC در این‌باره را غیرشفاف ارزیابی کرده و اذعان داشته‌اند که HTC در عوض تصاحب S3 می‌توانست مجوز اختراعات و دستاوردهای موردنیازش را از این مجموعه را با قیمتی کمتر و البته دردسرهای محدودتر کسب کند.

استقبال از موبایل‌های سامسونگ

بین خودمان بماند که تا همین دو سه سال پیش اگر رفیقی آشنایی بچه‌محلی همکاری موبایل سامسونگ ابتیاع می‌کرد مدت‌ها باید هجمه‌ها و تحقیرها و تکه‌پرانی‌های اطرافیان را تحمل می‌کرد. اما باید صادق بود و واقعیت را پذیرفت که سامسونگ هم موبایل‌های درست و درمانی تولید می‌کند. شرایط تغییر کرده است و شرایط نوکیا و سونی‌اریکسون همچون گذشته‌ها نیست. خبرگزاری‌ها اعلام کردند که بیش از سه میلیون دستگاه گوشی هوشمند Samsung S II که از سیستم‌عامل اندروئید ۲.۳ و دو هسته پردازشی Cortex A9 و نمایشگر AMOLED+ با رزولوشن ۸۰۰ در ۶۰۰ برخوردار است ظرف دو ماه خریداری شده است. هم‌اکنون می‌توان باور کرد که گوشی‌های هوشمند و تبلت‌های ساموسنگ برای محصولات قرتی‌مسلک اپل خطرآفرین باشند!

پاورهای آدمیزادی بخرید!

۲۵ تیر ۱۳۹۰ یک دیدگاه

کم نیستند دوستانی که کامپیوترشان را همان اول صبح، قبل از اینکه چشم‌شان را باز کنند روشن می‌کنند و گاه یادشان می‌رود که شب، قبل از خواب خاموش‌شان کنند. همین می‌شود که برق مصرف از حد مجاز بالا می‌زند و پدر محترم خانواده هی جز می‌زند و بیل گیتس و امثالهم را لعن و نفرین می‌کند. پیش‌تر می‌گقتم که اگر پاوری که برای خرید انتخاب کرده‌اید، فاقد تکنولوژی Passive PFC است، بی‌خیالش شوید، اما از امروز می‌گویم که اگر تکنولوژی Active PFC داشت که داشت. اگر هم نداشت بدانید که پول‌تان را هدر داده‌اید و راستش تازه خبردار شده‌ام که تکنولوژی Passive PFC آن‌طور که باید، کارآمد نیست. از ما گفتن بود، خود دانید!
 

سامسونگی که می‌شناسم!

یک. مربوط به چهار پنج ماه پیش می‌شود و نمی‌دانم در خاطر دارید یا نه، که آی.بی.ام و سامسونگ تفاهم‌نامه‌ای امضا کرده و گل گفتند و شنیدند و خندیدند و بهترین‌ها را برای یکدیگر آرزو کردند. مفاد تفاهم‌نامه آن بود که آی.بی.ام و سامسونگ درهای هزار قفله مراکز تحقیقاتی‌شان را بر روی محققان یکدیگر گشوند و دسترسی به مشخصات فنی بیش از پنجاه هزار  اختراعاتی را که در ده سال اخیر ثبت کرده‌اند امکان‌پذیر کردند.  این را هم یادآور می‌شوم که آی.بی.ام رکورددار ثبت اختراع است و سامسونگ هم در جایگاه دوم جا خوش کرده و جالب اینکه مجموع اختراعات این دو شرکت بیش از مجموع اختراعات شرکت‌های مایکروسافت، کانون، پاناسونیک، توشیبا، سونی، اینتل، ال.جی و اچ.پی است. از این‌رو؛ سامسونگ به مدد دسترسی به اختراعات ناب آی.بی.ام که زبانزد خاص و عام است، باب جدیدی را در طراحی محصولات دیجیتالی خواهد گشود و پیش‌تر تجربه نشده است. یعنی چشم‌ها را باید شست و سامسونگ را جور دیگر باید دید.

دو. اپل و سامسونگ در سرزمین آمریکا حسابی سرشاخ شده‌اند و خبر آمده که اگر اپل به‌طرق قانونی در پی محدودسازی عرضه و فروش چهار مدل از محصولات سامسونگ در خاک ایالات متحده است و تمامی نیروهای پشت پرده را نیز برای ضربه فنی سامسونگ فراخوانده است. هم‌اکنون دموکرات‌ها بر سریر قدرت تکیه زده‌اند و بدانید بد نیست که استیو جابز رفیق فابریک قاطبه سیاست‌مداران گردن‌کلفت دموکرات‌مأب اعم اوبامای رئیس‌جمهور، بیل کلینتون خانواده‌دوست و ال‌گور (معاون اول جناب کلینتون) و جان کری سناتور است. چنان‌که برخی از این حضرات برای مدتی در خانه اشرافی استیو جابز اقامت داشته‌اند. البته سامسونگ هم بی‌دفاع نیست. بخش قابل توجهی از سهام سامسونگ در اختیار سیاست‌مداران آمریکائی است و ایشان خوش ندارند که مسیر موفقیت سامسونگ مسدود شود.

سه. بین خودمان بماند که اپل و سامسونگ خیلی هم پایبند اخلاق حرفه‌ای نیستند و اگر فرصتی دست دهد، هست و نیست رقیب را بر باد می‌دهند. اتصال سامسونگ به آی.بی.ام خیلی از شرکت‌ها ترسانده است. این‌قبیل شرکت‌ها اگرچه در ظاهر رقیب قسم خورده هستند، اما در پس ماجرا، خط و خط‌کشی‌هایی دارند و هر یک در دسته‌ای خاص قرار می‌گیرند. آی.بی.ام و ای.ام.دی و وسترن‌دیجیتال و سامسونگ  و به گمانم سی‌گیت در یک دسته قرار دارند، چرا که آی.بی.ام مدت‌هاست که در سطح بالا به محققان و کارشناسان فنی ای.ام.دی مشاوره می‌دهد و سال‌های پیش و در اوج بحران شرکت‌ها ذخیره‌سازی، وسترن‌دیجیتال را از ورشکستگی نجات داده و با سامسونگ تفاهم‌نامه نامحدود دسترسی به اختراعات امضا می‌کند. طبیعی است که سامسونگ بخش ذخیره‌سازی خود را به غیربه نمی‌فروشد و همین‌که بخش قابل توجهی از سهام سی‌گیت به‌طور غیرمستقیم در اختیار آی.بی.ام است برای درک ماجرا کفایت می‌کند. در سوی دیگر ماجرا اپل است که سه چهار سال پیش از آی.بی.ام به‌عنوان پدرخوانده آن‌طرفی‌ها جدا شد و با اینتل عقد اخوت بست. پس جدال سامسونگ و اپل را نباید جدال دو شرکت خوش‌قریحه در تولید محصولات دیجیتالی دانست که ماجرا چیز دیگری است و جدال این حضرات به‌طور کامل سیاسی است!

چهار. اگر ماجرای اپل و سامسونگ را پیچیده نبینیم، داستان این می‌شود که اپل از توزیع محصولات جدید و البته خوش رنگ و لعاب سامسونگ شامل گوشی‌های Galaxy S 4G و Infuse 4G و Droid و تبلت GalaxyTab 10.1 واهمه دارد و می‌داند و می‌ترسد که این محصولات در دو جبهه قیمت و امکانات، بازار خانواده‌های آی‌پد و آی‌فون را با خاطره مواجه کنند. بی‌شک اندکی بعد انگشت اتهام متوجه لپ‌تاپ‌های سری ۹ سامسونگ هم خواهد شد و پیش‌بینی می‌شود که توسط اپل متهم به کپی‌برداری بی‌مجوز از مک‌بوک‌ایر شود!

پنج. موفقیت‌های سامسونگ در حوزه سیستم‌های قابل‌حمل اعم از گوشی‌موبایل و تبلت و کامپیوترهای سبک‌وزن و نت‌بوک و هارددیسک‌های قابل‌حمل بی‌دلیل نیست. سامسونگ همانند اپل از شیوه مدیریت جدیدی استفاده می‌کند که استراتژی اقیانوس آبی خوانده می‌شود. استفاده از مشاوران فرانسوی‌تباری که در این مکتب درس خوانده‌اند، تحول بزرگی در شیوه مدیریت سامسونگ ایجاد کرده و به‌گمانم اپل بی‌نوا نیک می‌داند که با چه غول بی‌شاخ و دمی طرف است و همین است که این‌گونه دست و پا می‌زند.
سامسونگی که به‌شخصه بسیاری از محصولاتش را دوست ندارم با سامسونگ چهار پنج سال پیش تفاوت‌های شگرفی دارد. دو سه سال بعد خواهید دید که سامسونگ سهم قابل توجهی از بازار گوشی‌های هوشمند، تبلت، نت‌بوک و لپ‌تاپ را در اختیار خواهد داشت و همزمان، سیر نزولی اپل آغاز خواهد شد.

پردازنده‌هایی که خریدشان روح بشر را رستگار می‌کند!

چند صباحی که درباره پردازنده‌ها صحبت نکرده‌ام. چرایی‌اش بماند برای بعد، اما گفتم حالا که امتحانات قاطبه دوستان تمام شده، بد نیست چهار پنچ پردازنده مناسب برای بازی را معرفی کنم. بازی‌ها همواره آزمون‌های درست و درمانی برای سنجش کارایی پردازنده‌ها هستند. البته این موضوع همواره صادق نیست و برخی پردازنده‌ها اگر کارایی فوق‌العاده‌ای در بازی‌ها نشان می‌دهند، اما برای انجام برخی کاربری‌های خاص مناسب نیستند و بالعکس. یعنی برخی پردازنده‌ها اگرچه مایه شرمندگی سازنده در اجرای بازی‌های معمولی هستند، اما برای برخی کاربری‌ها لنگه ندارند. سال‌های سال است که Core 2 Quad Q6600 را مثال می‌زنم که پرمصرف است و در بازی‌ها آبروی هر موجود چهارهسته‌ای را در باد می‌دهد، اما نعمتی بی‌مثال برای کاربرانی است که در زمینه پردازش صدا فعالیت می‌کنند. پس اگر کاربری ویژه‌ای در ذهن ندارید و کارتان با دستگاه منحصر به بازی و کار گرافیکی با امثال فتوشاپ و وب‌گردی و کار با نرم‌افزارهای اداری و برنامه‌های شناخته‌شده است، بدانید که بازی‌ها، آزمون فوق‌العاده‌ای برای سنجش کارایی پردازنده‌ها هستند. این نکته را بگویم و اصل مطلب را آغاز کنم که کیفیت اجرای برخی نرم‌افزارها رابطه مستقیمی با مشخصات فنی پردازنده دارد. به‌طور مثال فرکانس پردازنده برخی نرم‌افزارها از اساس اهمیت ندارد و تعداد هسته پردازشی اولویت دارد، حال آنکه مدلی دوهسته‌ای با فرکانس بالا برای برخی دیگر از نرم‌افزارها بر مدلی چهارهسته‌ای با فرکانس متوسط اولویت دارد. آنچه در ادامه می‌خوانید، پردازنده‌هایی هستند که نتایج فوق‌العاده‌ای در آزمون بازی کسب کرده‌اند و برای عشاق بازی و البته کاربران عام توصیه می‌شوند.

مشاهده متن کامل …

آیا زمان هجرت به حافظه‌های DDR4 فرا رسیده است؟

آیا نسل حافظه‌های DDR3 کارائی خود را از دست داده‌اند؟ آیا نسل حافظه DDR3 می‌توانند هم پای پردازنده‌های جدید حرکت کنند؟ آیا زمان استفاده از حافظه‌های نسل DDR4 فرا رسیده است؟

اول. اوایل سال ۲۰۰۹ میلادی بود که حافظه‌های نسل DDR3 با حمایت امثال اینتل و سامسونگ بخشی از سهم بازار حافظه‌های DRAM را در اختیار گرفتند. در آن هنگام، پردازنده‌های نسل Core 2 Duo با همراهی حافظه‌های DDR3 در بازار توزیع شدند. البته اگر جنگ سی و سه روز اسرائیل علیه لبنان نبود، شرایط متفاوت بود، چرا که مقاومت حزب‌الله لبنان در روزهای دوم یا سوم جنگ، کارخانه اینتل در حیفا را هدف قرار داد و بخش‌هایی از آن را ویران کرد. از قرار معلوم پردازنده‌های دوهسته‌ای Core 2 Duo در این کارخانه تولید می‌شدند که عرضه آنها با تاخیر مواجه شد. در همان هنگام،‌ای.ام.دی در کارخانه درسدن خود در آلمان مشغول تولید پردازنده‌های دوهسته‌ای Athlon64 X2 با همراهی حافظه‌های نسل DDR2 بود و مهاجرت مادربوردها در حمایت از نسل حافظه DDR3 را به دو دلیل اصلی ضروری نمی‌دانست. اول اینکه؛ حافظه‌های DDR2 به‌طور کامل از پردازنده‌های دوهسته‌ای و حتی چهارهسته‌ای پشتیبانی می‌کردند و مشکلی در این‌باره مشاهده نشده بود و دوم اینکه؛ تغییر نسل حافظه مصرف‌کنندگان را وادار به خرید مادربورد جدید می‌کرد. در آن هنگام که بازارهای جهانی با بحران مالی دست و پنجه نرم می‌کردند، ای.ام.دی چنین انتخابی را صحیح نمی‌دانست. در همان سال نزدیک به ۱۵۵ میلیون قطعه حافظه DDR3 فروخته شد. خیز بلند حافظه‌های DDR3 برای تسلط بر بازار حافظه آغاز شده بود.

دوم. ای.ام.دی بالاخره در اواسط سال ۲۰۰۹ میلادی با معرفی پردازنده‌های Phenom و نسل جدید پردازنده‌های Athlon از خر شیطان پایین جست و سازگاری با نسل حافظه DDR3 را در دستور کار قرار داد تا اینکه پردازنده‌های نسل Phenom II و پس از آن Athlon II را در اواخر همان سال با سوکت جدید AM3 معرفی کرد و مهر تایید بر حاکمیت بلامنازع حافظه‌های DDR3 زد. این‌چنین بود که حافظه‌های DDR3 بر دوسوم بازار تسلط یافتند و پیش‌بینی شده است که سهم خود را از بازار در خلال سال جاری میلادی تا حوالی ۹۰ درصد افزایش خواهند داد. حتی پیش‌بینی شده که نسل حافظه DDR3 از لحاظ فنی می‌تواند حداقل تا سه سال دیگر نیز ملازم پردازنده‌ها باشد. همان‌طور که در جدول ملاحظه می‌کنید، افول حافظه‌های DDR3 از اواخر سال ۲۰۱۳ آغاز خواهد شد و در اواسط سال ۲۰۱۵ شاید کنترل نیمی از بازار حافظه‌های DRAM را در اختیار داشته باشد و شاید هم کمتر. از نسل‌های حافظه در حال انقراض به‌طور معمول در کارت‌های گرافیکی ارزان‌قیمت استفاده می‌شود. سازندگان کارت‌های گرافیکی در مدل‌های فاخر و حتی میان‌قیمت از حافظه‌های نسل GDDR3 و GDDR5 استفاده می‌کنند و در گونه‌های ارزان‌قیمت نیز از حافظه‌های DDR2 بهره می‌برند! دور نیست که حافظه‌های DDR3 از بازار خارج شوند و در بطن کارت‌های گرافیک ارزان‌قیمت تعبیه شوند. البته پیش‌ترگفته‌ام که قرار است کارت‌های گرافیک ارزان‌قیمت (کمتر از ۱۰۰ دلار) حداکثر تا اواسط سال ۲۰۱۴ تولید شوند.

سوم. هنوز مرکب مهر تاییدی که ذیل اسناد مشخصات فنی نسل حافظه DDR4 نقش بسته،‌خشک نشده است که سامسونگ و مایکرون و دوستان تایوانی خبر از تولید قطعات حافظه DDR4 در اوایل سال ۲۰۱۲ می‌دهند. تولید آزمایشی این حافظه‌ها بیشتر توانمندی سازندگان حافظه را نشان می‌دهد و مراکز تحقیقاتی بسیاری متذکر شده‌اند که تجاری‌سازی قطعات حافظه DDR4 زودتر سال ۲۰۱۳ امکان‌پذیر نیست. برخی متخصصان اینتل در حاشیه کامپیوتکس ۲۰۱۱ به‌طور تلویحی گفته‌اند که امکان دارد که پردازنده‌هایی که پس از نسل آیوی‌بریج تولید می‌شوند از حافظه‌های DDR4 هم پشتیبانی کنند. هم‌اکنون نسل سندی‌بریج تولید می‌شود و پردازنده‌های آیوی‌بریجی از قرار معلوم یک سال دیگر روانه بازار خواهند شد. نسل بعدی به گمانم در اوایل سال ۲۰۱۳ معرفی خواهند و شد و سه چهار ماه بعدش روانه بازار می‌شوند. یعنی احتمال دارد تا قطعات حافظه DDR4 از اواسط سال ۲۰۱۳ میلادی در بازار توزیع شوند!
تا آن هنگام خدا بزرگ است و جای حافظه‌های DDR3 هم محکم، و گمان نمی‌کنم حداقل تا دو سال دیگر احد‌الناسی بتواند تهدیدی متوجه DDR3 کند. علی‌ای‌حال گفتم درباره شرایط حافظه‌های DDR4 بیشتر بدانید، ضرر نمی‌کنید!
این را هم بگویم و خلاص که شرایط بازار پردازنده‌ها، تاثیر مستقیم بر بازار حافظه‌های DRAM دارد. ای.ام.دی مدت کوتاهی است که پردازنده‌های فیوژنی را در بازار توزیع کرده و مانده است تا تکلیف کار مشخص شود. هکتور روئیز معتقد بود که پردازنده‌های فیوژنی می‌توانند قوانین حاکم بر بازار را بازتعریف کنند. اگر چنین باشد، یعنی قاطبه پیش‌بینی‌ها کشک!